Commentaar Hells Angels

Motorclubs met een hang naar geweld hebben hun recht op vereniging verspeeld

Nergens anders ter wereld is de rechter zo ferm tegen de Hells Angels opgetreden.

Leden van de Hells Angels omhelzen elkaar, nadat ze te horen kregen dat de motorclub verboden is. Beeld EPA

De Hells Angels hebben zich in Nederland ontwikkeld van een enigszins folkloristisch gezelschap met ruwe omgangsvormen tot een club die vanwege ‘verheerlijking en facilitering van geweld’ door de civiele rechter is verboden. Nog niet eens zo lang geleden, op

17 oktober 2000, namen leden van de motorclub in vol ­ornaat en op ronkende motoren bezit van de Amsterdamse binnenstad als eerbetoon aan de vermoorde crimineel Sam Klepper. De club ging prat op zijn wetteloosheid. Tezelfdertijd beriep hij zich op het recht van vereniging als het openbaar ministerie probeerde hem te verbieden.

Met succes. Tot dusverre heeft de rechter zich op het standpunt gesteld dat wangedrag van individuele leden niet het verbod van de hele club rechtvaardigt. Deze zienswijze staat echter toenemend onder druk. Eerder werden concurrerende motorclubs als Bandidos en Satudarah verboden vanwege hun geweldscultuur. No Surrender wacht mogelijk hetzelfde lot. En nu gaan ook de Hells Angels, ’s lands oudste outlaw gang, voor de bijl. Nergens anders ter wereld is de rechter zo ferm tegen de Angels opgetreden.

De tijd zal leren wat de praktische gevolgen van deze uitspraak zullen zijn. De Hells Angels zullen er ongetwijfeld tegen in beroep gaan. Anders zullen zij wel proberen onder een andere naam een doorstart te maken. Zo heeft de voormalige leider van de Haarlemse afdeling, Lysander de R., al vanuit de gevangenis aangekondigd een nieuwe club met de veelzeggende naam Hardliners te zullen stichten. De huisstijl van deze club lijkt sprekend op die van de Hells Angels. En hetzelfde zal vermoedelijk gelden voor de clubcultuur.

Het is te hopen dat deze kosmetische ingrepen niet tot wankelmoedigheid zullen leiden bij hogere rechtsorganen. De gewelddadigheid van de Hells Angels en hun lookalikes is tenslotte evident, ook als de ­betrokkenheid van clubleden bij levensdelicten niet ­altijd onomstotelijk kan worden aangetoond. De uniformering, de groepscultuur, de patches (merktekens) waarmee waardering voor gewelddadig gedrag tot ­uiting wordt gebracht: uit alles spreekt de wens om in clubverband te intimideren. Daarvan heeft het publiek zich decennia lang kunnen overtuigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden