Column

'Misschien gaat het dieper en schaam ik me voor het feit dat ik mij ontlast'

Columnist Erik Jan Harmens moest wc-papier kopen. Zijn oog viel op het schap in het gangpad met de hoog gestapelde dagaanbieding: 24 rollen 2-laags toiletpapier voor een meeneemprijs. 'Maar wat zouden de mensen wel niet van me denken? Dat ik groot inkoop, omdat ik een groot deel van de dag op de pot doorbreng?'

null Beeld anp
Beeld anp

Ik moest gisteren wc-papier kopen, want ik had nog maar één rol. In de supermarkt, oog in oog met het assortiment, maakte ik mijn afwegingen. Gerecycled toiletpapier is milieuvriendelijk, maar het schuurt en bovendien: vier van die bleke rollen op je rolhouder, het staat gewoon niet erg gezellig. De premium-variant is me zowel qua prijs als qua vrolijk patroontje dan weer wat te gortig en bovendien begrijp ik echt niet wat die labradorpup op de verpakking moet.

Het werd dus het huismerk, maar toen kwam het volgende vraagstuk: moest het 2-laags, 3-laags of zelfs 4-laags zijn? Ik had daar wel eens op gegoogled en viel toen in een online discussie waarin iemand opmerkte: 'Als je 2-laags toiletpapier dubbelvouwt, heb je ook 4-laags'. Geen speld tussen te krijgen. Een ander zwoer bij 3-laags omdat 2- of 1-laags snel scheurt. Dat is supervervelend, al ben ik meestal teder: bij mij scheurt nooit wat.

Besluiteloos keek ik om me heen, mijn oog viel op het schap in het gangpad met de hoog gestapelde dagaanbieding: 24 rollen 2-laags toiletpapier voor een meeneemprijs. Mijn hersenen gaven een sterke koopprikkel af, maar terwijl ik mijn armen al richting de voordeelverpakking had uitgestrekt dacht ik: ja dag, dan loop ik straks dus met 24 rollen wc-papier over straat. Wat zouden de mensen wel niet van me denken? Dat ik groot inkoop, omdat ik een groot deel van de dag op de pot doorbreng? Ik hoorde de reacties al als ik langs zou lopen met mijn aankoop: 'Zo buurman, jij hebt er zin in vandaag! Ghe-ghe-ghe!'

Superstrakke gebleekte spijkerbroek
Ik liet het voordeel lopen en kocht gewoon vier rollen 2-laags toiletpapier van het huismerk. De man voor me in de rij bij de kassa had een superstrakke gebleekte spijkerbroek aan, een precies goed gesneden ribfluwelen colbertje dat niet kiert in de nek en olijfkleurige Wolverines van vijfhonderd euro aan de voeten. De man, die rook naar de zee, plaatste nonchalant zijn boodschappen op de band. Ik zag een halfje Oerbrood, biologisch fruit, een paar Belgische biertjes, wasabinootjes en ja hoor: de 24 rollen toiletpapier. Hij wel. Stond ik daar met mijn vier rolletjes, die toen ik aan de beurt was door het kassameisje minzaam over het oogje werden gehaald.

null Beeld anp
Beeld anp

Thuis prikte ik met mijn duim een gat in de verpakking en vulde de wc-rolhouder met mijn povere oogst. Ik zuchtte: waarom laat ik me bij al mijn beslissingen toch zo beïnvloeden door wat anderen mogelijk van mij zullen denken? Eén bezoekje aan de supermarkt en ik voel me, omdat ik geen gerecycled toiletpapier kocht, hoofdverantwoordelijke voor het smelten van de poolkappen. Daarnaast heb ik het afgelegd tegen de stoere kerel met zijn Wolverines, én het verbruid bij het kassameisje. En tenslotte heb ik te veel geld uitgeven, want ik had kunnen besparen door voor de 24 toiletrollen te gaan, maar vreesde voor schut te lopen met zo'n enorme voordeelverpakking in mijn armen, als een pallet op de lepels van een heftruck.

Op de camping
Misschien gaat het nog wel dieper en schaam ik me voor het feit dat ik mij ontlast, zoals ik vroeger op de camping ook nooit met een rol papier onder mijn oksel over het terrein durfde te lopen. Die rol verstopte ik in een plastic zak bij mijn handdoek, zodat de mensen gezeten voor hun tent zouden denken: die gaat zich wassen, wat een hygiënische jongen. Eenmaal in de toilet-unit wachtte ik dan tot alle andere hokjes leeg waren, zodat niemand zou horen hoe ik bezig was. Ook nu nog zet ik, als ik mensen op bezoek heb, altijd muziek op als ik naar de plee ga. Ik kies voor een lied met veel bas en percussie, zodat ik lekker mijn gang kan gaan en niemand opschrikt van een plons.

Maar het moest maar eens afgelopen zijn met al dit geëmmer, besloot ik kordaat. Ik trok opnieuw mijn jas aan, wandelde weer naar de supermarkt en greep zonder blikken of blozen een 24-rols voordeelverpakking van het schap. En ik pakte meteen ook acht doosjes espresso-oploskoffie, want die was ik bij mijn vorige bezoek vergeten. Het kon me niet schelen dat er maar één kassa open was, en ik weer aan moest sluiten voor hetzelfde kassameisje als daarnet.

Ook kon het me niet schelen dat haar blik steeds heen en weer ging tussen de acht doosjes sterke koffie en het arsenaal aan pleerollen. Een wenkbrauw ging omhoog maar dat kon ook een zenuwtrek geweest zijn. Daar moet je niets achter zoeken. Dat doet ze bij iedereen.

Erik Jan Harmens is dichter.
@ErikJanHarmens

Kamperen op een Nederlandse camping. Met de toiletrol op pad. Beeld anp
Kamperen op een Nederlandse camping. Met de toiletrol op pad.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden