Met subsidie voor het Nederlandse levenslied kan 'de zingende oliebollenbakker' doorbreken

De muziek van laagopgeleid Nederland moet terug op radio en tv.

null Beeld RV
Beeld RV

Sidney Bischoff is precies zo iemand die geholpen zou kunnen worden met het nieuwste advies van de Raad van Cultuur over het subsidiëren van populaire muziek: meer aandacht en geld voor het Nederlandse levenslied.

Dus ik ben in een klein woonwagenkamp aan de rand van Apeldoorn, waar 'de zingende oliebollenbakker', zijn vrouw Brenda en hun zoontje wonen wanneer ze niet met hun kraam langs kermissen reizen. Brenda staat vandaag in de kraam, bij de Intratuin van Apeldoorn, hun vaste stek in de winter.

Schoenen uitgedaan in het halletje, hand geschud van Sidney, zijn producer Ger Oerlemans en zijn manager Bert Schenau, die ik tevoren had gevraagd wie meteen zou doorbreken als er eenmaal wat subsidie en meer aandacht voor deze muziek zou zijn. Bert had behulpzaam vijf kandidaten beschreven, 'Je mag zelf kiezen'. En hij was duidelijk tevreden toen het Sidney Bischoff werd, die al vijftien jaar op eigen kosten aan de weg timmert.

Dus nu loopt Sidney Bischoff (48), een man met een lief gezicht onder Elvis-zwart haar, naar zijn wandmeubel om zijn lied 'Trotse Winnaars' op te zetten:

'We hadden álles op de rol...'

Sidney luistert naar zijn lied 'Trotse Winnaars'. Beeld RV
Sidney luistert naar zijn lied 'Trotse Winnaars'.Beeld RV

Sidney staat eerst even met gebogen hoofd, bijna verlegen, naar zichzelf te luisteren. Dan barst hij los en zingt op volle tenorsterkte mee:

'...maar als ik alles had gewe-eej-ten...'.

En ik draai me met open mond om naar Bert: dit is het kaliber André Hazes!

'Juist', zegt Bert droogjes, 'Vind ik wel.'

Tekst gaat verder na de video

Bert Schenau is eigenaar van Sidneys platenlabel Storm Records en beheert feestartiesten.nl, waar de volle breedte van het Nederlandstalig levenslied is te boeken. Deze muziek wordt vooral uitgezonden via TV Oranje, een commercieel digitaal kanaal met ruim twee miljoen abonnees. Verder bijna nergens.

Muziek uit Volendam of de artiesten die de NPO af en toe laat zien in programma's als Sterren Muziekfeest hoor je bij TV Oranje niet. Wel de enorme categorie die al jaren door de publieke omroep wordt genegeerd en door fans vaak van het lidwoord 'een' wordt voorzien. Een Jettie Palettie. Een Henk Dissel. Een John West ('Gevarieerder dan de rest'). Een Sidney Bischoff.

Tekst gaat verder na de video

'De Balans, de Behoefte'

In een mooi betoog met de titel 'De Balans, de Behoefte' maakt de Raad voor Cultuur fijnzinnig onderscheid: 'Vaak wordt de term 'Nederlandstalig' gebruikt, maar niet alle muziek die in het Nederlands wordt gezongen kan onder dit genre worden geschaard.' Onder het genre dat voortaan extra gesubsidieerd dient te worden, welteverstaan. We hebben het hier niet over de nieuwe Boudewijn de Groot, maar over het levenslied buiten de reguliere podia, radio- en tv-zenders. Een genre dat 'serieus van omvang' is, stelt ook de Raad nog eens.

Precies. Of in andere woorden: de onderkant van de Nederlandse muziekmarkt, beluisterd door miljoenen mensen aan de onderkant van Nederland - zo zien ze het daar zelf ook. Dit zijn vaak de Nederlanders met de laagste opleiding. Mensen die met veel zijn en bijzonder weinig hebben. Sidney Bischoff zegt bijvoorbeeld dat zijn zoontje naar de 'hogere school' gaat, maar weet eigenlijk niet precies hoe je die noemt. Vmbo, blijkt na enig doorvragen.

Een zanger van het levenslied houdt het hoofd nu boven water door op te treden op bruiloften, in cafés, kleine discotheken, een enorme markt. Sidney alleen al treedt wel honderd keer per jaar op. Een Henk Dissel heeft zo tweehonderdvijftig boekingen. En de concerten in Carré en Ziggo van Tino Martin, een grote in dit genre, waren binnen een paar minuten uitverkocht.

Sidneys singles. Beeld RV
Sidneys singles.Beeld RV
Zanger Koos Alberts treedt op tijdens het Mega Piraten Festijn in het Geldredome Beeld anp
Zanger Koos Alberts treedt op tijdens het Mega Piraten Festijn in het GeldredomeBeeld anp

Koos Alberts

Op tv doen ze alsof deze mensen niet bestaan. 'Veel bekende artiesten zijn lang niet zo goed als Sidney', zegt Bert, 'maar alleen aandacht telt.' Ger zegt: 'Geef onze mensen nou ook eens wat aandacht om naar te stréven.'

Weet je wat, Bert gaat zanger Koos Alberts even voor me bellen. Ome Koos, zeggen ze hier. Die doet veel om artiesten zoals Sidney een beetje vooruit te helpen.

Zijn vrouw Joke neemt op. Even wachten zegt Bert, Joke haalt Koos nu uit het schuurtje. Dan krijg ik zijn telefoon.

Ik vraag aan Koos Alberts wat híj zou doen met subsidie: 'Zorgen dat er onmiddellijk weer een publieke zender is die dit soort Nederlandstalig draait', zegt hij zonder dralen. 'Toen ik vijfendertig jaar geleden begon met zingen werd ik wel elf keer op een dag gedraaid bij de omroepen. En nu: niks! Er is niks meer dat de cultuur van al deze mensen laat zien!'

Sidney Bischoff kijkt zelf naderhand wel wat verbaasd, bij zoveel onrecht. Maar kwaad wordt hij niet. Woede is meer iets voor al die weerbare mensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden