Sander Donkers in 150 woorden

Mijn brein moet nog altijd even schakelen: o nee, hij is niet gek, hij belt met een oortje in

In een vrijwel lege metro begint een jongen ineens op luide toon zijn opa te feliciteren. Op zo’n moment moet mijn brein nog altijd even schakelen: o nee, hij is niet gek, hij belt met een oortje in. Monter vraagt hij of de jarige het cadeau in goede orde heeft ontvangen. Het antwoord is kennelijk ontkennend. Want opa had daarvoor iets moeten dóén. Met een e-mail, die hij niet heeft gezien.

Zuchtend belooft de jongen hem er ‘even doorheen te fietsen’. Hij rolt met zijn ogen als duidelijk wordt dat opa het mailtje tussen zijn sms’jes zoekt en niet weet waar hij het icoontje met de envelop kan vinden. ‘Dan moet mama er straks maar even naar kijken’, besluit de kleinzoon met geveinsde kalmte.

Hieruit maakt opa op dat zijn nazaat zelf niet op zijn verjaardag zal komen. Hij is wel digibeet, maar niet gek. ‘Ik heb een eeh… vergadering’, stamelt de jongen. ‘Dat had ik u toch geappt?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden