Column Heleen Mees

Met hun e-bikes en smartphones zijn fietskoeriers moordwapens op wielen

Afgelopen donderdag werd ik op het fietspad op de kruising van de Stadionweg en de Apollolaan in Amsterdam frontaal aangereden door een fietskoerier van Thuisbezorgd.nl, die op zijn gemotoriseerde bezorgfiets (de e-bike) alleen maar aandacht had voor de bezorgdienstapp op zijn smartphone en niet in de gaten had dat hij een fietspad was opgereden. Ik wist dat de Apollolaan haar goede reputatie al lang had verloren, maar kon niet bevroeden dat ook ik doelwit zou zijn.

Terwijl ik lag te kermen op straat verontschuldigde de fietskoerier zich dat hij snel door moest naar het volgende bezorgadres. Ik moest hem uitleggen dat hij even moest wachten om te zien of ik niets gebroken had en dat ik ook wel graag wilde weten door wie ik was aangereden. De arme schat zei dat het hem heel erg speet, maar dat die e-bike ook zo ‘verrekte snel’ ging.

Ik ben een vurig pleitbezorger van een dienstenmaatschappij naar New Yorks model. De voordelen zijn evident. Als hoogopgeleide vrouwen minder tijd hoeven te besteden aan huishoudelijke werkzaamheden, kunnen zij zich voltijds op hun carrière richten. Bovendien worden op die manier kansen gecreëerd op de arbeidsmarkt voor minder-hoogopgeleiden, onder wie veel nieuwkomers, die nu op een uitkering zijn aangewezen. Laaggekwalificeerde banen zijn voor hen een kans om volwaardig deel te nemen aan de Nederlandse samenleving. Het mes snijdt zo aan twee, zo niet drie, kanten.

Maar bezorgdiensten als Thuis­bezorgd.nl zijn niet wat mij voor ogen stond toen ik pleitte voor een dienstenmaatschappij naar New Yorks model. De opgeschoten fietskoeriers willen niets anders dan de volgende bestelling zo snel mogelijk afleveren, anders krijgen ze geen opdrachten meer. Met hun e-bikes en smartphones zijn het moordwapens op wielen. Thuisbezorgd.nl werft louter onder scholieren en studenten. Thuisbezorgd.nl belooft een ‘prima salaris, met een extraatje voor de snelheidsduivels!’ Ik vrees dat ik een student zijn bonus heb gekost.

In New York zijn het migranten, niet zelden zonder geldige verblijfs-papieren, die de functie van fietskoerier vervullen. Het zijn vaak mensen die het geweld in Midden- en Zuid-Amerika zijn ontvlucht en hopen op een beter bestaan. Het leven in New York biedt ze weinig in termen van sociale zekerheid, maar wel veiligheid en voldoende kansen om aan het werk te gaan. Overigens is hun bestaan onder president Trump minder zeker. Laatst werd een Ecuadoraanse migrant die pizza moest bezorgen op een legerbasis in Brooklyn opgepakt door ICE, de federale immigratie-handhavingsdienst.

De meeste pakjesbezorgers in New York werken bij grote bedrijven als Fedex, UPS and USPS. Ze hebben een vast dienstverband en verdienen alleszins behoorlijk. De reden waarom dat in New York wel kan, is dat de totale arbeidskosten per uur (inclusief werkgeverslasten) veel lager zijn. Omdat de arbeidskosten in Nederland hoog zijn, moet hier alles hyperefficiënt worden gedaan. Bij e-commercewinkel Coolblue krijgt een bezorger weliswaar een dienstverband, maar heeft hij welgeteld acht minuten om een wasmachine af te leveren. Vervolgens klopt iedereen zich op de borst dat Nederland zo hoogproductief is. Alsof men hier nog nooit van het kip-en-ei-probleem gehoord heeft.

Dit kabinet heeft 7,5 miljard euro uitgetrokken om de belastingen op arbeid te verlagen, maar dat bedrag wordt geheel aangewend om een tweeschijvenstelsel in te voeren en de algemene heffingskorting te verhogen. Het tweeschijvenstelsel wordt altijd gepresenteerd onder het mom van vereenvoudiging, maar dat is lachwekkend. In tijden van automatisering maakt het niet uit of je over twee of tien schijven ­inkomstenbelasting heft. De ­machine rekent immers zo voor wat je aan belasting kwijt bent.

Het tweeschijvenstelsel is simpelweg een belastingverlaging voor de hogere inkomens (het toptarief gaat omlaag) en een belastingverhoging voor de lagere inkomens (het tarief in de eerste schijf gaat omhoog). Om dat laatste te verdoezelen, wordt de algemene heffingskorting verhoogd. Maar daarvan profiteren vooral die opgeschoten jongens die op hun e-bike met bezorgapp op hun smartphone bij Thuisbezorgd.nl iets proberen bij te verdienen. Mensen met een voltijdsbaan met een inkomen op of net boven het minimumniveau gaan in een tweeschijvenstelsel juist meer belasting betalen.

Dat betekent nog meer moordwapens op wielen. Zie hoe onleefbaar Nederland dan wordt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.