Column Laura van der Haar

Minder lelijk lijkt me een prima streven. Voor alles, eigenlijk

‘Ik heb iets doms gedaan’, biecht ik op bij de Praxisman.

‘Jij bent gaan klussen?’, probeert hij humor en hints te verenigen.

Hier vroeg ik ook een beetje om. ‘Ik heb mijn deuren geverfd. Met latex.’

‘Oh.’ Wat kan er toch veel besloten liggen in twee letters. Deze twee staan voor hoofdschuddend ongeloof gecombineerd met honend lachen. ‘Hoeveel deuren heb je?’

‘Elf.’

‘Groot huis!’. poeht hij met zijn onderlip. 

‘Valt wel mee, vooral veel inbouwkastdeuren.’

‘Allemaal in de latex?’

‘Allemaal.’ Het resultaat is een grijsbruine verspreidingsplattegrond van vingers die ooit naast de klink grepen, alsof honderden geblinddoekte tuinmannen er vergeefs een weg naar buiten zochten.

Schuren, is het bikkelharde vonnis van de Praxisman.

De gevlekte geschiedenis van mijn deurgedrag is inderdaad zo lelijk dat er nodig iets aan gedaan moet worden. Maar, het is inmiddels niet meer storend genoeg om daar nou echt elf deuren voor te gaan schuren – kan ik ze niet gewoon hup, zo in één keer overlakken? ‘Nee, dat wordt lelijk.’ ‘Wel minder lelijk?’, probeer ik. ‘Ja’, morrelt de Praxisman, misschien iets minder lelijk. Minder lelijk lijkt me een prima streven. Voor alles, eigenlijk. Haalbaar bovendien. Station Ede-Wageningen, stekkerdozen, mijn huispak: moet lukken. Stalbranden?

Vorige week was er weer zo’n inferno in Didam. Vanuit het raam van mijn oude zolderkamer in Doetinchem had ik het gitzwarte leed kunnen zien walmen. Het aantal verkoolde wezens kwam daarmee dit jaar op 98 duizend.

Oh.

Achtennegentigduizend. Dat is twee keer Doetinchem, levenslang opgepropt in driemaal de Vijverberg. Kunnen stalbranden minder lelijk? Vast wel. Door rookmelders bijvoorbeeld, sprinklers, impregnatie, vluchtmogelijkheden… Simpele stapjes die nog niet overal genomen zijn. Uit het nieuwe Actieplan Brandveilige Veestallen blijkt bovendien dat de brandweer ter plekke soms niet eens weet waar ze water kunnen halen. Oh!

In plaats van minder lelijk kun je het natuurlijk ook meteen mooi willen  het einde van de bio-industrie bijvoorbeeld – maar dan begín je al mismoedig. Zoiets werkt verlammend. Hoopvoller is proberen blij te zijn met iedere druppel, ook al sissen die direct weg op de gloeiende veefakkels. Bliksemafleiders, actieplannen, niet in een stal vol babydiertjes gaan lassen tsssjj tssssssjjj tssssssssssssjjjjj; steeds een drupje minder lelijk.

Met die gedachte gaat thuis de zijdeglans ook op mijn woonkamerdeur. Nee, niet mooi, maar alvast beter dan het vingerbonanza eronder. Met de pot van 17 euro kan ik precies één deur plus een beetje doen, dus met de laatste drupjes kwast ik de omtrek van alle klinken in plaats van nog eens tien potten te kopen: te duur voor minder lelijk. Nu lijkt het gewoon alsof hier iemand woont die alles netjes heeft voorbewerkt om daarna écht aan de slag te gaan. Alsof het de goede kant op gaat. Hahaha. Oh.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.