ColumnIbtihal Jadib

Mijn modebewuste zusjes vinden mij een treurig geval, een niet meer te redden saaie jurist

Natuurlijk is het fijn om er mooi uit te zien, maar de obsessie van veel mensen met de nieuwste modetrends begint me werkelijk de keel uit te hangen. Het is vloeken in de kerk in dit modenummer, maar ik kan nauwelijks enthousiasme opbrengen voor het onderwerp. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat de hipste schoenen, het nieuwste pak of de opvallendste tas zaken van levensbelang zijn. Alleen komt dat belang niet tot uitdrukking in de omloopsnelheid van al die spullen want de ene trend is nog niet opgekomen of de volgende dient zich alweer aan; kun je die hippe schoenen na één seizoen weer achterin je kast parkeren.

Vanuit de modewereld wordt doorgaans verbolgen gereageerd op dergelijke klachten. Dan wordt er geschermd met quasifilosofische beschouwingen over het belang om je individualiteit uit te drukken en creatief te durven zijn. Op zich snijdt dat hout, ware het niet dat juist modebewuste mensen zo veel op elkaar lijken. Je pikt ze er zó uit.

Mijn jongere zusjes zijn erg modebewust, het is indrukwekkend hoeveel tijd zij besteden aan hun uiterlijk. Dat levert tussen ons heel wat discussie op. Zij vinden mij een treurig geval, een niet meer te redden saaie jurist die neerbuigend doet over hun passie. Omgekeerd krimpt mijn hart ineen als ik zie waar ze iedere keer mee aankomen. Ze betalen bijvoorbeeld grof geld voor lelijke, geruite tassen, maar omdat daar ‘Louis Vuitton’ op prijkt, is dat ineens normaal. Een van hen heeft nu de afgrijselijkste trend ooit overgenomen: eindeloos lange, puntige nepnagels. Pardon, kunstnagels. Aanvankelijk zag ik ze alleen in slechte videoclips waarbij ik me direct afvroeg of dergelijk gereedschap zou vallen onder de Wet wapens en munitie, maar ineens had mijn bloedeigen zusje ook van die enge dingen. Verbijsterd vroeg ik haar waarom ze zoiets vreselijks aan haar handen had laten bevestigen en hoe ze in vredesnaam nog haar eigen billen kon afvegen. Grinnikend haalde ze haar schouders op, het toiletbezoek ging prima. Alleen bloesjes waren lastig, met al die kleine knoopjes.

Nu moet iedereen het natuurlijk lekker zelf weten. Als dames er blij van worden om erbij te lopen als Edward Scissorhands, wie ben ik dan om daar iets van te vinden? En als de heren veel geld willen besteden aan een paar overdreven sneakers, gaat uw gang. Ik vraag me alleen af hoeveel méér mode we erbij kunnen hebben. Bestaat er nog zoiets als een verzadigde markt of heeft Instagram daar definitief een eind aan gemaakt?

Een paar weken geleden was in deze krant een reportage te lezen van journalist Jeroen van Bergeijk over zijn undercoveroperatie bij de klantenservice van Wehkamp. Hij beschreef hoe eenvoudig het is om bij de webwinkel gespreid te betalen, of zelfs geld op te nemen, tegen een rente van 14 procent. Een groot deel van mensen die van deze opties gebruikmaakt, krijgt een betalingsachterstand. Het zullen niet alleen Wehkamp-klanten zijn die kleding kopen terwijl ze die zich niet kunnen veroorloven. Van mijn studerende zusje begreep ik dat het normaal is geworden om de maximale studiefinanciering te lenen, een bedrag van ruim 1.000 euro per maand. ‘Je hoeft er geeneens rente meer over te betalen’, zei ze achteloos.

Erg fijn dus, die nieuwe modetrends. Nu weet iedereen weer welke spullen onmisbaar zijn om, tegen élke prijs, hip voor de dag te kunnen komen. Dames en heren, veel winkelplezier!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden