Tv-recensie Gidi Heesakkers

Nederlandse jeugdtelevisie is (nog steeds) zó goed

Nederlandse jeugtelevisie is nog altijd van hoge kwaliteit. Neem De regels van Floor (weer VPRO).

V’s televisierecensententeam bestaat uitJulien Althuisius, Hanna Bervoets, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Gidi Heesakkers. Beeld Studio V.

Het is natuurlijk de vraag of de doelgroep het zelf in de gaten heeft, maar: Nederlandse jeugdtelevisie is (nog steeds) zó goed. Neem bijvoorbeeld de begin dit jaar uitgezonden docuserie Nog één week (VPRO), die zes kinderen volgde in de aanloop naar een belangrijke gebeurtenis in hun leven. Een operatie, een eerste kunstschaatswedstrijd, een vader die op vredesmissie vertrekt; allemaal mooi.

Nu is er weer zoiets leuks. De regels van Floor (ook VPRO), gebaseerd op de boekenreeks van Marjon Hoffman, gaat over een meisje van 10 jaar dat zo het hare denkt van dingen die een mens niet zou mogen of moeten doen. Floor is een stoïcijns type dat de eye-roll nog niet heeft ontdekt, maar al wel kan putten uit talloze andere ugh-blikken én tegendraadse ideeën om situaties naar haar hand te zetten.

Elke zondagochtend zijn er twee nieuwe afleveringen van tien minuten. Het begint altijd met een regel. De meest recente: ‘Je moet nooit knappe collega’s uitnodigen bij je thuis.’ Floors moeder is jaloers op Renee, de sexy collega die haar man heeft uitgenodigd voor het eten en voor wie hij zich enorm heeft uitgesloofd. Wanneer iedereen over de zeik van tafel is gegaan en Renee wordt opgehaald door haar verloofde die een vrouw blijkt te zijn, eet Floor iedereens toetje op. Regel 14 (van 16, dus nog maar twee afleveringen te gaan): ‘Je moet nooit knappe collega’s uitnodigen bij je thuis, tenzij je van toetjes houdt.’

Leve kinderopportunisme, leve Bobbie Mulder in de rol van Floor, en leve de ongeschreven regel dat dit soort grappige jeugdseries heus ook gemaakt zijn om oudere mensen aan het lachen te maken.

In De Klas (NTR) stond schrijver en vader Özcan Akyol zondagavond voor een klas pubers met wie hij over opvoeden wilde praten. Ze mochten hem Eus noemen, alles was wat hem betreft bespreekbaar en natuurlijk moest het ook even gaan over de interessante opvoedkundige kwestie social media.

Eus vroeg wie er allemaal Instagram had. Iedereen behalve Daan, niet te beroerd om de dwarse mening te verkondigen: ‘Ik vind het eigenlijk heel narcistisch.’ Eus: ‘Maar wacht even, noem jij nou al je klasgenoten narcistisch?’ Jazeker, al die selfies hoefden van Daan gewoon niet zo. ‘Door een bepaald image van jezelf online te zetten hoop je dat andere mensen denken dat je een of ander fantastisch, onschendbaar persoon bent. Ik vind dat zelf niet echt een nuttig verdrijf van tijd.’

Even later was de vraag of ouders het recht hebben om een stom bevonden foto van hun kind te delen op hun eigen social media-account. Nee, vonden de meesten. Daan weer: ‘Toch vind ik: je ouders hebben heel veel geld in jou geïnvesteerd. Ook een massa ter grootte van een watermeloen eruit geduwd, heel pijnlijk. Ik vind dat je ouders je dan mogen generen online, daar hebben ze wel een klein beetje recht op.’

Een regel waar Floor wel raad mee zou weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden