Laat het stoppen Nadia Ezzeroili

Noem me-time gewoon weer ‘tijd voor jezelf’, zoals vroeger

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen kunnen, nee móéten verzetten. Deze week: me-time.

Vroeger, toen er nog geen sociale media bestonden waarin mensen ongeremd de leegheid van hun bestaan etaleerden, sprak je over ‘tijd voor jezelf’ wanneer je de kinderen naar bed had geschopt en tevreden voor de tv lag te versterven. Op de wc een magazine lezen, werd nog gewoon ‘op de wc een magazine lezen’ genoemd. En even onder de douche staan deed je uit persoonlijke hygiëne. Maar tegenwoordig heet het ‘me-time’: alledaagse bezigheden die je in je eentje doet en héél bewust moet beleven om tot rust te komen.

Vooral onder moeders is me-time geliefd. Google maar eens. ‘Me-time is een musthave voor de moderne mama van nu’, beweert ene ‘mama Nathalie’ op haar blog. Een ander moederblog propageert me-time met fanatisme, met wel honderd me-timetips voor het doorgekookte moederbrein dat niks meer kan verzinnen. Hoepelen bijvoorbeeld, en een kopje thee drinken. Of een wandeling: ‘In het bos, park, strand, desnoods een ommetje in je wijk. Maakt niet uit. Snuif gewoon even frisse lucht, kijk om je heen en laat je gedachten gaan.’

Laat ik mijn gedachten dan maar eens over dit fenomeen gaan en uitleggen waarom het me jeuk geeft. Me-time impliceert namelijk opoffering. De term suggereert dat je je voortdurend uitslooft voor anderen die dat andersom niet voor jou doen: je gezin, je schoonouders, je baas en de samenleving in het algemeen. Er wordt niet voor je gezorgd, en zelf ben je eigenlijk te groots en verantwoordelijk om niet de rots in de branding te zijn voor je omgeving. En dus moet je, o arme jij, het zelf maar doen, helemaal in je eentje. De egoïst, dat is de ander. Niet jij, met je fragiliteit.

Opvallend is de consequent brave invulling van me-time: zie de mamablogs of tweets van mensen die hun favoriete me-time beschrijven. Me-timers gaan graag naar de nagelsalon, doen een yogasessie of eten – en nu wordt het wel heel spannend – een afhaalpizza. Nooit zie je mensen twitteren dat ze hun me-time invullen op een manier die je ook echt alleen in je eentje doet en daadwerkelijk ontspanning geeft. Een moeder die toe is aan onthaasting, zal nooit twitteren: ‘Me-time ingelast. Eindelijk tijd om te masturberen.’ Of: ‘Tijd voor me-time: even de nieuwe vriendin van mijn ex bespioneren op sociale media.’ Me-time gaat over een ‘me’ die je niet bent, maar wilt zijn.

Me-time komt bovendien uit hetzelfde new-agevat waar aanstellerige termen als ‘verwenmomentje’ en ‘even gas terugnemen’ vandaan komen. Waar mensen zich verzamelen om subtiel te zeuren over hun ontaarde bestaan. Een vat dat maar eens opgeblazen moet worden.

Wil je werkelijk wat meer ontspanning in je leven? Verkondig het dan niet meer op sociale media zodat iedereen alsnog deelgenoot wordt van je doodsaaie activiteiten om bij te komen. Maar sluit je kinderen op (of begin er überhaupt niet aan), laat je partner ook wat doen in huis en wijs je baas of opdrachtgever op arbovoorwaarden als er meer van je wordt gevraagd dan je kunt leveren. Of noem – en ik weet dat dit misschien wat controversieel klinkt – me-time gewoon weer ‘tijd voor jezelf’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden