COLUMNAaf Brandt Corstius

Nu heeft Trump corona, en weet ik niet wat ik ermee moet

Veel gehoord de afgelopen dagen: ‘Zo’n ziekte wens je natuurlijk niemand toe, maar...’

Dit is dezelfde formulering als: ‘Met alle respect, maar...’ Dat betekent bijna altijd het tegenovergestelde: ‘Ik heb geen respect voor je, of in elk geval zeer weinig, en daarom ga ik nu alles wat jij zegt en waar je voor staat, onderuithalen.’

‘Zo’n ziekte wens je natuurlijk niemand toe’ betekent: ‘Zo’n ziekte wens ik deze specifieke persoon wel toe.’

Natuurlijk hebben hele volksstammen, ikzelf ook, vaak gehoopt dat Donald Trump corona zou krijgen. Om allerlei redenen: hij nam de ziekte niet serieus genoeg, liet mensen in de steek die het kregen of risico liepen het te krijgen, hij maakt mensen die een mondkap opzetten belachelijk, en nou ja, koekje van eigen deeg. Of karma, zoals sommige mensen koekje van eigen deeg noemen.

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Nu heeft hij het, en weet ik niet wat ik ermee moet. Ik maakte de standaardfases door die veel mensen hebben doorgemaakt toen ze hoorden dat Trump corona had: sadistische blijdschap, nieuwssites verversen om te kijken of hij al dood was, leuke memes zoeken met de #trumphascovid, ongeloof, o jee dit is allemaal bedrog, opnieuw nieuwssites verversen, gelaatskleur Trump analyseren, de persconferentie bekijken van al die artsen die in formatie het ziekenhuis uit kwamen marcheren en zo vaak herhaalden dat Trump niet aan de beademing lag dat je zeker wist dat hij aan de beademing lag, toch denken dat hij doodziek was omdat het zo hard werd ontkend, in een nieuw filmpje de gelaatskleur van Trump analyseren, vaststellen dat dit misschien zijn gewone gelaatskleur was omdat je nou eenmaal niet gewend bent om hem zonder oranje make-up te zien.

En vooral: vaststellen dat je nooit iets zeker zult weten over welk staatshoofd dan ook dat in een ziekenhuis wordt opgenomen. Zelfs toen met Balkenende en die teen – dat was ook niet meteen helemaal duidelijk.

Dat is de bottomline : dat we niets zullen weten ondanks duizend hard pratende CNN-analisten, liveblogs, buitenlandcorrespondenten en artsen die op tv komen uitleggen wat remdesivir is. We weten niets, tot Trump oranje en wel het ziekenhuis weer uitkomt. Of dood is.

Eén bonus heeft zijn ziekte alvast opgeleverd: dat hij, pastakleurig en met twee vlaggen over het kastje achter hem gedrapeerd om in een spreekkamer toch een beetje Witte Huis te spelen, tegen het volk zei dat ‘millions’ (met de voor hem kenmerkende dunne l uitgesproken) over de hele wereld aan deze ziekte leden. Wauw. Zou hij dan eindelijk doorhebben dat dit een om zich heen grijpend ernstig virus is? Of nee: zou hij juist bedoelen dat het een verkoudheid is, niet serieus te nemen, maak je niet druk, millions krijgen het elke dag?

Niets is duidelijk, dat is alles wat duidelijk is.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden