ColumnLisa Bouyeure

Nu alles dicht is, is het even behelpen voor degenen die het leven als één groot fotomoment beschouwen

null Beeld

Of ik op haar gender reveal Zoom party wilde komen, vroeg een vriendin deze week, waarmee ze de digitale onthulling van het geslacht van haar foetus leek te bedoelen. Ik antwoordde ‘haha’, met het idee dat daarmee de kous af zou zijn, maar besloot een paar stille dagen later toch even te peilen of het wel een grapje was. ‘Nee, ik vind dat écht leuk’, appte ze terug, ‘en zolang ik niet de hele buurt afbrand met een gekleurde thunder cracker is daar niets mis mee! Maar jij gaat zeker weer heel neerbuigend doen over mijn gender reveal-lasagne?’

Ik zou niet durven. Als goede vrienden van mij verlangen dat ik via een videoverbinding toekijk hoe ze een roze dan wel blauw gerecht uit de oven toveren, bedekt met gesmolten kaas en goede bedoelingen, dan wil ik met liefde een kwartiertje zwijgen over genderstereotypen en het patriarchaat. Ik had het vooral niet achter deze specifieke vriendin gezocht, omdat ze geen sociale media heeft.

Mijn beeld van dit soort feestelijke geslachtsonthullingen is toch dat het een Instagramgebeurtenis bij uitstek is, iets wat influencers en vloggers doen. Het draait minder om het moment zelf dan om de foto’s die het oplevert. De trend begon dan ook zo’n beetje tegelijk met onze onlinedeelcultuur, in 2008, toen activiteiten steeds meer als contentmogelijkheden werden beschouwd. Er werden sindsdien speciale restaurants met Instagrammable interieurs uit de grond gestampt, musea met selfiegelegenheden en er kwamen fotogenieke maar heel vieze drankjes op de kaart.

null Beeld WireImage
Beeld WireImage

En er waren dus ineens gender reveal parties, waar de boodschap nooit gewoon rustig werd verteld, maar visueel overgebracht moest worden in de vorm van ballonnen, poederexplosies, confetti en enorme taarten. Het oog van de toekomstige liker wil ook wat.

Nu alles dicht is en we ’s avonds moeten binnenblijven, is het even behelpen voor degenen die het leven als één groot potentieel fotomoment beschouwen. Geen cappuccino’s op cafétafeltjes, geen Pinterestwaardige diners met droogbloemen en spiraalkaarsen, en geen benijdenswaardige strandfoto’s waar zorgvuldig alle roodverbrande Duitsers af zijn gecropt. Wie zelfs geen geslacht te onthullen heeft, staat al helemaal met lege handen.

In een besloten Facebookgroep, waar bijna 200 duizend vrouwen uit Nederland en België over make-up en aanverwanten praten, werden de laatste weken daarom kwistig tips uitgewisseld over waar het sneeuwde, welke locatie je moest invoeren in Google Maps en hoe ver het lopen was naar het feeëriekste decor. ‘Heeft iemand een aanrader met bergen en niet alleen bossen?’, vroeg een van de leden. ‘Je foto’s gaan sowieso bom zijn!’, reageerde een ander. ‘Heel mooie belichting met sneeuw!’ Een derde vrouw reed ondertussen bepakt met vijf verschillende outfits naar de Ardennen om haar feed wat nieuw leven in te blazen. En wie de sneeuw te ver weg vond, kon misschien iets met de randstedelijke suggesties, ‘bijvoorbeeld parkeergarages met oldtimers’.

Gelukkig gloren de Instagrammable dagen alweer aan de horizon, als er tenminste een beetje wordt doorgeprikt. Ernst Kuipers schoof donderdagavond bij Jinek aan om over het trage vaccinatietempo te praten. ‘De grootste tijdsbeperkende factor?’, aldus de voorzitter van het Landelijk Netwerk Acute Zorg. ‘Je raadt het nooit: iedereen wilde een selfie.’ Je raadt het inderdaad nooit, maar je raadt het tegelijkertijd ook meteen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden