Lezersbrieven Zaterdag 10 augustus

Niet alleen extremist wijt immigratie aan links

De ingezonden brieven van zaterdag 10 augustus.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: verantwoording immigratie

Rechts-extremisten baseren zich vaak op teksten van alt-right en gewelddadige extremisten als Breivik of Tarrant, zoals Casper Luckerhof opmerkt (Ten eerste, 5 augustus). In die teksten wordt gesteld dat ‘linkse elites bewust aansturen op massa-immigratie’.

Dat linkse elites en partijen − maar ook centrumpartijen of zelfs alle ‘kartelpartijen’ − worden genoemd als de oorzaak van (problemen rondom) immigratie is echter niet voorbehouden aan deze extremisten waarvan de documenten circuleren in de uithoeken van het internet. Vrijwel elke nationalistische partij bedient zich van deze logica, al sinds de opkomst van deze partijen sinds de ­jaren 70. De Centrumdemocraten stelden dat centrum-linkse partijen verantwoordelijk waren voor de problemen rondom immigratie.

Uit partijprogramma’s en campagnes konden we de afgelopen jaren vernemen dat kartelpartijen ‘ongehoorde aantallen kansarme immigranten binnenhalen’ (FvD), dat zij ‘onverantwoord multicultureel beleid voeren’ (PVV), bijdragen aan ‘de multiculturele vergissing’ (Vlaams Belang) en ‘landverraders zijn’ (Britse Nationale Partij).

Voor de discussie over het rechts-extremisme is het goed te onderkennen dat het verantwoordelijk houden van politieke partijen voor immigratie niet voorbehouden is aan een kleine groep extremisten, maar dat we dit terugzien als een constante in de politieke competitie van de afgelopen decennia.

Marcel Lubbersprofessor sociologie, NIDI / Radboud Universiteit

Dodelijke ongelukken

In het artikel ‘Nederlandse automobilist blijkt nogal gordelschuw’ in de Volkskrant van 7 augustus laten onderzoekers weten verrast te zijn dat een op de drie in 2017 dodelijk verongelukte automobilisten geen gordel droeg. Op basis hiervan concludeert men dat Nederlanders zich op grote schaal ‘onbewust’ zijn van het belang van de gordel. Gaat men hier niet voorbij aan het feit dat automobilisten die geen gordel dragen simpelweg vaker bij een dodelijk ongeluk betrokken zijn dan de gemiddelde Nederlander?

Tjebbe Bodewes, Rotterdam

Beeld Bas van der Schot

Autogordels

Net als mevrouw Jacobsen heb ik last van een te hoog gemonteerde autogordel. Tegen de druk in de hals valt niets te doen, tegen de schaafplek wel: ik heb een washandje opengeknipt, dat om de gordel gevouwen en weer dichtgenaaid. Met dat zachte lapje tegen mijn hals kom ik onbeschadigd thuis.

Gezien Reinders, Utrecht

Shagtank

Met verbazing las ik de bijdrage van ­Daniël Boomsma en Dirk-Jan van Vliet van de Mr. Hans van Mierlo Stichting, de denktank van D66 (Opinie &Debat, 7 augustus). In dit stuk wordt gesteld dat eenieder het recht heeft zijn eigen gezondheid te schaden en wie wijst op de maatschappelijke kosten daarvan moet, samen­gevat, niet zeuren. Bij deze denkwijze wordt een belangrijk principe uit het oog verloren: de vrijheid van het ene ­individu wordt begrensd door de vrijheid van het andere individu.

Ik zou het liefst zo willen leven dat ik zonder welzijnsschade in mijn tuin kan zitten, wakker kan worden van mijn ­eigen wekker en kan slapen zonder kankerverwekkende stoffen in mijn neus. Ook wil ik in mijn woonkamer kunnen zijn, met de tuindeur open, zonder stinkende stoffen te moeten verdragen. Dat is voor mij een liberaal goed leven.

Helaas heb ik een buurman die zware shag rookt. Zijn wettelijke vrijheid om in zijn tuin te roken betekent voor mij: om 6.10 uur gewekt worden door zijn eerste sigaret en ’s avonds moeilijk inslapen door sigarettenrook. ’s Zomers in mijn tuin zitten betekent meeroken, me in de woonkamer terugtrekken helpt niet, de rook dringt ook daar naar binnen.

Advies: spijker het begrenzings­principe op de deur van de D66-denktank en kom met een beter verhaal.

Maria Rademaker, Leiden

Foto morgana

Bij dezen mijn gedachten over het ­artikel van Loes Reijmer over vakantie-­influencers (V, 7 augustus).

De naam zegt het al: influencer – waardoor je je laat beïnvloeden. Je weet het en je bent er zelf bij. De foto’s zijn natuurlijk te mooi om waar te zijn en de producten die langskomen zijn niet eens goed gecamoufleerd. Het is in feite niets anders dan een grote reclame­website waar egocentrische ­selfie-fotografen zich eindeloos exploiteren.

Gewoon niet meer naar kijken en alle tijd die je dan opeens over hebt gezellig met je familie of buiten (spelend) doorbrengen. Daar knap je ontzettend van op.

Marion Kresken, Delft

Homohater?

Coca-Cola wakkert met de #LoveisLovecampagne onbedoeld homohaat aan in Hongarije (Ten eerste, 7 augustus). Daar zijn billboards te zien van mannen of vrouwen die van het bekende drankje genieten, duidelijk ‘in love’, dat ziet er goed uit!

Maar je zult maar homohater zijn! Al die levensgenietende mensen op ­metershoge reclamezuilen, lachend en blij. Terwijl de homohater gebukt gaat onder een levenslang slachtofferschap, leunend op pilaren van Haat, Respectloosheid, Gebrek aan Empathie, Angst, Verkramping, Kortzichtigheid…

Ik wens de homohater wat meer lichtheid en veel positiviteit. Gooi dat juk af en help de wereld een beetje mooier te maken.

Ellen Appeldoorn, Rhenen

Flexibel sociaal

In de Volkskrant van vrijdag vertelt ­docent animal studies Maarten Reesink dat katten solitaire dieren zijn (Ten eerste, 9 augustus). Dat is onjuist. Het zijn sociale dieren. Dat is al bijna veertig jaar bekend.

Een van de eerste wetenschappers die het sociale leven van katten heeft beschreven is Roger Tabor, in zijn boek The Wild Life of the Domestic Cat (1983), daartoe geïnspireerd door Paul Leyhausen.

Katten zijn solitaire jagers, ze zijn voor hun overleving niet afhankelijk van soortgenoten. Maar als de omstandigheden het toelaten, leven ze het liefst met hun familieleden in een kolonie. Daarom worden ze ook wel ‘flexibel ­sociaal’ genoemd. Hun sociale relaties zijn complex, dynamisch en buiten­gewoon interessant.

Elles Nijssen, Leiden

Vleesluxe

Vlees eten moet een luxe zijn in plaats van een gewoonte, bevestigt het rapport van het IPCC (Ten eerste, 9 augustus). Het veranderen van een luxe naar een gewoonte is niet moeilijk, het omgekeerde wel.

Niet iedereen hoeft vegetariër of veganist te worden om de vleesconsumptie significant te laten dalen. Om van een gewoonte een luxe te maken helpt het wel om de extreme vorm van je voornemen (minderen met vlees of dierlijke producten) eens een tijdje uit te proberen. Eet eerst een week geen vlees/dierlijke producten en later een keer een maand. Als je dit strenge regime daarna loslaat, zul je elke keer dat je kiest voor vlees/dierlijke producten een weloverwogen keuze maken en zo een passend evenwicht vinden.

Mori van den Bergh, Utrecht

American dream

Na de mass shootings afgelopen week in Amerika, is de discussie over de oorzaak en het waarom in de media weer opgelaaid.

Onder meer de eenvoudige verkrijgbaarheid van semi-automatische wapens, Trumps retoriek en geweldadige videogames worden genoemd als belangrijke redenen. Ook rijst de vraag: waarom voornamelijk in Amerika? Eén oorzaak mis ik: doodgewone frustratie. Bij de Amerikaanse jeugd wordt er al op jonge leeftijd ingestampt dat iedereen de American dream moet nastreven: een ‘winnaar’ worden met een succesvol leven met mooie partners en kinderen.

De realiteit is uiteraard weer­barstiger, het overgrote deel van de bevolking beseft al op jonge leeftijd dat zij de Amerikaanse droom niet gaan halen, met soms diepgewortelde minderwaardigheidsgevoelens en frustratie tot gevolg, met alle gevolgen van dien.

Berend Havinga, Bennebroek

Nazi-design

De tentoonstelling Design van het Derde Rijk in Den Bosch ‘is slechts bedoeld om de grote rol van de vormgeving van de verleiding en de terreur bij de opkomst van het nazisme te begrijpen’, aldus Timo de Rijk, directeur van het Design Museum (Opinie & Debat, 6 augustus). Ik geloof daar absoluut niet in. De vormgeving van de nazi-­propaganda stond niet aan het begin en verdere verleiding van het nazidom, maar was daar juist het gevolg van. De eerste aanplakbiljetten van de nazi’s gingen het niveau van de NSB-affiches in ­Nederland niet te boven. Meer ­successen van de nazi’s brachten ook steeds meer en geraffineerder publicaties met zich mee.

De ontwerpers waren gewoon overtuigde nazi’s. Om daar nu een expositie aan te wijden, vind ik niet terecht. De enige plek waar de ­toeschouwer tenslotte aan de ­verderfelijkheid van het zojuist ­getoonde triomfantelijke materiaal wordt herinnerd, is bij de uitgang, waar de bezoeker stuit op een ­monument ter nagedachtenis van de vermoorde Joodse Bosschenaren.

Ruurd van der Weij Fortin, Sappemeer

Treinreclame

Logisch dat het reclameverzoek van de adverteerders komt (Ten eerste, 6 augustus). Dat zij de openbare ruimte gebruiken voor hun boodschap wordt de burger niet gevraagd. De NS zwicht niet voor het grootkapitaal. Reizigers in dit land, verenigt u!

Jos Heijnen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden