Brieven 23 februari 2019

Nu maar hopen dat ze zich bij WOZ-aanslagen ook op verouderde cijfers baseren

De ingezonden brieven van zaterdag 23 februari.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: Ode aan Willem van Hanegem

We kennen Willem Drees en ‘Willem die Madocke maecte’

Willem De Kooning en we kennen Willem Ruis

En Willem Wilmink die de mensen dikwijls in hun harten raakte

En Willem van Oranje, Willem Duys

En we kennen Willem Holleeder die heel veel brokken maakte

En Willem Barentz, maar dat is wel ver van huis

En natuurlijk Willem die veel voetbalbotten kraakte

Bij die laatste Willem voelen we ons thuis

Willem van Kooten goh, wat kon die man goed plaatjes draaien

Willem Nijholt had en heeft een fraaie stem

Willem Elsschot was de wereldtop in ­medemensen naaien

Maar niets is Willem als van Hanegem

Geen Willem op de wereld is zo ­Willem als die Willem

Ze mogen Willem zijn maar hij is het het meest

Die Willem moet een opera toneelstuk en een film

Hij is de Wimste Willem die er ooit maar is geweest

Jeroen van Merwijk, Utrecht

Beduveld

De Tweede Kamer is woedend, teleurgesteld, beduveld, noem maar op. Steeds gaat het over zaken die door ­bijvoorbeeld de pers zijn uitgezocht.

Ik vraag me wel eens af wie de regering controleert. Is dat de pers dankzij betalende abonnees, of Kamerleden die wij gekozen hebben en die daarvoor een vergoeding krijgen?

Ben van den Bos, Haarlem

Ontwapenend

Begin jaren zeventig woonde ik met vrouw en kinderen in Harlingen. Zoals het hoort als je jong bent, was ik progressief en dus hing de PSP-poster in de gang. Mijn kinderen noemden het de koeienposter, zoals ze Atom Heart ­Mother van Pink Floyd de koeienplaat noemden. Mijn ouders woonden in Ede en ze kwamen logeren. Toen ik ’s morgens wakker werd, hoorde ik dat mijn moeder al op was. Ik ging naar beneden en zag iets op de koeienposter. Met een speld was een uit papier geknipt driehoekje op de overeenkomende driehoek van het blote meisje bevestigd.

Koos Stomp, Hengelo

Stille hoop

En nu maar hopen dat ze zich bij de aankomende WOZ-aanslagen ook baseren op verouderde cijfers.

Johan Poel, Barendrecht

Heilige boontjes

Hoeveel daders zouden daar op die conferentie heilig boontje zitten te zijn? Bang om ontdekt te worden? Of ­weten ze zich beschermd door deze paus?

De geest is echter uit de fles. Laten we onvermoeibaar door gaan met dit enorme schandaal.

Iet Bos, Amersfoort

Wel woorden, geen daden

Deze kop op de voorpagina van donderdag 21 februari had cynischer gekund: ‘wel woorden en toch nog altijd die daden...’ De journalistiek geeft de katholieke kerk bij voortduring het ­nadeel van de twijfel, ook/juist als een moedige paus het kindermisbruik ­publiekelijk agendeert en kardinalen uit hun ambt zet.

Voor de goede orde: die kritische toets is volstrekt juist, maar om aan het begin van een synode al bij voorbaat de afloop af te fakkelen, gaat wel erg ver. Het lijkt er zelfs op dat een ‘goede afloop’ voor onze opinieleiders onverteerbaar zou zijn.

Daarnaast wordt voortdurend een relatie gelegd tussen celibaat en misbruik. Systematisch wordt evenwel vergeten dat het gezin het meest voorkomende milieu van misbruik is.

Maar het gezin kan zichzelf niet ter verantwoording roepen; toch goed dat er een kerk is...

Bernard J. Zweers, Haarlemmerliede

Beeld Bas van der Schot

Kijk eens om je heen

De ophef over onze energierekening toont maar weer eens aan hoezeer ­Kamerleden en ministers in de Haagse cocon zijn losgezongen van de alledaagse realiteit.

Zij doen kennelijk nooit wat hun kijkers, lezers en stemmers wel doen, namelijk hun eigen energierekening erop naslaan. Zelf doe ik dat wel. Terwijl ik jaar na jaar minder energie verbruik, is mijn maandelijkse termijnbedrag in mei 2018 weer omhoog gegaan.

Deze keer omdat de overheid de ­milieubelasting op de energierekening (regiobelasting, energiebelasting en het stimuleren van het opwekken van duurzame energie) vanwege Parijs met 150 euro per jaar per huishouden heeft verhoogd. Dit bedrag loopt in vier jaar tijd op tot 400 euro.

De overheid heeft daar op 1 januari nog een schepje bovenop gedaan door de energiebelasting op gas bijna te verdubbelen, terwijl de energiebelasting op elektriciteit maar een fractie is gedaald. Natuurlijk, de leveranciers hebben hun tarieven tegelijkertijd ook verhoogd. Maar het is zeker niet zo, zoals minister Wiebes tijdens het vragenuurtje van afgelopen dinsdag met droge ogen beweerde, dat de 334 euro die nu ineens uit de lucht is komen vallen, aan onverwacht hogere tarieven van de leveranciers ligt. De overheid heeft daar zelf fors aan bijgedragen.

Mijn advies aan minister Wiebes en de hele Haagse coterie om hem heen: pak je eigen energierekening er eens bij, want dan zie je precies wat er het afgelopen jaar is gebeurd. Daar heb je dus geen rekenmeesters met verouderde cijfers van het Planbureau voor de Leefomgeving voor nodig.

Atty Vogelzang, Amsterdam

Antidepressivum

Na het verhaal over Florientje (V, 20 februari) wist ik het zeker: de columns van Sylvia Witteman zijn het beste ­antidepressivum dat er is. Hier is geen nader onderzoek voor nodig.

Ton van Boxtel, hoofddocent klinische neuropsychologie, Universiteit van Tilburg

Pensioen

De conclusie van ING-econoom Marten van Garderen dat de Nederlander overschat hoeveel pensioen hij nodig heeft lijkt mij zeer voorbarig (Ten eerste, 22 februari). De argumenten die Van Garderen aanhaalt om deze stelling te onderbouwen zijn ook niet juist.

De genoemde 75% van de uitgaven ten opzichte van de periode voor de pensionering zijn niet gebaseerd op grondig onderzoek. Juist nu ouderen langer leven en vitaler zijn is het verschil tussen de ­levensstijl voor en na de pensionering minder groot geworden. Ouderen willen na de pensionering ook gewoon uit eten, op vakantie, et cetera. En de vaste lasten worden geen eurocent minder.

Omdat vrijwel alle instanties keurig begroten met inflatie, stijgen die vaste lasten steeds weer. En diezelfde ouderen zijn al 15 jaar niet geïndexeerd op hun pensioen. Daarnaast heb je rekening te houden met extra zorgkosten.

Naast een zekere onwetenheid over pensioenen is de kans dat burgers zich ongerust maken over hun pensioen ook veroorzaakt door het algemene consumentenvertrouwen. Er is weinig vertrouwen in de bestendigheid van het overheidsgedrag. Feit is daarbij dat de overheid telkens regelingen wijzigt zodat burgers heel moeilijk een financieel plaatje over de langere termijn kunnen maken.

Ruud de Bree, Groet

Minder minder

Een merkwaardige denkfout van Van Garderen. Hij stelt dat mensen weliswaar denken 84 procent van het inkomen dat ze verdienen tijdens hun werkzame leven nog nodig te hebben als ze ­gepensioneerd zijn. Maar, stelt hij, dat is niet zo, want gepensioneerden geven nog maar 75 procent uit van het bedrag dat werkenden uitgeven. Logisch lijkt me, want het pensioen is hooguit 70 procent van wat iemand daarvoor verdiende. Over de behoeften zegt dat niets.

Mensen met het minimumloon geven ongetwijfeld nog minder uit. Volgt daaruit dat die nog minder behoeften hebben?

Gerard Verhoeven, Den Haag

Contractbreuk

Het artikel over Maarten van Garderen van Peter de Waard met de titel ‘Nederlanders overschatten hoeveel geld ze nodig hebben na hun pensionering’ heeft een andere insteek dan de gebruikelijke.

Maar de opzet is mijns inziens dezelfde. Nederlanders moeten niet zo zeuren over hun pensioen, want we hebben het beste pensioen van de wereld met een pot van 1400 miljard.

Maar het gáát niet over de inschatting.

Mensen zijn ontevreden over de beloften die niet worden nagekomen, zoals een waardevast pensioen. En al die informatie wordt gepresenteerd door pensioendeskundigen (wanneer ben je dat trouwens?).

Ik heb circa 40 jaar gewerkt in de internationale sociale verzekeringswereld, waaronder met pensioenstelsels.

Ik heb me nog nooit gepresenteerd als pensioendeskundige. Dat hoef je ook niet te zijn om te weten dat het er niet om gaat wat je denkt nodig te hebben, maar om hetgeen wat je verzekerd was en wat je mondeling en schriftelijk is toegezegd.

Anders gesteld, het gaat om de schandalige contractbreuk op grote schaal van de overheid en de pensioenfondsen.

Op het niveau van de macht wordt kennelijk gedacht, ach, die niet meer productieven snappen het toch niet en de rente kunstmatig laag houden is een prachtige smoes.

C. van Gils, Baarle-Nassau

Kaartje leggen

De behoeftes van ouderen zijn lager, zegt Van Garderen, klaverjassen in Benidorm kost niet zoveel. Ben benieuwd wat ING- econoom Marten van Garderen na zijn pensionering gaat doen. Vast niet klaverjassen in Benidorm.

Peter Rozemeijer, Purmerend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.