CommentaarRaoul du Pré

Met bodemprocedure Coöperatie Laatste Wil komt opnieuw de vraag op waar het beleid moet worden gemaakt

null Beeld Marcel van den Bergh
Beeld Marcel van den Bergh

Legalisering van hulp bij zelfdoding zal in de praktijk niet eenvoudig zijn.

Op het Binnenhof groeit het chagrijn over al het beleid dat tegenwoordig via de rechter wordt afgedwongen. Het ­Urgenda-klimaatvonnis en de stikstofuitspraak van de Raad van State hebben hun uitwerking niet gemist. Met de ­bodemprocedure van de Coöperatie Laatste Wil om hulp bij zelfdoding te legaliseren, dient zich een nieuwe, zeer gevoelige zaak aan die opnieuw de vraag oproept waar het beleid moet worden gemaakt, in de rechtszaal of in de Tweede Kamer.

Een verschil is er wel, want waar de klimaat- en stikstofvonnissen de politiek slechts hielden aan zelf gemaakte afspraken, is hulp bij zelfdoding een thema waar het grootste deel van de politiek zich tot dusverre niet aan heeft gewaagd.

En dat is niet zonder reden. Want principieel is het niet moeilijk om begrip op te brengen voor de wanhopige mensen die nu ten einde raad zijn aangewezen op inhumane, gewelddadige methoden waarmee ze zichzelf voor vreselijke dilemma’s plaatsen, niet in de laatste plaats omdat ze hun nabestaanden opzadelen met levenslange trauma’s.

Maar wie vervolgens wetgeving wil maken om het beter te regelen, stuit al snel op ingewikkelde vragen die lastig in regels te vangen zijn. De belangrijkste: zodra het breed gedragen medisch criterium ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijden’ wordt losgelaten, dringt zich de vraag op wie dan bepaalt of de tijd rijp is, of er echt geen andere uitwegen zijn en hoe dat wordt vastgelegd om te voorkomen dat er achteraf onverkwikkelijke discussies over kunnen ontstaan.

Het is niet denkbeeldig dat de Coöperatie principieel gelijk gaat krijgen. In vergelijkbare rechtsstaten als Duitsland en Oostenrijk is dat al gebeurd. Maar ook dan ligt de bal toch weer bij de politiek, want een rechter kan nooit alle randvoorwaarden bepalen. Intussen mag dat op het Binnenhof geen excuus zijn om in afwachting van het vonnis niets te doen. De grootste trauma’s worden veroorzaakt door de zelfdodingen waarbij de nabestaanden ervan overtuigd zijn dat het ­anders had kunnen aflopen als er snellere en intensievere psychische bijstand mogelijk was geweest. Daar schort het al jaren aan en er zijn niet eens ingewikkelde ethische debatten voor nodig om dat met ­onmiddellijke ingang beter te gaan regelen.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden