Column Arnon Grunberg

Na verloop van tijd heb ik me erop toegelegd te gaan eten als een schrijver

Eind jaren negentig bracht ik op uitnodiging van de filmregisseur Peter Lilienthal een week door in Villa Aurora in Los Angeles. Villa Aurora is een prachtige villa waar tijdens de oorlog de Duits-Joodse schrijver Lion Feuchtwanger woonde. Tegenwoordig is Villa Aurora een plek waar kunstenaars kunnen verblijven.

Lilienthal had nog met mijn moeder op de lagere school gezeten, hij overleefde de oorlog in Zuid-Amerika en hoopte dat ik een scenario voor hem zou schrijven, wat er nooit van kwam.

Lilienthals gevoeligheid was niet geheel de mijne. Op een gegeven moment zei hij tegen me: ‘Jij eet niet als een schrijver, jij eet als een fabrieksarbeider.’

Sindsdien heb ik me erop toegelegd als een schrijver te eten; het geloof in cultuur – in de Duitse zin van het woord – dat in Lilienthal zo hevig en schrijnend aanwezig was, had mij al vroeg verlaten, maar mijn geloof in assimilatie is altijd levendig geweest.

Ik was weer terug in Los Angeles en lunchte met een vriendin van een vriendin. Ze had haar vriend bij zich. Zij zat in de horeca, hij deed iets met keukenapparatuur. Ze aten allebei keurig.

Daarna las ik verder in het werk van Vivian Gornick, een passage over Seymour Krim, die volgens Gornick in 1973 een opmerkelijk essay schreef getiteld For My Brothers and Sisters in the Failure Business. Een titel die me aan het lachen maakte en mijn fantasie prikkelde. Gornick schreef dat hij de Amerikaanse obsessie met mislukking had begrepen.

Succes is een maatschappelijk spel, maar het bestaat niet echt. Wat mij interesseert zijn de pogingen van mensen hun ‘failure business’ te vermommen, daarom is satire soms niet te vermijden. Wij mensen zijn altijd ook satire.

Boven alles wat ik schreef, schrijf en zal schrijven zou mogen staan: ‘For my brothers and sisters in the failure business.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.