Column Paulien Cornelisse

Niemand raakte in paniek, behalve ik

We haalden appelsap bij een strandtent, mijn zoontje trok aan mijn jurk. Ik pakte de appelsap van de toonbank, draaide mij om, en weg was hij. Nergens meer te zien.

Een zoektocht volgde, waarin ik vooral aan de grond genageld stond voor het geval hij terug zou lopen naar waar hij mij het laatst had gezien.

De reddingsbrigade werd ingeschakeld, er was een lieve vrouw die meehielp. Niemand raakte in paniek, behalve ik. Ik dacht aan ouders die je soms ziet op tv, die hun kind al dagen kwijt zijn. Ik dacht aan enge mannen. ‘Probeer daar maar niet aan te denken’, zei de lieve vrouw.

Na veertig lange minuten werd hij gevonden. Hij moest huilen en zei: ‘Er was niemand die mij zag.’ Hij had de tijd dat hij alleen was geweest besteed aan schelpen zoeken. ‘Mogen deze allemaal mee naar huis?’, vroeg hij, terwijl hij ze op mijn schoot stortte. Natuurlijk mochten die mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden