Column Sheila Sitalsing

Niets doen is hard werken

Niets doen is hard werken. In de aanloop naar het grote niets toe is er vooral opwinding – straks mag alles en hoeft niets, nee: moet niets – maar als het niets eenmaal is aangebroken, rest de vertwijfeling: wat nu?

Eerst alles uitdoen en wegklikken.

Geen mails met ‘vraag of idee over de inhoud van de Volkskrant via de servicesite’ meer, geen ‘save the date’, ‘rooster week 31’, ‘briefing’, ‘persbericht’, Lijst IN’, ‘Spoed!’, ‘Beraad is verzet’, ‘Kennismakingsgesprek’, ‘Verzoek voor conferentie’ meer.

Geen datumprikkers (‘Het enige moment waarop iedereen kan is zondagochtend half 10 en dan gaan we extra lang vergaderen om de uitgestelde vergadering van vorige keer in te halen’) meer.

Geen LinkedIn-meldingen (‘Congratulations on your work anniversary!’ ‘Wilt u mijn in eigen beheer uitgegeven trilogie lezen en van commentaar voorzien; ik plak alvast het pdf-bestand aan dit berichtje vast?’) meer.

Geen Twitter (‘Loopt @sheilasitalsing nog steeds vrij rond?’) meer.

Geen Facebook (‘Wil je mijn page liken? En er een artikel over schrijven?’) meer.

Geen WhatsAppgroepjes (‘Dank dat je de conferentiezaal hebt geregeld T’ ’Ja dank T’ ‘Ja top T’ ‘Hartje T’ ‘Duimpje T’ ‘Je bent een baas T’ ‘Super bedankt T’ ‘Goed gedaan T’ ‘Heel tof van je T’ ‘Ik vind het niet zo’n geschikte zaal; kunnen we het daar nog een keer over hebben?’) meer.

Geen nieuwsflitsen over de dagelijkse drieminutenophef waar we nooit meer wat van zullen horen (‘Minister wil minder festivals in strijd tegen drugs’, ‘Evenementenbranche boos op minister’, ‘Minister: ‘Ik heb niks tegen festivals, alleen tegen de uitwassen van festivals’’ ‘Premier: ‘Toppers in Concert is géén festival’’) meer.

Geen radio en tv over de dagelijkse drieminutenophef waar we nooit meer wat van zullen horen (‘Marianne Zwagerman en Peter R. de Vries gaan met elkaar in debat over drugs op festivals’) meer.

Dan rest een stilte zo overweldigend dat het griezelig wordt. Dat je toch lijstjes gaat maken, van dingen om het grote niets mee door te komen, want er moet een muur geschilderd en een rommelhok uitgeruimd en er zijn oude fotoalbums waar iets mee moet en het zou zonde zijn om al die niets-tijd te verlummelen aan, nou ja: niets doen.

De stilte biedt nieuwe perspectieven en tijd om rond te neuzen in De Gids voor een beter leven op Volkskrant.nl, een leuk hoekje van de site vol stukken met koppen die vooral verwondering oproepen omdat ze zich dingen afvragen die je jezelf nog nooit hebt afgevraagd (‘Kun je antibiotica binnenkrijgen via het eten van vlees?’), terwijl ongerust doorklikken niet had gehoeven, het hele stukje wellicht niet had gehoeven, als het antwoord er meteen in de kop bij was gegeven (‘De kans is nihil’).

In De Gids valt ook te lezen dat de mens zich het prettigst voelt bij een omgevingstemperatuur van 22 graden Celsius. Is wetenschappelijk bewezen. Er staan verre bestemmingen bij, die deze perfecte temperatuur beloven: Perth in Australië en Stellenbosch in Zuid-Afrika en Santa Barbara in Californië en de Centrale Vallei in Costa Rica.

Gistermiddag was het op mijn balkon exact 22 graden.

Tot over zes weken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden