Column Loes Reijmer

Of een moeder wel premier kan zijn, is een schijnschisma

Als journalisten een vraagteken in de kop plaatsen, is het antwoord vrijwel altijd ‘nee’. 

‘Wordt de kijker wel beter van de oorlog in streamingland?’

‘Een collega tijdens de Kerstborrel in haar kruis grijpen omdat ze zo’n guitig rendierhaarbandje op haar hoofd heeft, kan dat anno 2019 eigenlijk nog wel?’

Deze week werd op de site van De Telegraaf keihard met deze journalistieke wet gebroken. In de sectie Vrouw – een heerlijk keuvelhoekje waar Vrouw-vrouwen een opzienbarend stomend bestaan lijken te leiden, met klikhits als ‘Ik zoende met mijn schoonvader’ en ‘The polyamorie files’ deel 1 tot en met 82 – werd naar aanleiding van de nieuwe Belgische premier Sophie Wilmès de vraag der vragen opgeworpen. ‘Kan een moeder wel premier zijn?’

Belachelijke vraag natuurlijk – ik zeg het er maar even bij. Maar wat erna gebeurde, verbaasde me eigenlijk meer. Feministen, journalisten en EU-commissarissen sprongen keurig gedresseerd door de hoepel die de verveelde webstagiair van Vrouw.nl ze had voorgehouden.

Tafeldame Roos Moggré opende de uitzending van De Wereld Draait Door ermee. ‘Paul Jansen, ga je schamen’, richtte ze zich tot de hoofdredacteur van De Telegraaf. Op Instagram wijdde Zeikschrift, een populair mediakritisch account, een post aan de ‘inherent seksistische vraag’. Bijna honderd twitteraars, veelal met groot bereik, plaatsten een linkje naar de betreffende pagina. ‘Aflevering van Andere Tijden over de late middeleeuwen’, schreef EU-commissaris Frans Timmermans erbij. De tweets werden beloond met soms honderden hartjes en weer tientallen reacties die de schok echoden.

De gewraakte kop bleek niet meer dan een oproepje om mee te discussiëren op de Facebookpagina van Vrouw.nl. ‘Kan een moeder wel premier zijn? Praat mee!’ Online engagement heeft een eigen wet, namelijk: hoe bozer, hoe beter. Dan reageren mensen tenminste. De verveelde webstagiair had zijn werk dus prima gedaan.

Het tweede deel van de analyse is ongemakkelijker: waarom lieten zoveel weldenkende mensen zich uit de tent lokken? De kwestie is een schijnschisma, een vraag waarop de overgrote meerderheid gewoon ‘ja’ zal antwoorden. En toch werd gedaan alsof hier plotseling iets op het spel stond, alsof het paginaatje op Vrouw.nl de emancipatie de nek had omgedraaid.

Vooruit, er zijn donkere hoekjes op internet waar jonge mannen driemaal daags een weesgegroetje doen bij de zwembadfoto van Thierry Baudet en bloedserieus discussiëren over de vraag of vrouwen stemrecht mogen hebben, maar veel zijn het er gelukkig (nog) niet. Links en rechts toonden zich dan ook even geschokt over het geesteskind van de verveelde webstagiair. Normaal liep ze niet zo warm voor ‘vrouwengedoetjes’, twitterde de rechtse publicist Esther van Fenema, maar deze vraag vond ze ‘best gek’. Dat premiers ook moeder kunnen zijn, is gewoon boerenverstand – een cognitieve staat die dezer dagen nogal hoog aangeschreven staat. 

De kwestie was een open deur vermomd als splijtzwam, een waarmee het makkelijk en risicoloos scoren was. Zelfetalering is naast woede een van de belangrijkste pijlers onder het succes van sociale media – en dit was dus een perfecte aanleiding. Dat een eurocommissaris even pauze nam van zijn European Green Deal om via ophef over Vrouw.nl aan zijn imago te bouwen, is veelzeggend.

In alle consternatie ging het deze week niet over de vraag waarom we dan nog steeds geen moeder als premier hebben gehad. Niet over het gemak waarmee vrouwelijke politici worden weggezet als lichtgewicht, niet over protestborden waarop staat dat vrouwelijke ministers ‘in hun kont geneukt’ moeten worden, niet over een Amerikaans congreslid van wie seksuele privéfoto’s werden gepubliceerd in conservatieve media, tegen haar wil uiteraard. Nee, ook in deze column niet, daar heeft u helemaal gelijk in. Soms is ophef te verleidelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden