Opinie Brieven

Nederland is niet bepaald ‘smarter’ geworden van de smartphone

De lezersbrieven van maandag 13 augustus 2018.

De file op de A58 ten gevolge van het ongeluk. Steeds vaker leggen omstanders dit soort ongelukken vast met hun telefoon, tot grote ergernis van de politie. Foto Erik Haverhals/FPMB

Brief van de dag

2007: goed onthouden dat jaar. Het jaar dat Nederland de smartphone massaal omarmde en niet ‘smarter’ werd maar veelal - en snel − dommer, getuige het artikel over filmen en opnamen maken van ongelukken (Ten eerste, 10 augustus).

Een boete van, zeg, 2 duizend euro is wellicht nodig om het totaal ver- en gestoorde wereldbeeld van deze smartphonegebruikers te resetten. Er is iets zeer naars tussen ons en de ander komen te staan: de smartphone. Hoog tijd om de ander weer te zien staan en niet vast te leggen. Onszelf, óók!

Thomas Kamphuis, Zwolle

Bij zichzelf te rade gaan

Wat bezielt de ongelukspotters? Nou, afgezien van de sensatie denk ik dat diverse nieuwssites bij zichzelf te rade moeten gaan.

Hoe vaak wordt niet gevraagd om foto’s ‘als u in de buurt bent’. Of ‘neem contact op als u in het buitenland bij de ramp bent!’ Zo word je wel BN’er...

Trees Hollinger, Lisse

Uiteraard nooit juichen

Het is helaas onverstandig om een shirt te dragen van de bezoekende club als je tussen het thuis zittende publiek zit bij een voetbalwedstrijd (‘Wekt een voetbalwedstrijd agressie op’, 11 aug, Sport).

Maar daar blijft het niet bij. Je moet ook constant controle houden over je emoties. Uiteraard niet juichen als je favoriete club scoort maar ook geen teleurgestelde uitingen tonen als het even wat minder gaat met het wedstrijdverloop.

Daarnaast vergt het ook enig acteertalent om oprecht blij te kijken als de tegenstander wint. Voor je het weet staat er een malloot voor je neus tegenover wie je verantwoording moet afleggen als je daar überhaupt nog de kans voor krijgt.

Jos Bonink, Tilburg

Veilige kinderopvang

Het beschermen van de volksgezondheid heeft niets te maken met geloof of levensovertuiging, net zoals virussen en bacteriën geen onderscheid maken tussen een gelovig of niet-gelovig kind.

Wanneer de overheid bepaalt dat niet-ingeënte kinderen worden geweigerd op de kinderopvang ten behoeve van de volksgezondheid maakt zij zich niet schuldig aan onderscheid op grond van godsdienst of levensovertuiging. Dit onderscheid wordt door het betreffende geloof en zijn aanhangers zelf gemaakt.

Als aanstaand vader begrijp ik dan ook niet dat de overheid mijn kind het risico laat dragen dat voortkomt uit het geloof van een ander.

Erik Gelderblom, Delden

Respectloos juichen

Afgelopen donderdag was het weer zover; bij Vitesse-Basel scoorde Ricky van Wolfswinkel zeer (doel)bewust de 0-1 voor Basel. Uit respect voor zijn oude vereniging (naast Vitesse heeft hij ook nog gespeeld voor FC Utrecht, Sporting Lissabon, Norwich City, AS Saint-Etienne en Real Betis) juichte hij niet en verontschuldigde hij zich zelfs bij de fans van Vitsesse.

Dit in mijn ogen totaal misplaatste respect komt steeds vaker voor en wordt ook door commentatoren steeds normaler gevonden. Mij lijkt het vooral respectloos voor de fans van zijn huidige club en voor de club zelf die zijn − ongetwijfeld niet misselijke − salaris betaalt.

Daarom stel ik een nieuwe spelregel voor: een speler die gescoord heeft tegen één van zijn oude clubs moet minimaal 1 minuut duidelijk juichen met zijn medespelers. Zo niet, dan wordt het doelpunt alsnog afgekeurd.

Wander Hartog, Arnhem

Lieve sportvrouwen

Grappig dat in dezelfde krant waarin Jean-Pierre Geelen zich (terecht) opwindt over het taalgebruik van sportredacties over sportvrouwen (‘een lief gezichtje’), het sportkatern opent met een paginagrote foto van Susan Kumins die volgens de sportverslaggever het gezicht was van de ‘sterke vrouwen’ van de EK atletiek en ‘als een stervende zwaan’ over de finish kwam. We hebben nog een lange weg te gaan.

Susanne van den Buuse, A’dam

Cover

Als je als Magazine (Volkskrant Zomermagazine, 11 aug.) een interview hebt met grande dame Madeleine Albright én daarbij de beschikking over topfotograaf Stephan Vanfleteren om dat vast te leggen, moet je natuurlijk niet kiezen voor een flut coverfoto van Dries Roelvink. Doodzonde.

Roeland Loosen, Nijmegen

De flut coverfoto van Dries Roelvink. Foto Ekaterina Raznagova

Bewonderenswaardig

Bij deze wil ik mijn waardering en respect overbrengen aan Rianne Meijer voor haar indrukwekkende artikel ‘Hoe mijn moeder verdronk in de ggz’. Bewonderenswaardig hoe Meijer haar ervaringen rond de ziekte van haar moeder op ingetogen wijze beschrijft en combineert met feiten over bezuinigingen in de ggz en de schrijnende gevolgen voor een groep patiënten die min of meer aan het lot wordt overgelaten.

Het slot van het artikel is sober beschreven en des te aangrijpender. Ik wens Rianne en haar familie veel kracht om met het verlies om te gaan. En ik hoop dat dit artikel bijdraagt aan veranderingen in de ggz zodat andere patiënten en hun geliefden een dergelijk lot bespaard kan blijven.

Iepie Kroese, Leeuwarden

Helpende hond

In mijn geboortebergen zijn ook wolven. Minder dan duizend schapen worden door hen per jaar in heel Frankrijk gedood, tegen een half miljoen door honden. Hekken helpen niet. Tegen honden én wolven worden chiens de protection gehouden, een speciaal ras dat van puppy af aan in de kudde blijft en met de schapen leeft. Ze doden de wolven niet, maar verjagen ze efficiënt.

Liva Luyat, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.