Lezersbrieven dinsdag 14 januari

Nou vooruit, noem het geluk

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 14 januari. 

Fins jongetje schrijft een brief naar de kerstman. Beeld Rebecca Fertinel

Brief van de dag: Nou vooruit, noem het geluk

Wat een geluk dat Olaf Tempelman bij de Volkskrant werkt. Hij levert altijd, zoals nu weer met zijn stuk over Fins geluk (Magazine, 11 januari). Ik wil nog wel even helpen een oplossing te vinden voor de paradox hoe dit volk met doodshoofdtatoeages en binge-drinking nu zo ‘gelukkig’ zou kunnen zijn.

Welnu, deels ligt het aan vertaalproblemen. Het Engels heeft geen kernachtig woord voor ons begrip ‘geluk’: happiness kan van alles en nog wat betekenen. In de rangorde van de Verenigde Naties, waarbij Finland in happiness op één staat, lijkt meer zoiets bedoeld te worden als ‘tevredenheid’. Dat het leven in de basis goed is zoals het is en niet veranderd hoeft te worden.

Geen juichend hoi-hoi maar een stille vreugde over het vertrouwen in elkaar, de stabiliteit van de samenleving, over de gemeenschappelijke geschiedenis en het stukje aarde waarop je leeft.

Dat het daar dan soms wel erg langdurig koud en donker kan zijn los je op door je een enkele keer eens helemaal lam te zuipen. Daarna ga je weer heerlijk leerling of leraar zijn in volle, maar kalme tevredenheid. Nou vooruit, noem het geluk.

Marcel Gerrits Jans, Groningen

Aart Staartjes

Ik treur met vele anderen om de gestorven Aart Staartjes. Gelukkig heb ik goede herinneringen aan de acteur. In de jaren zestig vertelde hij op zondagavond binnen vijf minuten een bijbelverhaal uit Woord voor Woord , de kinderbijbel van Karel Eykman. Belangrijker voor mij destijds was zijn kapsel. Zolang Staartjes zijn haar niet had geknipt, hoefde ik ook niet naar de dorpskapper.Zo werd ik een reli-Beatle. Dankzij meneer Aart.

Arjen Boswijk, Groningen

Vrijheden

Hebben wij onze vrijheden te danken aan het christendom (O&D, 11 januari)? Historisch gezien ten dele, maar veel is juist bevochten buiten de kerk om. Bovendien, het verzet tegen moderne vrijheden zoals gelijkheid tussen mannen en vrouwen, hetero’s en homo’s, of tegen onbekommerd vrijen, wordt vooral gevoerd vanuit christelijke instellingen, in Europa en daarbuiten. Dat de islam volgens Baudry een inhaalslag moet maken, is vreemd; het christendom is juist ingehaald door seculiere, vaak antireligieuze bewegingen. Buiten de religie om dus. Hoe zou de islam dan wél een inhaalslag moeten maken?

Ook maakt de kwalificatie iedere moslim deelgenoot van het veronderstelde ‘achteroplopen’ van de islam, ongeacht hoe zij hun geloof beleven. Leggen wij een dergelijk dilemma voor aan al dan niet praktiserende christenen? Of anderen? Meestal niet.

Dick Douwes, hoogleraar Wereldgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit, Rotterdam

Klapvee

In het artikel over stadionbezoek stelt presentator John Stubbe dat het niet meer om de sportwedstrijd gaat maar om de totaalbeleving, waarvan de wedstrijd onderdeel is (Sport, 11 januari). De wedstrijden van de Nederlandse volleybalsters in Apeldoorn laten echter zien dat de wedstrijd bijzaak is geworden. Het publiek en de speelsters worden lamgeslagen met harde beats die na elke rally uit de boxen galmen. Voor een eigen uiting, een spontane aanmoediging of een kreet van spanning is geen ruimte meer. We moeten allemaal op commando ‘Holland’ brullen. Het publiek is zo verworden tot klapvee. Je waant je in een disco met een paar pillen op. Voor mij reden om geen wedstrijden meer te bezoeken.

Maarten Wispelwey, Amersfoort

Tolerantie luidruchtigheid

In de column van Sheila Sitalsing wordt een veranderende mentaliteit door de vergrijzing genoemd als oorzaak van een toegenomen intolerantie tegen onder meer luidruchtigheid (Ten eerste, 11 januari). Ik geloof echter in een veel fundamenteler oorzaak. Een scherp gestegen opleidingsniveau de afgelopen tientallen jaren heeft ongezonde gewoonten zoals roken naar de achtergrond verdreven. Het afsteken van vuurwerk wordt meer en meer als een achterlijke gewoonte gezien. Die zaken staan symbool voor een type mens dat niet met het hoofd  zin aan zijn leven kan geven en zich kan vermaken.

Overlast in het algemeen wordt steeds minder getolereerd doordat het leven van velen te druk is geworden door meer zelfontplooiing, door het toegenomen opleidingsniveau. Het deel van de omgeving dat niet mee wil – maar wel zou kunnen – en de geluidsoverlast blijft produceren, gaan we steeds minder accepteren. Verveling bij anderen, waarbij de iemand de ander lastig valt met deze verveling, zal steeds minder begrepen of getolereerd worden. Een gezonde ontwikkeling.

Thomas Kamphuis, Zwolle

Helene Schjerfbeck

In het fraaie Finland-nummer van Volkskrant Magazine staat dat Helene Schjerfbeck de Finse schilder is van wie je nog nooit gehoord hebt (11 januari). Nou, ik wél, en ik ben vast niet de enige.

In 2007 toonde het Haagse Gemeentemuseum een prachtige en drukbezochte tentoonstelling van haar veelal stemmige schilderijen. De Volkskrant plaatste een lovende recensie, en sprak aan het eind van dat jaar van ‘een ware knaller’. Fijn om te weten dat de catalogus van de expositie in Londen te bestellen is. De catalogus van de Haagse tentoonstelling was al snel uitverkocht en is inmiddels een collectors item.

Hans Koenen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden