Bericht uit Seoul Veilig Seoul

Niemand pikt je telefoon hier in Seoul

Lunchtijd in Seoul. Het is heel normaal om hier een tafel te reserveren door je telefoon erop te leggen. Je kunt prima nog even weglopen en je telefoon noch je tafeltje wordt ingepikt. Beeld Jun Michael Park / laif

Ik begin langzaam een beetje Koreaans te worden, merkte ik een week geleden tijdens een bezoek aan Nederland. Ik keek in een Amsterdams café naar de wedstrijd Nederland-Duitsland en moest naar de wc. Toen ik terugkwam, stond de barvrouw met mijn telefoon in haar handen. ‘Die moet je dus nooit op tafel laten liggen’, zei ze streng. ‘Anders is-ie binnen tien seconden weg.’

In Zuid-Korea kun je wel je telefoon of laptop op tafel laten liggen. Sterker nog: in de hoofdstad Seoul is het heel normaal dat je een tafel reserveert door je telefoon erop te leggen. Je kunt prima nog even een sigaretje roken en je telefoon noch je tafeltje wordt ingepikt.

Zuid-Korea is een van de veiligste landen ter wereld. In Seoul kun je overal ongeacht het tijdstip zonder problemen over straat. Op het internationale vliegveld Incheon zijn speciale vakken waar je je bagagekar – inclusief bagage – kunt laten staan als je even een hapje gaat eten. Dat moet je op Schiphol toch niet proberen, alleen al omdat de antiterreureenheid dan meteen wordt ingeschakeld.

Ander voorbeeld. Bezorgers laten pakjes zonder problemen bij de voordeur achter, niemand die ze meeneemt. Als het wel een keer misgaat, is het meteen nationaal nieuws. Toen vijf jaar geleden in de stad Cheongju een doos kersen verdween, haalde dat de journaals. De dader bleek een 39-jarige moeder met weinig geld die nog nooit in haar leven een kers had geproefd en zichzelf en haar kinderen eens wilde trakteren. De vrouw werd niet vervolgd en vanuit het hele land werden kersen naar Cheongju gestuurd – voor de dader.

De vraag is waarom het hier zo veilig is. Wellicht heeft het iets met de confucianistische cultuur te maken, waarin groepsmoraal belangrijk is. Maar dat verklaart dan weer niet waarom corruptie helemaal geen probleem is. Wat misschien helpt, is dat Zuid-Korea wereldkampioen cameratoezicht is met bijna een miljoen zwarte bollen die 24 uur per dag alles registreren. Voor onze voordeur hangt er ook een.

Gek genoeg doet dit alles weinig goeds met het veiligheidsgevoel van Zuid-Koreanen. ‘We zijn bijna altijd bang dat er iets gebeurt’, verklapte een vriendin eens. Zo vermeldt de wekelijkse nieuwsbrief van de crèche van onze zoon altijd wel een paar waarschuwingen voor enge ziekten die hij zou kunnen oplopen. Ook krijgen we weleens plaatjes van een rot gebit te zien, om het belang van goed tandenpoetsen te benadrukken.

De overheid doet er ook aan mee. Iedereen met een mobiele telefoon krijgt om de haverklap een sms met waarschuwingen voor hitte, smog of naderend noodweer. Het geluid waarmee zo’n noodbericht gepaard gaat, lijkt nog het meest op het alarm dat we kennen uit videogames, zo’n penetrerend gezoem dat op de achtergrond klinkt, terwijl jij je met een geweer een weg zoekt door een donker industriecomplex.

Eind augustus was het weer zover, toen tyfoon Soulik de zuidkust van het land naderde. Honderden kilometers ten noorden werden wij, inwoners van Seoul, een paar keer dag met dat lawaai lastiggevallen. ‘ZWARE REGENS EN WINDSTOTEN VERWACHT. GA NIET NAAR BUITEN ALS HET NIET NODIG IS.’ Uit voorzorg sloten scholen en kantoorgebouwen hun deuren en bleven de meeste mensen thuis. Ook wij tuurden angstvallig naar buiten naar wat komen ging.

Er gebeurde niks. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden