ColumnBert Wagendorp

Nu het Binnenhof moet worden aangepast, komt de onzekerheid in Den Haag op z’n miserabelst aan de oppervlakte

Sommige kwesties zie je van verre aankomen en de kwestie ‘verbouwing Binnenhof’ is er daar een van. Het is nu nog een relatief kleine kwestie, met inleidende beschietingen over het ontwerp, de kosten en de planning. Maar inmiddels is de eerste ‘coördinerende architect’, die van de verbouwing van de Eerste Kamer, aan de kant geschoven en staat de positie van de tweede, die de Tweede Kamer voor haar rekening zou nemen, ter discussie. De kleine kwestie wordt heel snel een grote.

Toen in 2015 tot een grondige renovatie werd besloten, mocht die maximaal 475 miljoen euro kosten en diende het hele project in 2025 te zijn afgerond. Je hoeft geen gediplomeerd waarzegger te zijn om te kunnen voorspellen dat beide doelstellingen niet zullen worden gehaald. Het mislukken is al begonnen: in september 2018 had het Voorontwerp klaar moeten zijn, maar die planning is bijgesteld naar de zomer van 2019.

Voor de Eerste Kamer is architect Liesbeth van der Pol inmiddels vervangen. Nu staat Ellen van Loon, die de Tweede Kamer onder handen zou nemen, ook ter discussie. Old hand Pi de Bruijn (76), die bijna dertig jaar geleden de nieuwbouw van de Tweede Kamer voor zijn rekening nam, is gebeld. Er is nog geen spijker uit de muur getrokken, maar de woorden ‘onwerkbare situatie’ zijn al gevallen.

De Tweede Kamer maakt zich sterk voor een sobere en zo goedkoop mogelijke renovatie. De Kamerleden zien in deze populistische tijden de bui hangen en de koppen in De Telegraaf voor zich. T. Baudet is al naar de feestwinkel geweest voor bouwvakkersspullen. Met een troffel in de hand zal hij het rostrum van de tijdelijke Tweede Kamer beklimmen en voor de gewillige camera’s van de NOS met zijn banvloeken de verspilling en grootheidswaanzin hekelen. Daarom doen zijn collega’s het alvast zelf. De laffe vrees voor het boze volk regeert. In Den Haag is iedereen ten prooi aan onzekerheid en nu de plek waar onze democratie in steen wordt gesymboliseerd moet worden aangepast, komt die op z’n miserabelst aan de oppervlakte.

De Bouwbegeleidingscommissie (BBC), een stuurgroep en de vaste Kamercommissie bemoeien zich er intensief mee. Laat honderd mensen samen een renpaard ontwerpen en je krijgt een manke dromedaris, luidt de oude wijsheid. Daar dreigt het op uit te lopen: een mooi symbool van onze compromiscultuur, maar niet wat je wilt.

Op de site van het tijdschrift De Architect schreef hoofdredacteur Harm Tilman deze week dat de situatie zich volgens hem nu al laat vergelijken met Kroniek van een aangekondigde dood van de Colombiaanse schrijver Márquez, een roman over onvermijdelijke rampspoed.

Je ziet het aankomen: er gaan koppen rollen en er zullen reputaties sneuvelen. Alleen maar doordat bange politici zich vastketenen aan het onhaalbare. Daarvoor krijgen ze straks de rekening gepresenteerd.

Beschikten we in dit land maar over ietsje meer grandeur en moed dan de gemiddelde kruidenier. Waarom moet dat gebouw per se sober en goedkoop? Waarom maken we er geen zetel van onze democratie van waarvoor ze uit de hele wereld naar Den Haag komen om het te bewonderen? Een fantastisch ontwerp rond de schitterende monumenten van het Binnenhof dat trots en zelfvertrouwen uitstraalt, in plaats van angst en kleinzielige politiek.

Ons democratisch systeem moet ook hoognodig worden verbouwd. Laat dat project samen oplopen met de verbouwing van het Binnenhof en maak er iets glorieus van, een symbool van vernieuwing en politieke moed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden