CommentaarSander van Walsum

Nederlanders lijken de avondklok wel te willen aanvaarden

Het burgemeester loeffplein in Den Bosch. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant
Het burgemeester loeffplein in Den Bosch.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Het spreekwoordelijke ‘licht aan het einde van de tunnel’ moet zichtbaar worden gemaakt.

Wat bij de aanvang van de coronacrisis nog slechts leek weggelegd voor bewoners van verre autocratieën is allang realiteit in enkele Europese landen, en ligt mogelijk ook voor Nederland in het verschiet: een avondklok (van 20.00 uur tot 04.00 uur). Die zou weliswaar een light-variant zijn van de avondklok die sinds zaterdag in Frankrijk van kracht is (van 18.00 tot 06.00 uur – een half etmaal), maar ze zal strenger zijn dan de (in tijdsduur variabele) spertijd die hier tijdens de Duitse bezetting van kracht was. En ze is draconisch in vergelijking met de autoloze zondag van 1973-’74, die destijds niettemin als heel ingrijpend werd ervaren.

Toch zou de instelling van een avondklok, die in het najaar nog werd weggehoond, op veel begrip in de Tweede Kamer en in de samenleving kunnen rekenen. De stemming in het land lijkt tezelfdertijd door hoop en vrees te worden bepaald: hoop op een eclatant vaccinatiesucces, en vrees voor een snelle verspreiding van Britse (en andere) varianten van het virus.

Vorig jaar maart zei premier Mark Rutte dat hij 100 procent van de besluiten moet nemen met 50 procent van de daarvoor benodigde kennis. Dat is nu nog steeds het geval. De effectiviteit van een avondklok (ongeveer het enige middel dat het kabinet nog zou kunnen inzetten) is dus even ongewis als die van eerder afgekondigde maatregelen. Toch lijkt de meerderheid van de Nederlanders bereid om de zoveelste inperking van hun bewegingsvrijheid lijdzaam te willen ondergaan. Vanuit de gedachte: baat het niet, dan schaadt het niet. Of vanuit de verwachting dat het alleen maar beter kan gaan als dit offer is gebracht.

Daar zou het kabinet in zijn nationale verwachtingsmanagement rekening mee moeten houden. Waar het aan de ene kant aanvullende maatregelen treft, zou het aan de andere kant uitzicht moeten bieden op een verzachting van het regime. En het zou het vaccinatieprogramma kunnen versnellen, bijvoorbeeld door de tweede toediening van de Pfizer- en Moderna-vaccins even uit te stellen (gesteld dat dit inderdaad verantwoord is). Zo krijgt het spreekwoordelijke ‘licht aan het einde van de tunnel’ toch een reële betekenis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden