Column Tv-recensie

Of het nu in een windtunnel, geboeid of tijdens een voetbaldiscussie is: op tv wordt in ieder geval gekookt

Beeld de Volkskrant

Af en toe lijkt de televisie één grote keuken. Zet haar aan en verdomd, er staat iemand achter een fornuis te hannesen met een flespompoen en een oude paprika. Sommige koks koken zelfs op meerdere zenders tegelijk, als simultaanschakers. Overal eten, het lijkt soms wel een eerste levensbehoefte.

Gisteravond belandde ik op de zender Spike TV (‘entertainment met een scherp randje voor volwassenen’) in Cutthroat Kitchen, een kookwedstrijd voor krankzinnigen. Want ook op een zender waar verder de hele dag tattoosessies en satanische rituelen worden vertoond, moet soms een uitje gesnipperd worden. Maar dan wel op de Spike-manier: de ene keer koken de kandidaten in een windtunnel, een andere keer met hun handen aan elkaar gebonden.

Het zou natuurlijk het beste zijn om de mensen die zo’n programma bedenken zelf eens hun goede hand op de rug te binden, een blinddoek om te knopen, naar een aanrecht te leiden, een aardappelmesje te geven en dan te zeggen: ‘Je hebt 10 minuten.’ Daarna: deur dicht en naar huis. Zoek het maar uit, met je culinaire martelpraktijken.

Op een andere zender (NPO 3, u weet wel, van de ‘foodweken’) begon even later Emergency Chefs. Een pretentieloze maar smakelijke documentaire waarin restaurantkeukens niet voor het eerst als levensgevaarlijke jungles werden voorgesteld, met achter elk fornuis óf een minkukel óf een Gordon Ramsay-achtige die je bij de minste vergissing waterboardt met je zelfgemaakte bearnaisesaus.

Ik had er nooit eerder bij stilgestaan dat er culinaire dagloners bestaan: mensen die last minute invallen in een chique zaak die net die ochtend z’n kok eruit gelazerd heeft. En dat daar dus ook weer uitzendbureautjes voor zijn. ‘Dus uw chef heeft vanochtend de benen genomen? En denkt u dat hij nog terugkomt?’

Emergency Chefs volgde chefs in hun interim-jobs. De bescheiden Justine bijvoorbeeld, die het in een duur hotel in Soho moest opnemen tegen manager David, een afgestudeerde asshole. En er was Leslie, een middelvinger in een koksbuis, die tussen het fucking-roepen door er wat van trachtte te bakken in een plattelandshotel dat verdacht veel aan Fawlty Towers deed denken.

Emergency Chefs werd op smaak gebracht door de voice-over, die je er om de paar minuten aan herinnerde dat het wel goed moest gaan, anders konden de koks verder ‘fluiten naar nieuw werk’.

Zover kwam het niet. Toch jammer.

Ten slotte schoof ik nog even aan bij het Belgische Eén, waar het optimistisch getitelde Wereldkampioenen zich naar het dessert spoedde. In Wereldkampioenen bespreken vier bekende figuren (gisteren onder meer Jan Boskamp) tijdens een chic diner een van de voetballers die België wereldkampioen moeten maken.

Nog even en alles op tv zal kokend en kauwend worden afgehandeld. Annechien Steenhuizen die je tussen het slowjuicen door het wereldnieuws voorschotelt. GTST dat voortaan helemaal vanuit de Rozenboom komt en Expeditie Robinson op een kookeiland. En het zal doorgaan, ontelbare gangen lang, tot we allemaal vol zitten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden