LEZERSBRIEVENDinsdag 14 juli

Moedeloos word ik van de waakhond van onze gezondheid

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 14 juli.

Een boer besproeit zijn akker met Roundup, een omstreden onkruidverdelgingsmiddel gemaakt door Monsanto.Beeld AFP/Getty Images

Brief van de dag: bestrijdingsmiddel

Ik heb vroeg boodschappen ­gedaan in een naburig dorp en fiets tussen de maisakkers door naar huis. Op één van de akkers staat een groot landbouwvoertuig, voorzien van een lange sproeiboom. De boer, of loonwerker, controleert de inhoud van de tank met een heel groot beschermingsmasker op. Hij sproeit dus geen lekker goedje. Ik realiseer me: er staat aardig wat zuidoosten wind, die waait over de weg in mijn richting.

Gaat er onder deze omstandigheden gesproeid worden? Ja dus, van een afstand zie ik hoe wolken bestrijdingsmiddel door de wind worden meegenomen, over de weg waar ik net fietste en anderen fietsen. Je ziet de wolken alleen van een afstand, een ijle nevel. Ze waaien over een belendend veld, en door een boomsingel, naar de bebouwde kom.

Ik meld dit, via wat omwegen van gemeente en omgevingsdienst, uiteindelijk bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Ik krijg bezoek van een vriendelijke inspecteur. Hij kan niks met mijn klacht. Het is dun ijs, want ik ben de enige ­klager en eigenlijk moet hij een heterdaadje hebben. Ik heb locatie, tijdstip; weersomstandig­heden zijn bij het KNMI op te vragen. Een beetje speurwerk kan toch wel? Een waarschuwing op zijn minst...?

De NVWA is er onder andere voor om onze gezondheid te ­bewaken. Ik tracht een steentje bij te dragen, maar ik word hier wel mismoedig van...

Tom van Schendel, Rosmalen

Levenslang

Het Forum Levenslang ontmoet veel mensen die denken zoals Jan Bouman. Mensen die betogen dat levenslanggestraften nooit vrij mogen komen, omdat zij altijd een gevaar zullen blijven voor de samenleving, omdat zij nooit te vertrouwen zijn. En dan noemen zij een paar afschrikwekkende voorbeelden.

Heel begrijpelijk dit gevoel, maar niet gebaseerd op feiten. Nooit is in Nederland een levenslanggestrafte na gratieverlening opnieuw in de fout gegaan. En gratieverlening, als dat kon, was tot en met 1986 heel gewoon. De stelling dat iemand die ooit een heel ernstig delict heeft gepleegd altijd gevaarlijk blijft, berust dus op onwaarheid.

Daarom ook wijst het Europese Hof voor de Rechten van de Mens de absolute levenslange straf (een straf tot de dood) af. Een gepensioneerd psycholoog van het ministerie van Veiligheid en Justitie zou dit moeten weten en aan de mensen die met hem in discussie gaan, moeten uitleggen hoe het zit. Hij zou ook niet aan de krant moeten schrijven dat het Forum Levenslang alle levenslanggestraften op den duur vrij wil hebben. Dat is niet onze doelstelling. Onze doelstelling is elke levenslanggestrafte een kans te geven ooit weer vrij te komen, door hem regelmatig te screenen en hem bij positieve ontwikkeling kans op rehabilitatie te geven.

Overigens is het ministerie van Justitie en Veiligheid (in die volgorde) hiertoe verplicht en daarom is er nu een regeling die voorziet in een toetsing na 25 jaar. Het probleem is alleen dat de minister deze toets alleen maar gebruikt om aan de eisen van het EVRM te voldoen maar niet om levenslanggestraften een echte kans te geven. En gevaarlijk blijvende levenslanggestraften moeten natuurlijk niet vrijgelaten worden. Ook niet van het Forum Levenslang.

W.F. van Hattum, voorzitter Forum Levenslang, Groningen

Thrillerwereldje

Thrillerauteur Saskia Noort klaagt dat het thrillerwereldje neerkijkt op vrouwelijke thrillerauteurs. Haar onderbouwing? Al zeventien jaar loopt ze de Gouden Strop mis, de hoogste Nederlandse thrillerprijs. Ze wordt gepest door collega-schrijver Tomas Ross (‘De Johan Derksen in de thrillerwereld’).

Het ‘thrillerwereldje’ van Saskia Noort is kleiner dan een buurtcafé met een handvol stamgasten. Nederland telt slechts een paar professionele thrillerschrijvers die leven van hun schrijfwerk, de meesten van hen zijn vrouw. Ze staan niet aan de top omdat ze de beste thrillers schrijven, maar omdat ze sterke uitgevers hebben met veel marketingpower.

De werkelijke thrillerwereld bestaat uit honderden Nederlandse schrijvers, mannen en vrouwen, die op amateurbasis publiceren. Zij blijven onder de radar, omdat ze bij kleinere uitgevers zitten. Samen met vele buitenlandse schrijvers geven ze ongeveer driehonderd thrillers per jaar uit. Daar zitten fantastische exemplaren bij die minstens zoveel aanspraak maken op een boekenprijs als de werken van Saskia Noort.

Dat Saskia Noort toch recht denkt te hebben op de Gouden Strop, betekent dat zij degene is die neerkijkt op de thrillerwereld.

Henk Vlaming, thrillerredacteur De Leesclub van Alles, Amsterdam

Café Weltschmerz

Ze hebben het zelf gelukkig niet door, maar Café Weltschmerz is eigenlijk een ggz-instelling waar dolende zielen en dwaallichten zonder het zelf te merken liefdevol worden opgevangen.

Peter Visser, Uffelte

Eerlijke prijs

Boeren vragen van de supermarkten een eerlijke prijs voor hun producten. Dat is een te rechtvaardigen eis. Maar dan moeten we ook eisen dat de onzichtbare kosten van vleesproductie zoals emissies uit mest, dier en stal van stikstof, CO2 en fosfaten, resistentie tegen de MRSA-bacterie, stankoverlast en fijnstof in grote delen van Nederland en de invloed daarvan op de volksgezondheid, worden doorberekend aan dat stukje vlees in de schappen.

Nu betalen wij, die uit overtuiging vlees hebben afgezworen, nog steeds mee aan deze verborgen subsidie voor de bio-industrie en helpen we zo tegen onze zin mee.

Marcus van Engelen, Leiden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden