Opinie Lezersbrieven

Minder vluchten en toch meer winst: laat Schiphol slots verkopen aan de hoogste bieder

Foto Bas van der Schot

Brief van de dag: Laat Schiphol slots verkopen aan de hoogste bieder

Afgelopen maandag lazen we waarom Schiphol zo moeilijk te beteugelen is. Er ontbrak nog een andere uitweg uit de misère. Schiphol kan groeien door schaarste. Dat vergt wel een andere verdeling van de slots die vliegtuigen krijgen. Die worden nu door de maatschappijen onderling gratis verdeeld op basis van een soort onbegrijpelijk herenakkoord, onvergelijkbaar met hoe de schaarste op het spoor wordt verdeeld.

Als Schiphol elk slot aan de hoogste bieder mag verkopen neemt de winst toe bij een gelijkblijvend aantal vluchten. Minder vluchten is dan juist goed voor de winst.

Europese regels (regulering 95/93) zeggen alleen dat het verdelen van slots niet-discrimenerend mag. Deze regels dateren uit begin jaren negentig. De grote nationale luchtvaartmaatschappijen mochten niet voorgetrokken worden, zodat er een ingangetje ontstond voor nieuwkomers. De tijden veranderen, de regels moeten ook veranderen. Wetgever, grijp in!

Reinder Rustemapetitionaris van groeischipholanders.petities.nl, Amsterdam

Staking van vervoerders

Jos van Rijn schrijft dat de voorzitter van de FNV aan een tafel op Utrecht CS met een geldkistje moet gaan zitten om reizigers te compenseren voor de gevolgen van de ov-staking (O&D, 9 mei). ‘En dan weer terug naar de onderhandelings­tafel om er met de werkgevers als ­volwassen mensen uit te komen.’

Daarmee onderstreept hij de noodzaak dat werknemers nodig zijn voor werkgevers om optimale dienstverlening te kunnen verzorgen. Zonder de werknemers staat de klant in de kou. Dat is niet de schuld van de vakbonden, maar van de werkgevers. Moeten die niet als volwassen mensen aan de onderhandelingstafel komen of eerst met een geldkistje op Utrecht CS gaan zitten?

Andries de Vries, Lelystad

Rol van afkomst

Robert Vuijsje zet wekelijks in Land van afkomst iemand die in de belangstelling staat nog eens extra in het zonnetje. Dat is natuurlijk hartstikke aardig, maar zo wordt het toch niks met dat onderzoek naar de rol van afkomst in Nederland waarover katern V het heeft?

Er zijn in dit land duizenden mensen met een niet volledig Nederlandse afkomst die succes hebben, maar dat maakt hooguit duidelijk dat afkomst in Nederland een niet erg grote rol speelt. Wat mij betreft gaat Vuijsje nog vele jaren door met zijn feestelijke portretten, maar met een serieus onderzoek heeft het weinig te maken.

Jaap de Jonge, Amsterdam

Energie uit mest

Gebleken is dat er uitstekend energie te halen is uit mest. Waarom niet ergens in het land een grote fabriek om mest te vergisten, waar alle mest van de boeren naartoe gaat? Kost natuurlijk wel wat, maar levert ook wat op en het mestoverschot is verleden tijd.

Zonnepanelen zonder zon en windmolens zonder wind brengen niets op maar bij mest is een vaste opbrengst gegarandeerd, want koeien blijven schijten.

L. Boelaars-Schipper, Purmerend

Verengelsing onderwijs

Elma Drayer laakt de almaar door­denderende verengelsing van ons hoger onderwijs (O&D, 11 mei). Hoewel dit tegen de wet is, laat regering na regering het gebeuren. Ook de huidige minister van Onderwijs ziet geen reden om onmiddellijk in te grijpen.

Drayer citeert ernstige wetenschappelijke bezwaren van em. prof. De Groot tegen deze massale verengelsing. Maar al zo’n vijftien jaar geleden toonde wetenschappelijk onderzoek aan de TU Eindhoven de negatieve gevolgen aan. Geen universiteit die zich daarvan iets heeft aangetrokken. De TU Eindhoven wil zelfs helemaal Engelstalig worden.

Wetenschappelijke instellingen die zich niets gelegen laten liggen aan wetenschappelijk onderzoek? Er zijn minder dringende zaken die om ingrijpen schreeuwen.

F. Bakker, Nijmegen

Dalende criminaliteitscijfers

Al jaren dalen de criminaliteitscijfers. Hoe komt dat toch? Bij alle genoemde verklaringen mis ik voortdurend de meest voor de hand liggende: de demografische factor. Al zo’n veertig jaar vergrijst Nederland fors. Dat heeft gevolgen voor de criminaliteit. Oudere mensen plegen minder criminaliteit dan jongere. Het aantal bejaarden dat een bushokje verbouwt is miniem. Hetzelfde geldt voor grijsgelokte heren die vrouwen van hun handtasje beroven. Dat zie je dus terug in de cijfers. Vergrijzing leidt tot minder criminaliteit.

Nog iets opmerkelijks. De gevoelens van onveiligheid blijven onverminderd hoog, ondanks de dalende criminaliteit. Ook daar zou de vergrijzing weleens een rol kunnen spelen. Ouderen zijn, ongeacht een kleinere kans het slachtoffer van criminaliteit te worden, banger voor criminaliteit dan jongeren. De paradox van de onveiligheid.

Fok Bierlaagh, Laren

Patiëntenperspectief

Waanzinnig mooi initiatief van hoog­leraar Carin Uyl om de farmaceutische industrie te bewegen om hun productiekosten te openbaren (Wetenschap, 9 mei).

Er was echter één zinnetje dat ik – zelf kankerpatiënt ­– niet kon volgen. Uyl stelt: ‘Vorig jaar bleek uit onderzoek dat de meeste kankermedicijnen het leven van patiënten helemaal niet verlengen.’ Een klap in het gezicht van al die patiënten die de zwaarste chemotherapieën met bijwerkingen moeten doorstaan.

Zorgkosten schieten zo omhoog dat zelfs huisarts Joost Zaat zich afvroeg ‘wat een jaar goed leven mag kosten’ (74 duizend euro), want kankerzorg verdringt de effectievere zorg (Wetenschap, 7 mei). Zaat stelt: ‘Het is tijd dat politici, artsen en de maatschappij niet meer weglopen voor die discussie.’

Ik hoop dat een commissie hierover niet alleen bestaat uit zorgeconomen, statistisch ingestelde artsen en mensen uit de farmaceutische industrie, maar ook uit patiënten die kunnen uitleggen waarom een jaar langer leven voor hen nog heel erg zinvol is.

Pieter Meurszorgassistent, Diemen

Medicatiekosten

Een hoogleraar heeft een model gemaakt om medicijnkosten te bepalen. Zij had ook de jaarverslagen van start-ups (die vaak maar een zeer beperkt aantal medicijnen ontwikkelen) en gevestigde farmaceuten kunnen bestuderen. Daarin staan zaken als ontwikkelkosten, bruto winstmarges en inkomsten vermeld. Uit die informatie blijkt dat de ontwikkelkosten vaak meevallen en dat bijvoorbeeld de marketingkosten vaak hoger zijn.

Er is trouwens een verschil tussen kosten en prijs, denk aan een product als bronwater. De prijs is wat de koper bereid is te betalen. Soms tientallen malen meer dan de kosten.

Jurgen Geerlings, Eindhoven

Songfestival

Bij de berichtgeving met betrekking tot het Eurovisie Songfestival in de Volkskrant deze week moest ik onwillekeurig denken aan de typering van de Portugese inzending vorig jaar. Deze werd toen als volgt beoordeeld:

‘Hij kan er natuurlijk ook niets aan doen, maar de slissende s’en uit het Portugees maken van Sobral een dronken tor (…). Aan de achterkant zit het drie maatjes te grote colbertjasje vol kreukels, alsof hij zo uit de auto is gestapt. Vermoedelijk net aan de blaastest ontsnapt, maar van dit podium dondert hij af.’

Het waarderingscijfer was een 4. Laat ‘dronken tor’ Salvador Sobral nou het festival winnen, met zijn Portugeestalig liedje Amar Pelos Dois. Dat maakt de voorspelling wie er dit jaar gaat winnen vrij makkelijk: de finalist met het laagste cijfer!

Hans Huijboom, Amsterdam

Foto Bas van der Schot

Over de kritiek van kardinaal Eijk op paus Franciscus:

Geen bruggenbouwer

Veel katholieken zullen net als ik de schouders ophalen bij de kritiek die ­kardinaal Eijk heeft op paus Franciscus. Op school leerden we van de pastoor dat een bisschop een ‘pontifex’ is: een bruggenbouwer. Van een aartsbisschop zou je verwachten dat hij als geen ander in staat is de verschillen die er ook binnen een katholieke kerk zijn te overbruggen.

Na kardinaal Alfrink hebben aarts­bisschoppen de rekkelijken en de preciezen binnen de kerk geen millimeter naar elkaar toe gebracht. Hoezo pontifex? Ze hebben zich steeds beroepen op het in stand houden van de eenheid ­binnen de kerk en daarom is de kerkelijke leer heilig en is katholiek geloven je conformeren met die leer. Zie bijvoorbeeld de onbarmhartigheid waarmee Van Eijk gemengd-gehuwden en homoseksuele relaties geen plaats biedt in zijn kerk, hoe hij rücksichtslos kerken sluit.

Hij handelt naar de kerkelijke leer en de meest recente cijfers, maar snapt niet dat een geloof ook iets persoonlijks is en meer en meer los is gaan staan van de kerkelijke leer.

Waar de paus ons hoop geeft dat er ruimte is voor een persoonlijk geloof, gedraagt Eijk zich als een fundamentalistische ayatollah die vindt dat de wijsheid van toen, nu in beton gegoten bewaard moet worden. De paus groeit intussen als geaccepteerd leider van een policulturele wereldbeweging waar veel katholieken mee sympathiseren. Kardinaal Eijk moet het doen met een handjevol preciezen.

Paul Ballhaus, Huissen

Roomser dan...

We hebben in kardinaal Eijk tenminste een bisschop die Roomser is dan de paus. Waar vind je dat nog?

Hans Koster, Leiderdorp

Einde van de kerk

Als ik een vergelijking moet maken met Jezus, zou Franciscus het ruimschoots winnen. Eijk weet helemaal niet wat eenvoud is. Hij staat daar als de parmantige geleerde die God zelf wil aftroeven met zijn kennis van het geloof. Als de ­regels belangrijker worden dan de ­intenties van de gelovigen, houdt de kerk op te bestaan.

Loet Bakkum, Bergen

Weinig begrip

Kardinaal Eijk: weet veel, begrijpt weinig.

Theo Jägers, Houten

Lees meer reacties in ons Opinieblog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.