Seksmail Arnon Grunberg

Misschien is goede kunst beter dan de beste seks

Wekelijks mailt (of appt) Arnon Grunberg met mensen over seks en aanverwante zaken. Deze week met kunstenaar Lily van der Stokker.

Lily:

Lieve Arnon,

Toen je mij vroeg voor je seksmail dacht ik, wat is Arnon nu weer aan het doen? Embedded bij het leger, dan op bezoek in het verpleegtehuis, daarna in het Stedelijk, telkens in het hart waar de lezer niet kan komen. En nu dus seksmail. Zijn we aan een soort afdaling begonnen om de leescijfers omhoog te halen? Begin jaren negentig was ik tijdens een kunstbeurs in Keulen bij een sensationele opening in een grote galerie. De Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons, prins van de superkitsch, presenteerde deze avond zijn meer dan levensgrote kleurige beeld van zichzelf in liggende penetratie met zijn partner, de pornoster Cicciolina, ‘Made in Heaven’.

Na deze gebeurtenis vroeg ik me af, hadden ze nu hun zin gekregen, de kunstliefhebbers? Dichterbij kon haast niet. Behalve dan seks met de kunstenaar, maar dat lijkt me weer niet zo interessant. Voyeur zijn wel. Wat vind jij, Arnon? Zijn wij als kunstenaars dan de exhibitionisten? Groet, Lily

Arnon:

Lieve Lily,

Over seks corresponderen en schrijven kan tot kitsch leiden, hoewel over oorlog corresponderen en schrijven net zo goed tot kitsch kan leiden.

De eerste persoon die mijn teksten serieus nam, lang geleden, was de Poolse kunstenares Ewa Mehl. Zij zei: ‘Er zijn twee soorten kunstenaars, gluurders en exhibitionisten.’ Ik ben afwisselend gluurder en exhibitionist. En jij? 

Liefs, A

Lily: 

Gluren doe ik privé, denk ik, het exhibitionisme in mijn werk omschrijf ik als een radicale kwetsbaarheid. Deze week sprak een bezoeker van mijn tentoonstelling in het Stedelijk me aan: ‘Je bent bij dokter Bossen in de Helmerstraat? Hij is goed, maar ik ben nu bij de huisarts in De Lairessestraat.’ Hij wist dat, want het staat duidelijk in mijn werk te lezen, mijn adres, mijn geld, mijn familie, en ik maakte eerder al een grote muurschildering met de naam van mijn huisarts erin en nu in het Stedelijk nog een over mijn fysiotherapeut aan de Overtoom. Die ontmoeting in het Stedelijk geeft me het goede gevoel om de openheid nog een graadje op te voeren in mijn kunstwerken, als een soort buurtgeno(o)t. Of privacy opvoeren als fictie, kan ook. Doe ik ook. En ik ben niet de enige. Ik vind de meeste van de seksmails wat gemaakt luchtig en cool; kijk mij vlot en open zijn over seks. Als, zoals jij zegt, de meeste schaamteloosheid een leugen is, moeten we misschien meer seksleugens aan elkaar vertellen.

Arnon:

Over seks schrijven en spreken in het openbaar is lastig, maar ik denk dat er best wat ernst tussen de al dan niet gemaakte luchtigheid doorsluipt.

Heb je ooit erotische fantasieën gehad over je huisarts? Lieg je de waarheid als je de naam van de huisarts openbaar maakt? Zijn er nog dingen die je mij zou willen vragen over seks? Kun je je voorstellen dat ik een lustobject of een minnaar in jouw leven zou zijn? Je mag de waarheid liegen.

Lily:

De realiteit dan maar. En met je vrijpostige vragen daag je mij uit tot onthullingen die ik hier niet wil doen. Anders dan jij, denk ik niet dat seks alles is. Hoeveel tijd besteden we daar werkelijk aan? Fantaseren, veel, frustratie, ook veel. En onderschat de kwalen van de ouderdom niet. Ik ben niet aseksueel, maar nu zeg ik toch: goede kunst is beter dan de beste seks. Jouw boeken vind ik waanzinnig, heerlijke fictie over het lage in de mens. Ik zie je gauw weer, door seks geobsedeerde man!

Arnon:

Ik ben te veel freudiaan om niet ook in sublimatie seksuele driften, verlangens en fantasieën te herkennen. Alleen al daarom ben ik ervan overtuigd dat mijn obsessie met seks niet meer dan gemiddeld is.

Misschien is goede kunst beter dan de beste seks, maar wat bedoelen we met beter? En zijn kunst en seks twee volstrekt gescheiden domeinen?

Het seksuele sijpelt overal in door.

Lily:

Is dit nou een voorbeeld van mansplaining? Dag lieve Arnon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.