Met de nieuwe Ford Focus gaat de weg er weer ettelijke procenten saaier op worden

Elke twee weken schrijft Sheila Sitalsing of Chris Buur over wat hun is overkomen of opgevallen op de weg en in de berm.

De nieuwste Ford Focus: een soort bedaagde best-of van ­details van andere ontwerpen. Beeld Reuters

In juni staat de nieuwe Ford Focus bij de dealers, en aangezien het een megaseller ­betreft in de belangrijke klasse Opel Astra – Volkswagen Golf – Peugeot 308 – Renault Mégane kunnen we, afgaande op de zojuist gepresenteerde beelden, concluderen dat de weg er weer ettelijke procenten saaier op gaat worden.

Nou hoef je van een grootverkoper als Ford niet a priori iets spannends te verwachten, maar, never forget: als Ford het met ontwerpen op de heupen heeft, dan komt er ineens ook iets héél bijzonders uit, zo leert de autogeschiedenis. Oh, die beeldschone Ford Sierra, die in 1982 ineens als een ufo in het saaie en hoekige autolandschap landde.

Afgerond op het absurde af, met een schijnbaar bijna dichte grille en met futuristisch ronde achter-zijraampjes die waren afgekeken van de Porsche 928, uit de tijd dat Porsche nog spectaculaire knallers ontwierp en niet angstig de voorzichtige bijkneedseltjes die het nu eindeloos van de 911 blijft maken – maar we dwalen af.

De Sierra was in zijn vooruitstrevendheid, die in alles ‘ik heb een heel lage luchtweerstand’ moest uitstralen, sommige kopers te gortig. ‘Puddingvorm’ was een van de bijnamen die hij in het begin nog kreeg, en ‘salesman’s spaceship’. Maar juist die combinatie van nét een beetje gewaagd en toch-nog-vertrouwd bleek, zoals wel vaker in de ontwerphistorie, raak: de auto werd een succes. En zó bijdetijds dat hij elf jaar lang niet heel hevig hoefde te worden bijgetekend, al werd hij er, met de facelift, ironisch genoeg conservatiever op.

En dan de allereerste Focus, in 1998. Ford had iets in de vingers dat je aanstellerig ‘een designtaal’ noemt; zelf noemden ze die specifieke taal nog aanstelleriger ‘New Edge’-design. Een term die ze aanprijzend in commercials gebruikten, alsof de potentiële koper dat zou opvatten als een reguliere stroming als art nouveau of nieuwe zakelijkheid.

Het zag eruit alsof op een blinde basisvorm met een passer naar hartelust gebogen lijnen waren getekend. Bij de dopvormige dreumes Ford Ka werkte het oogstrelend (behoudens dat irritant guitige kabouterbaardje dat voor achterbumper moest doorgaan). De eerste Focus is er beslist een klassieker mee gebleken.

Maar dan nu, die nieuwste. Een soort bedaagde best-of van ­details van andere ontwerpen. De heupen van de Mégane. De achterlichten van de Astra. Het tuit­snoetje van Ford zelf – al jatten ze dat jaren geleden van Aston Martin, destijds in Fords bezit. ‘

Verzin ’es iets nieuws!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden