Ombudsman Droge zomer

Na deze droge zomer is het tijd voor een beetje regen in het nieuwslandschap

Naast lof was er ook kritiek op de zomerproducties van de krant. Over lichte en zware kost, en de accenten die de krant legde.

Kritiek was er ook op het omslag van het magazine waarop Dries Roelvink prijkte, terwijl het blad ook een interview bevatte met Madeleine Albright. Beeld Pablo Delfos, styling Ekaterina Raznagova

Komkommertijd bestaat niet meer, was ook mijn conclusie de laatste jaren. Zomers vol rampen en incidenten, zoals een neergehaalde MH17, een bijna-staatsgreep in Turkije en talloze terreuraanslagen , leken die stelling te bewijzen.

Het klimaat wisselt per jaar nog te zeer om er algemene stelligheden uit te destilleren. Deze zomer leek de nieuwsstroom wel erg snel en langdurig opgedroogd. Ook deze krant kon op sommige dagen niet anders dan wéér berichten over de droogte, met als dieptepunt (aldus sommige lezers) artikelen als ‘Tips om jezelf en je medemens koel te houden’ (‘Drink voldoende’, ‘Draag dunne kleding’, ‘Zoek de schaduw op’). ‘Tropenkolder’, oordeelde een verhitte lezer.

In die bedding is het begrijpelijk dat ook de zomerse luwte in de overige kolommen meer opviel. Lezers klaagden vooral over de zaterdagkrant, met name over het soortelijk gewicht van de bijlage V Zomer. Weinig dwingende (‘urgente’ is hier het trefwoord) rubrieken, te veel en te lichte interviews met BN’ers. Sommige lezers stoorden zich aan de reeks: Beau van Erven Dorens, tv-recensent Angela de Jong, Dries Roelvink – een lezer klaagde over ‘ondraaglijke lichtheid’. ‘Soms dacht ik dat ik per ongeluk het AD in de bus had gekregen’, schreef een lezer.

Madeleine Albright

Kritiek was er ook op het omslag van het magazine waarop Dries Roelvink prijkte, terwijl het blad ook een interview bevatte met Madeleine Albright. Een verontwaardigde tweet daarover ging gretig ‘viral’.

Allereerst: de magazines bevatten beslist substantiëlere stukken. Interviews met Hans Dorrestijn, ­Stephanie Louwrier, Danny Ghosen hoorden ook in de rij, er waren gedegen onderzoeksverhalen, reis­reportages en achtergrondstukken. Zeker geen ‘ondraaglijke lichtheid’, maar het gaat in de kritiek wellicht om de accenten die de krant legt.

Wat dat betreft: het is de overtuiging van de chef van V Zomer dat ook de zogeheten ‘lagere cultuur’ ­serieuze aandacht verdient, zo heeft hij ook persoonlijk laten weten aan diverse briefschrijvers.

In het geval van Roelvink was de aanleiding diens poging door te dringen tot de wat hogere echelons, met een concert in Paradiso dat al weken was uitverkocht, waar hij repertoire zou brengen dat meer dan voorheen Volkskrant-lezers zou kunnen aanspreken.

Carrièreswitch

Dat kan in potentie een boeiend gesprek opleveren, waarin het gaat over zijn carrièreswitch, zijn afkomst en milieu, zijn drang naar erkenning op latere leeftijd, na een in elk geval financieel geslaagde carrière. ‘Lagere cultuur’ is, mits met mate, zeker niet verboden voor de krant. Alles hangt af van het eindresultaat. Het beproefde recept luidt: serieus schrijven over lichte zaken, licht schrijven over zware.

Naar idee van de chef is dat in het geval van Roelvink gelukt, maar hij kan zich voorstellen dat weerzin tegen de figuur sommige lezers het lezen belette. De kritiek van lezers zegt hij dan ook serieus te ­nemen.

Dan Madeleine Albright, in hetzelfde magazine. Over het boek dat zij schreef ging het amper, maar dat was een bewuste keuze: daarover had zij al vaker gesproken. Daarom legde de interviewer de nadruk op haar feministische inborst, haar omgang met de affaire Lewinsky en de machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen.

Na weging vond de chef de keuze voor Roelvink op het omslag prikkelender en verrassender dan die voor Albright. Op de voorpagina van de krant prijkten ­beiden. Commerciële overwegingen – die een lezer vreesde – speelden geen enkele rol. Toch werd het eindresultaat door sommige lezers te licht bevonden. Hoe je daarover ook denkt, het illustreert dat het niet alleen gaat om de inhoud, maar ook om de accenten die de krant lijkt te leggen.

Behalve om smaak gaat het hier ook om de dit jaar wat ongelukkige combinatie met de rest van de krant (en het nieuwsaanbod).

Nieuwelingen

Over de veelheid aan invalcolumnisten ging het vorige week al. De vraag blijft of elke columnist vervangen moet worden, en of invaldiensten van één week niet te kort zijn om recht te doen aan die nieuwe stem. Daar staat tegenover dat sommige nieuwelingen lof oogstten, wat in een enkel geval mogelijk leidt tot een vervolg.

De klachten gingen ook over de serie ‘De Wending’. De rubriek riep weerstand op, nadat ‘extreme’ representanten van diverse zijden (PVV’er Hegedüs, demonstranten van Grauwe Eeuw, ‘Pro-Piet-betoger’ Jenny Douwes) aan het woord werden gelaten, naar de mening van de critici steevast te weinig kritisch.

Klakkeloze gesprekken waren het zeker niet, maar de waarheid is dat in sommige gevallen de ophef door niemand ter redactie was voorzien. Het verhitte klimaat in de opinievorming eiste ook hier zijn tol.

Conclusie na deze zomerdroogte: tijd voor een beetje regen in het nieuwslandschap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.