Column

Mijn hele reis hunkerde ik naar antibacteriële handgel

Omdat ik een avonturier ben van de onavontuurlijke soort, liep ik de helft van mijn reis door Marokko te hunkeren naar een flesje antibacteriële handgel. In mijn badkamer in Amsterdam heb ik zeker vijf van die flesjes staan, van andere avontuurlijke reizen die ik zo onavontuurlijk mogelijk had gemaakt, maar ik was ze vergeten mee te nemen naar Marokko. Koop ik daar wel, dacht ik op Schiphol.

Beeld thinkstock

In Marokko bleek de antibacteriële handgel niet voorhanden. En dat terwijl er zeker een markt voor zou zijn. Er waren namelijk nogal wat settings waarin bacteriën welig tierden. Zo was er een hurktoilet - ach, u begrijpt het zo ook wel.

In elke farmacie die we tegenkwamen, en dat waren er veel, want in alle landen ten zuiden van Nederland zijn ze dol op apotheken, ging ik toch maar even naar binnen om te vragen om antibacteriële handgel. Hoe dat heette in het Frans, wist ik niet, dus ik probeerde alle varianten. 'Le gel antibacteriel?' 'Le Dettol... Vous le connaissez?' Ook deed ik aan mime. Veel handen wrijven.

Het hielp niet. Op een gegeven moment had ik op Google plaatjes van flesjes antibacteriële handgel opgezocht, die ik aan de Marokkaanse pharmaciens liet zien. Dan liepen ze naar achteren en kwamen terug met douchegel. Of, opvallend vaak, met een fles pH-neutrale spoeling voor de vagina. En dan verliet ik de apotheek maar weer.

Het hielp ook niet dat ik in het Atlasgebergte, in een gruizig wegrestaurant, een Deense toeriste had gezien met een flesje antibacteriële handgel. Het hing aan een handige haak aan haar tas. Ik vergat naar het uitzicht te kijken en keek alleen maar naar dat flesje.

Vlak voor de woestijn, in een dorp waar de lokale bevolking weinig meer leek te doen dan schuilen voor zand - ze fietsten langzaam rondjes, gewikkeld in sjaals, waarbij ze met één hand een boek tegen de zijkant van hun hoofd geklemd hielden om de wind tegen te houden - probeerde ik het nog een keer. In dit soort dorpjes, had ik al gemerkt, was elke winkel een water-kauwgum-yoghurtwinkel. Daarmee bedoel ik dat je er alleen water, kauwgum en yoghurtjes kon kopen. De rest van mijn gezelschap maakte inmiddels alleen nog maar schertsende opmerkingen over mijn zoektocht naar antibacteriële handgel, dus terwijl zij in de taxi wachtten en ik wat flessen water zou kopen, informeerde ik stiekem, met mijn mime-act met de wrijvende handen, of er heel misschien - 'Le gel? Pour les mains? Antibacteriel?'

De jongen van de water-kauwgum-yoghurtwinkel liep naar achteren en kwam terug met een flesje dat hij langdurig afstofte voor hij het mij liet zien. Het was acnecrème.

'Je probeerde antibacteriële handgel te kopen, hè?', zei mijn vriend toen ik de taxi weer instapte. 'Nee, tuurlijk niet. Hoezo?', zei ik. 'Je wreef in je handen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden