Column Bert Wagendorp

Niet onlogisch dat ‘M’ door de andere twee M’s wordt gezien als de gedroomde opvolger van EU-president Tusk

Premier Mark Rutte hield gisteren de jaarlijkse Churchill-lezing aan het Europa Institut van de Universiteit van Zürich: A strong Europe in a changing world. Rutte werd aangekondigd als ‘een van de belangrijkste Europese leiders’: ze nodigen daar niet zomaar iedereen uit. Juncker, Barroso, Van Rompuy en Prodi gingen hem voor. Niet meteen ‘Holland spreekt een woordje mee’ gaan roepen, maar feit is dat Rutte tegenwoordig in Brussel bekend staat als ‘M’. Hoger kun je niet reiken; wanneer één letter volstaat, is de betreffende persoon een gevreesde grootheid met onaantastbaar gezag.

Uit een fraai stuk van Marc Peeperkorn in deze krant bleek woensdag dat Nederland onder Rutte is doorgedrongen tot de hoogste machts-echelons van de EU. Nu de Britten zich binnenkort van de kliffen van Dover werpen, maakt Nederland zich op om als Dritte im Bunde aan te sluiten bij de Frans-Duitse as, die de zaakjes in Europa regelt. Merkel, Macron en Mark – de drie M’s, volgens Peeperkorn ‘de kurk waarop de EU-27 drijft’.

Winston Churchill hield op 19 september 1946 in Zürich de vermaarde speech waarin hij opriep tot vorming van ‘a kind of United States of Europe’. Wie in Zürich wordt uitgenodigd en gaat, voegt zich in een traditie waarin de Europese eenheid centraal staat. Let Europe arise!

Rutte, schreef Peeperkorn, wordt tegenwoordig gefrequenteerd door internationale kranten als de Financial Times, Le Monde en El País. Hij sust menige Brusselse ruzie en wist te voorkomen dat May Juncker een kopstoot gaf. We moeten voorkomen dat ons Calimero-complex de overhand krijgt en we dingen gaan zien die er niet zijn. In het verleden werd over bijna elke Nederlandse premier geschreven dat hij in Brussel in zéér hoog aanzien stond en daar weleens de baas kon worden. Er werd, las je, hard getrokken aan Ruud Lubbers, Wim Kok en zelfs aan brekebeen ­Jan Peter Balkenende. Daar werd verder weinig meer van ver­nomen, al scheelde het met Lubbers niet veel.

Het handige middenveldertje van Go Ahead timmert aan de weg en de Stentor schrijft dat Barcelona al op de tribune zat en hem wil inlijven – dat idee. De behoefte om serieus te worden genomen door de grote jongens.

Maar M, dat is andere koek. Lubbers is nooit R geweest, Kok nooit W (‘double-u’) en Balkenende werd alleen door CDA’ers op de Veluwe aangesproken met JP. M is M en het is niet onlogisch dat hij door de andere twee M’s wordt gezien als de gedroomde opvolger van EU-president Tusk. En het zou ook niet onlogisch zijn als hij daar wel zin in heeft. Je bent ook een keer klaar met het kleine Haagse gezever.

Het zal ze in Brussel zijn ontgaan, maar de manier waarop Rutte dinsdag een groep boze klimaatscholieren naar zijn hand zette, was typerend. Ze kwamen binnen om hem ‘een schop onder zijn reet’ te geven en vertrokken als trouwe Rutte-ambassadeurs. Zo werkt dat. Rutte sprak woensdag de Zwitserse bondspresident Maurer. Eitje, voor M. De Zwitsers vragen binnenkort het EU-lidmaatschap aan, als tenminste de handelsbarrière voor koekoeksklokken verdwijnt en Big M EU-president wordt.

Voor binnenlands gebruik zal Rutte binnenkort wel weer iets naars over de EU zeggen, maar wij weten beter. Hij geldt in Brussel als een ‘model-Europeaan’. Zijn hele Churchill-lezing was een pleidooi voor intensievere ­ samenwerking, de enige mogelijkheid, weet ook Rutte, om Europa overeind te houden in een complexe wereld.

Frans Timmermans straks voorzitter van de Europese Commissie en M for president: de Zilvervloot vaart binnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.