New York Times: Trump is druk bezig zijn eigen puinhoop te scheppen

In een vernietigend commentaar rekent The New York Times af met het amateurisme van president Trump, die - in navolging van de beroemde serie The Apprentice - als 'stagiair' wordt weggezet.

Donald Trump is in gebed verzonken tijdens een bijeenkomst met zijn aanhangers op het vliegveld van Orlando, Florida, 18 februari. Beeld Getty Images

Het is met een zucht van wanhoop dat president Trump dezer dagen onderstreept dat hij de bedrijfsleider is die Washington nodig heeft, de beslisser die, zoals hij gedurende de verkiezingscampagne zei, 'de enige is, die het voor elkaar kan krijgen'. Wat Amerika tot dusver te zien heeft gekregen is een ondeugdelijk Witte Huis dat wordt geleid door een stagiair.

'Puinhoop'

Deze president erfde helemaal geen 'puinhoop' van Barack Obama, zoals hij graag beweert, maar een natie die zich heeft hersteld van een recessie en die sterke bondgenoten in het buitenland heeft. Trump is druk bezig zijn eigen puinhoop te scheppen, waarbij hij de nationale veiligheid aantast en het functioneren van elementaire overheidsdiensten op het spel zet. De meeste functies in de topduizend van de regering zijn nog altijd niet ingevuld. Carrière-ambtenaren botsen met onervaren 'stoottroepen' die door het Witte Huis zijn aangesteld om federale instellingen te besturen totdat permanente functionarissen zijn benoemd.

Trump heeft vorige week zijn nationale veiligheidsadviser verloren in een schandaal over banden met Russische inlichtingendiensten. Robert Harward, een voormalige vice-admiraal, weigerde de functie afgelopen donderdag, afgeschrikt door een niet-functionerende Nationale Veiligheidsraad en een president die Mexico, Australië en zelfs de Britse koninklijke familie van zich heeft vervreemd, terwijl hij Moskou aan het hart drukte.

Wanneer de medewerkers van Trump de paniek in hun stemmen weten te onderdrukken, houden ze vol dat Trump meer voor elkaar gekregen heeft dan de meeste presidenten. En Trump is zo goed in het leggen van rookgordijnen, dat je Amerikanen niet kan kwalijk nemen dat ze dat geloven.

Maar president Obama, die inderdaad een puinhoop aantrof, had na een maand al wetten door het Congres geloodst die de economie wegtrokken van de rand van de afgrond. Hij trok 80 miljard dollar uit in de Recovery Act om projecten te financieren van huisvesting via wegen tot duurzame energie.

Daarentegen is er nog niets terecht gekomen van Trumps investeringsprogramma van 1 biljoen dollar in de infrastructuur. Dat komt omdat de president decreten verwart met resultaten. Decreten worden uitgevaardigd zonder tussenkomst van het Congres en de ambtenaren die ze moeten uitvoeren.

Het Witte Huis is een giftig mengsel van ideologie, onervarenheid en rivaliteit; ingewijden zeggen dat woede-uitbarstingen net zo gewoon zijn als de spelfouten in de persberichten. Steve Bannon schrijft het scenario voor de president en Reince Priebus, de in het nauw gedreven chef-staf, valt vergaderingen binnen waarvoor hij niet is uitgenodigd.

Traagheid

Trump klaagt over de traagheid waarmee het Congres zijn benoemingen bekrachtigt, maar hij is zelf het obstakel. Zijn medewerkers nemen niet de moeite hun kandidaten te screenen. Zijn keuze voor een minister van Arbeid sneuvelde omdat geen van de betrokkenen leek te weten dat de kandidaat een illegale immigrant in dienst had en was beschuldigd van verkrachting van zijn ex-vrouw.

Als er al een lichtpuntje is, dan is het dat de besluiteloosheid van de regering de natie tot dusver een totale ontmanteling van belangrijke wetten heeft bespaard. Dat geldt ook voor Obamacare, hoewel Trump deze wet nog om zeep kan helpen door nalatigheid.

Intussen heeft de chaos andere risico's. Vice-admiraal Harward noemde gezinsomstandigheden en financiële overwegingen als redenen om de baan als nationale veiligheidschef te weigeren, maar volgens verslaggevers was hij bezorgd over het effect van een wispelturige president op de besluitvorming inzake nationale veiligheid.

Uittocht van talent

Het schadelijkst effect van het gestuntel van de regering kan een uittocht van talent uit regeringsinstellingen zijn. Wetenschappers, advocaten en beleidsmedewerkers van het milieu-instituut Environment Protection Agency bijvoorbeeld, zijn openlijk ontmoedigd door het vooruitzicht te moeten werken voor Scott Pruitt, wiens benoeming als de nieuwe baas van de instelling vrijdag door de Senaat is bekrachtigd. En als anderen het voorbeeld van vice-admiraal Harward volgen, zullen capabele mensen aarzelen om aan boord te komen en zaken voor elkaar krijgen.

Inderdaad - tenzij Trump in zijn officiële huishouding en in zijn stijl van regeren iets van orde kan scheppen, is het enige element dat in zijn campagneslogan dat op waarheid berust, dat hij 'alleen' staat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden