Paulien CornelisseIN 150 WOORDEN

Natuurlijk willen de sportscholen open, want die gaan óók over komjoenetie

.Beeld .

Natuurlijk willen de sportscholen open, want sportscholen, die gaan óók over komjoenetie. Begrijpelijk op zich, maar ik heb dat gemeenschapsgevoel zelf nooit echt gevoeld. De sportschool waar ik heen ging, werd vooral bezocht door mensen die zo ongemerkt mogelijk langs elkaar probeerden te schuiven, alsof er toen al corona was. We hadden allemaal oortjes in, zodat we niet aanspreekbaar waren. Ik gebruikte daar een loopband met een schermpje dat mij virtueel door Auckland (Nieuw-Zeeland) voerde, waardoor het leek alsof ik daar zelf rende. Na twee kilometer passeerde ik altijd een oudere intellectueel met een schoudertas die verbaasd opkeek.

Toen werd de sportschool overgenomen. Er veranderde niet zo veel, behalve dat er grotere boxen werden opgehangen. Ik vroeg of het dan niet te lawaaiig zou worden. De vrouw achter de balie zei: ‘Ehm, het is wel een sportschool voor jónge mensen, zeg maar.’

Daarna haalden ze de loopband met de intellectueel uit Auckland weg. En daarna haalde ik mezelf weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden