Columnbert wagendorp

Nog even en Hugo de Jonge geeft iedereen die hem voor de voeten komt een oppepprik

null Beeld
Bert Wagendorp

Michiel van der Geest schreef donderdag in de krant weer zo’n stuk waarop hij het patent heeft. Nauwgezet reconstrueerde hij de tragische geschiedenis van de boosterprik in Nederland. Van der Geest schrijft de dingen droog en feitelijk op, wat eraan bijdraagt dat je al lezende steeds ontstelder raakt. ‘Wat is er aan de hand met dit land?’, riep ik toen ik nog maar halverwege was.

Bij het verhaal stond een graphic, waaruit duidelijk bleek dat Nederland qua boosteren in Europa een pleefiguur slaat. Per honderd inwoners hebben hier 1,1 mensen, misschien moet je zeggen 1,1 mens, een booster gehad. De Hongaren gaan fier aan kop (26,6), op de voet gevolgd door de Oostenrijkers (23,6) en de Maltezers (23,4). Net als met de eerste vaccinatiecampagne moeten we dus weer in achtervolging. Het is alsof Max Verstappen maar eens zijn helm opzet, de motor start en de koppeling rustig laat opkomen, terwijl de rest van het veld al op de eerste chicane af raast.

Hugo de Jonge heeft het over de ‘oppepprik’, best een mooi woord met tweemaal die dubbele p. Het woord is nog niet aangeslagen, vermoedelijk omdat woorden pas gangbaar worden wanneer tien mensen per honderd ermee te maken hebben gehad.

Wat is er fout gegaan? Uit het stuk bleek in elk geval dat de Gezondheidsraad niet tot de meest slagvaardige organisaties van het land behoort. Het is een bedeesd instituut, dat de tijd neemt om tot een advies te komen, na er nog eens een nachtje over te hebben geslapen.

Volgens de Groningse gezondheidseconoom Mirau zijn we er bovendien van overtuigd dat we slimmer zijn dan de rest, waardoor we uiteindelijk altijd te laat zijn.

Na de ervaringen in het recente verleden zou enige bescheidenheid terecht kunnen zijn. Dat is niet zo, de zelfoverschatting staat fier overeind. De voorzitter van de GGD GHOR, André Rouvoet, verklaarde al op 14 september ‘dat we er klaar voor waren’. Dat bleek niet zo te zijn, op geen stukken na zelfs, we zijn er bijna drie maanden later nog steeds niet klaar voor.

Waar we in Nederland ook mee te maken hebben, is de wildgroei aan branche- en wetenschappelijke verenigingen van de diverse zorgorganisaties. Die schreven op 20 oktober aan het RIVM dat we op z’n vroegst in januari konden gaan ‘boosteren’. Mits de randvoorwaarden waren geregeld. In dat zinnetje wemelde het van de adders onder het gras.

Halverwege het stuk van Van der Geest kwamen die randvoorwaarden aan de orde. Eerst moest het advies van de Gezondheidsraad er zijn, dan moest worden vastgesteld welke doelgroepen een boosterprik konden krijgen. Was dat gebeurd, dan konden we aan de slag. Niet met prikken, maar met de organisatie van het prikken.

De volgende kwesties moesten worden geregeld: uitnodigingssoftware maken, doelgroepen selecteren, vaccins uitrijden, chauffeurs, toestemming vragen, gezondheidsverklaringen aanpassen, belscripts schrijven, portaal voor online afspraken verbouwen, priklocaties. Plus nog een paar kleinigheden, zoals prikkers.

Zo beschouwd is het nog een wonder dat überhaupt al 1,1 procent van de Nederlanders is ‘geboosterd’.

De arme Hugo heeft te maken met een energiezuigende bureaucratie en een praat- en adviescultuur die een mens tot waanzin drijven. Dit is een land waarin nu eenmaal iedereen wil meepraten en eist dat er naar hem wordt geluisterd.

Je ziet aan Hugo’s ogen dat hij de grens bijna heeft bereikt. Nog even en hij gaat zelf rond met de oppepprikspuit om iedereen die hem voor de voeten komt een oppepprik te verkopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden