ColumnPeter Middendorp

Met een schok drong door dat ik naar de doodsstrijd van een van onze konijnen had geluisterd

’s Nachts werd ik wakker van een vreemd gekrijs uit de achtertuin. Geen eksters, kraaien of katten, daarvoor was het te hoog en te naar  het krijsen ging door merg en been. Pas toen het ophield, drong alsnog met een schok tot me door dat ik naar de doodsstrijd van een van onze huisdieren had geluisterd, de konijnen.

3.01 uur, ik stak mijn hoofd uit het raam: voor Tommie kwam de hulp te laat. Hij lag op zijn zij op de tegels, languit, met twee rode gaatjes in de witte vacht van zijn hals. Maar omdat mijn vriendin de tuin in rende, liet de aanvaller, een marter, onze Pip los en schoot hij weg, het donker in, waar hij klauwend de schutting beklom en daarop met zijn puntige, vleermuisachtige duivelskopje bleef loeren op de voortzetting.

De marters de konijnen, de mieren de wormen, de katten de muizen en de vogels – kon het eens uit zijn met dat moorden rond mijn huis? In het voorjaar, als ik er niet meer tegen kan, zit ik weleens met een watergeweer in de tuin om de merelnesten te bewaken, maar nu verlangde ik naar een jachtgeweer. Marter moest kapot, liefst met de schutting erbij. Waar het kwaad zat, moest een gat.

Een van de laatste dingen die ik van mijn vader heb geleerd, een paar maanden voordat hij overleed, is dat marters bij de hermelijnen horen, de wezels, bunzings en nertsen. Vleeseters. Aaseters. Harige landpalingen. Ze kronkelen zich als slangen rond hun prooi, moorden veel meer dan ze kunnen eten en slepen alles mee naar hun nesten op zolders en onder daken. Eerst ruikt de garage. Dan stinkt hij vreselijk. Vervolgens port iemand onderzoekend met een bezemsteel tegen het plafond, bijvoorbeeld mijn vader, en komt de hele zieke bende van stront, pis en rottende karkassen naar beneden.

Als marters het koud krijgen, kruipen ze in de auto, waar ze alle rem- en oliekabels doorbijten omdat daarin viscose is verwerkt. Je hebt dus niets aan die dieren, behalve als je je buurman haat. Of je moet een groot bos hebben waarin de grijze eekhoorns de rode verdringen. Dan kunnen marters zelfs nuttig zijn, want de rode zijn sneller. Maar ja, wanneer komt dat voor? En wat doen marters als de grijze op zijn?

’s Middags dolf ik een graf in de tuin, minstens 75 centimeter diep, anders graven de marters hem weer op. ’s Avonds namen we afscheid, waarna vrouw en kind betraand naar binnen gingen en vader, ik dus, die zelf nooit hoefde te huilen, achterbleef om het graf buiten het zicht van onze dochter zo veel mogelijk aan te stampen, zodat er geen enkel geurspoor meer aan kon ontsnappen.

 Het schemerde, het regende, ik dacht aan mijn vader en met bijna evenveel medelijden met mezelf als met het arme diertje in de diepte, nagenoeg geplet onder mijn gewicht, stampte ik springend op het graf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden