ColumnHarriët Duurvoort

Mogen we alstublieft zelf de afweging maken of we met AstraZeneca worden gevaccineerd?

null Beeld

Ik zou, als informeel zorgverlener volgens de Wet Langdurige Zorg, deze week een uitnodiging krijgen voor het AstraZeneca-vaccin. Eindelijk perspectief, na een jaar thuisisolatie, zonder school, zonder dagbesteding en minder externe hulp dan ooit vanwege het coronarisico. Want als ik omval of uitval, heeft mijn kind niemand.

Natuurlijk was ik wat huiverig en bezocht ik fora met ervaringen van mensen die al met AstraZeneca zijn ingeënt. Eerlijk is eerlijk, de bijwerkingen van AstraZeneca lijken heftiger dan die van Pfizer. Niet zelden geven de gevaccineerden aan flink ziek te zijn geweest van de prik, met hoge koorts. Men beveelt aan als je zware zorgtaken hebt een achtervang te organiseren, zodat je in alle rust de ellende kunt uitzweten. Waarschijnlijk kun je ook minstens een dag niet werken.

Maar er zijn er ook genoeg die slechts een wat pijnlijke arm hadden. Al met al dus net een griepje. En dat heb ik er graag voor over om daarna eindelijk wat meer ontspannen te kunnen leven. Mijn moeder kreeg onlangs de tweede prik van Pfizer. Die viel wat zwaarder, maar meer dan een wat landerig gevoel was het niet.

Uiteraard schrok ik van het bericht dat Denemarken het AstraZeneca-vaccin opschortte. Huiveringwekkend: trombose en lage bloedplaatjes. Een paar dagen wachten of je bloedpuntjes op je huid ziet verschijnen. Totdat ik mij verdiepte in de kans dat dit optreedt. Mógelijk optreedt, want of het een bijwerking van het vaccin is, staat niet eens vast. Maar stel van wel. Dan is de kans hierop, met deze cijfers,vergelijkbaar met de kans dat je de Postcodeloterij wint.

Binnen een mum van tijd haalde de Astra Zeneca-trombosepaniek echter de angst voor corona in. Nederland besloot in navolging van andere Europese landen het vaccineren op te schorten.

Natuurlijk wil niemand trombose. Hoewel de kans hierop hoger is bij een vlucht van vijf uur of bij het slikken van de pil, en niemand daar ooit van over de kook is geraakt. Maar vooral, want hierop maken we helaas de meeste kans met onze torenhoge besmettingscijfers, bij een fikse coronabesmetting. Vraag dat maar aan de long-covidpatiënten. Naast allerlei andere uitputtende ziekteverschijnselen ontwikkelden zij trombose. Dus als ik een trombose-risico wil verkleinen, kan ik me beter wél laten inenten met AstraZeneca. Zie het in perspectief:

tegenover de handvol Europeanen die mogelijk bezweken aan het AstraZeneca-vaccin, ontvielen ons door corona tot nu toe bijna 1 miljoen Europeanen.

Er was lichte verbijstering in de blik van de immer verstandige Marcel Levi, directeur van zeventien Londense ziekenhuizen, toen hij een paar dagen terug werd geïnterviewd in Nieuwsuur. Intussen kregen 10 miljoen Britten het AstraZeneca-vaccin, ze lopen allemaal nog rond. De ic’s zijn eindelijk rustig, het vaccinatie-effect in het Verenigd Koninkrijk is zichtbaar.

Hoe anders is het hier. De derde golf zwelt aan. De druk op de ic’s neemt toe, ook omdat er door de uitgestelde zorg voor hartpatiënten meer mensen met een hartstilstand en beroerte terechtkomen op de ic’s.

Omroep Gelderland bracht een reportage waarin ziekenhuizen in Apeldoorn en Zutphen opnieuw oefenen voor code zwart. Het duivelse dilemma: wie mag er in het laatste ic-bed? Voor wie is het duim omhoog, voor wie helaas duim omlaag? Grote zorgen ook bij onze zuiderburen. Daar komen, om vooralsnog onverklaarbare redenen, ‘gehospitaliseerde covidpatiënten sneller op intensieve zorg terecht’, aldus de Vlaamse krant De Morgen. Maar verstandig genoeg hebben de Belgen het vaccineren met AstraZeneca niet opgeschort. Als je 100 duizend mensen boven de 50 niet vandaag maar morgen vaccineert, scheelt dat vijftien doden, becijferde een Frans onderzoeks­bureau.

En hier? Torenhoge besmettingscijfers, maar we versoepelen en stoppen met vaccineren. Terwijl steeds minder mensen zich iets gelegenlaten liggen aan de maatregelen.

We moeten als de donder het prikken met het AstraZeneca-vaccin hervatten. Vaccineren is toch niet verplicht? Mogen we alstublieft zelf de afweging maken of we het verwaarloosbare risico op ernstige of dodelijke trombose willen lopen? Een risico dat het EMA vooralsnog niet eens wijt aan het vaccin? Want het is welbeschouwd de keuze tussen dit risico of corona. Als je op de hielen wordt gezeten door een bataljon tanks spring je ook op eigen risico in een rivier met mogelijk een krokodil?

Harriet Duurvoort is publicist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden