Column

'Nu denken alle mensen in Deventer dat ik een arrogante lamzak ben'

Tijdens een interview in Deventer gaf dichter Erik Jan Harmens een dom antwoord aan Wim Brands. 'Want ik was afgeleid. Ik dacht aan station Duivendrecht. En aan de slagboom die dichtbleef.'

null Beeld anp
Beeld anp

Afgelopen zaterdagavond werd ik geïnterviewd door Wim Brands. Niet voor de tv maar op een podium voor publiek, tijdens 'Het Tuinfeest', het mooiste poëziefestival van Nederland, dat elk jaar plaatsvindt in de oude binnenstad van Deventer. Brands is naast begenadigd dichter ook een uitmuntend interviewer, maar ik was niet erg in vorm en gaf op een gegeven moment echt een stom antwoord.

Snel even een paraplu
Dat kwam zo: ik zat vol adrenaline, want het KNMI had afgelopen zaterdag code oranje of zoiets afgegeven vanwege dreigend onweer en toen dacht ik opeens: maar ik heb helemaal geen paraplu. En een paraplu was belangrijk, want ik wilde optreden in mijn nieuwe chique Boss-colbertje en ik heb geen mooie regenjas, alleen zo'n lelijke blauwe die onderdeel is van een regenpak en daar ga ik dus echt niet in lopen.

Dus ik met de auto nog snel even Amsterdam in voor een paraplu, maar het was Gay Pride, dus de hele binnenstad was afgesloten, dus ik vloekend op de Rozengracht weer omgekeerd en naar station Duivendrecht gesjeesd, om daar op de trein naar Deventer te stappen, alleen toen wou ik daar parkeren en ging ik één keer, twee keer, tien keer op het groene knipperende knopje drukken, maar de dispenser spuugde geen parkeerkaartje uit en de slagboom ging niet omhoog, dus ik één keer, twee keer, tien keer op de help-knop drukken, maar er kwam helemaal geen stem uit het speakertje, en intussen had zich achter mij een toeterende rij auto's gevormd van mensen die ook allemaal wilden parkeren, en toen bedacht ik me ineens dat ik ooit een abonnement had genomen op zo'n parkeerapp en daar ooit een kaart voor had gekregen die toegang geeft tot parkeergarages, en die kaart vond ik ook nog, in het dashboardkastje, onder de berg verfrommelde Post-Its, die ik gebruik om kauwgom waar de smaak van af is in te verpakken, want kauwgom uitspugen door het open raam is aso, en die parkeerkaart werd zowaar geaccepteerd, en de slagboom zwaaide omhoog, dus ik stoof het parkeerterrein op en sprintte naar het perron, waar ik de achterkant nakeek van de trein naar Deventer.

De Deventer boekenmarkt, de dag na het Tuinfeest. Beeld anp
De Deventer boekenmarkt, de dag na het Tuinfeest.Beeld anp

Koffie in milkshakebeker
Heel lang naar duiven staan staren. Een cappuccino gedronken die werd uitgeserveerd in een milkshakebeker. Gedacht aan het eind jaren '80 populaire meidenduo Mel & Kim - geen idee wat die ineens in mijn hoofd deden. Geprobeerd zoveel mogelijk hitsingles van ze te noemen, maar ik wist alleen nog 'Respectable'. Me afgevraagd wie er ook al weer dood is: Mel of Kim. Het opgezocht op het internet, en het nu alweer vergeten.

Uiteindelijk in Deventer bij de Wibra voor nog geen drie euro een uitklapbaar (of: inklapbaar, net hoe je het bekijkt) parapluutje gescoord. Plus voor 89 cent een poncho, voor het geval het parapluutje uit mijn handen zou waaien. Het festivalterrein op gelopen, mijn consumptiebonnen in ontvangst genomen en 'het is ingewikkeld' geantwoord toen iemand vroeg wat ik vond van de situatie in Gaza. Toen die ander: 'Het is helemaal niet ingewikkeld' blafte, heb ik dat óók maar beaamd.

Afgeleid
Vervolgens naar de zaal gewandeld, die helemaal vol zat en waar Wim Brands naar een stoel wees waar ik op mocht zitten. Hij stelde een vraag en ik gaf antwoord. Er kwam nog een vraag en nog een antwoord. Af en toe maakte ik een grap en werd er gelachen.

Maar ineens dacht ik aan mijn auto, op de parkeerplaats bij station Duivendrecht. Ik dacht: straks moet ik weer met de trein terug, heel laat op de avond, en dan stap ik mijn auto in en dan rij ik tot aan de slagboom en dan stop ik die kaart van de parkeerapp in het apparaat en dan zul je zien dat die slagboom niet omhoog gaat. En dan kan ik één keer, twee keer, tien keer op de help-knop drukken, maar dan komt er natuurlijk wéér geen stem uit het speakertje.

Lamzak
En terwijl ik dat rampscenario aan het overdenken was, stelde Wim Brands ineens een nieuwe vraag: 'Erik Jan, lees jij wel eens een zin in een boek waarvan je denkt: wat een mooie zin, had ik die maar geschreven?' En ik keek Brands aan. Ik dacht: ik moet iets antwoorden. Maar ik zat vol adrenaline en ik had stress en ik was afgeleid. Dus ik gaf een heel stom antwoord. Daar ging mijn mond al open. En ik zei: 'Nee Wim, ik heb eigenlijk nooit dat ik een boek lees en denk: wat een mooie zin, had ik die maar geschreven.'

Met als gevolg dat Wim Brands en alle mensen in Deventer nu denken dat ik een arrogante lamzak ben die zijn eigen werk superieur vindt aan de complete wereldliteratuur. En eigenlijk komt dat dus allemaal door de Gay Pride.

Erik Jan Harmens is dichter en columnist van Volkskrant.nl. Twitter: @ErikJanHarmens

Wim Brands Beeld anp
Wim BrandsBeeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden