Lezersbrieven Woensdag 22 mei

‘Met Alabama en Baudet in mijn hoofd, is het tijd mijn oude feministische ik weer op te poetsen’

Een demonstratie van Dolle Mina die actie voerde voor vrouwenemancipatie van 1970 tot 1978.

Brief van de dag: Mijn winterslaap is voorbij

Opgegroeid in de jaren zeventig en tachtig in een links VPRO-gezin met maandelijks OPZIJ in de brievenbus, waren vrouwenrechten een vanzelfsprekend onderdeel van mijn leven. Er was strijd te leveren, en ik deed mee. Onder meer door in discussies met vrienden seksisme aan te kaak te stellen en later, als chef reportage bij een vrouwenglossy, aandacht te vragen voor economische zelfstandigheid en vrouwen op topposities.

De laatste tien jaar vroegen andere onderwerpen mijn aandacht. De stress die de 24/7-maatschappij met zich mee brengt, had mijn focus. Maar wat omschrijft Sheila Sitalsing het mooi in haar stuk ‘Feministen, Europa roept’ (O&D, 16 mei): ‘Het gebeurt weleens: je kijkt even de andere kant op, bekommert je om andere zaken, en als je weer terugkijkt, zijn de vanzelfsprekendheden die er net nog waren plotseling weg. (…) Dan blijkt wetgeving die de zelfbeschikking van vrouwen regelt en die jaren geleden voor de poorten van de hel is weggesleept zomaar weer ter discussie te staan.’

Deze week wist ik dat mijn tienjarige winterslaap waarin ik dacht dat het wel goed kwam voorbij was. Met Alabama en Baudet in mijn hoofd, is het tijd mijn oude feministische ik weer op te poetsen. Natuurlijk blijft de strijd tegen de overdaad aan prikkels in de huidige VUCA- samenleving (Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity) en de slow movement mijn aandacht houden. Maar ondertussen moet ik ook weer vrouwenrechten bevechten. Hoe weet ik nog niet. Maar vertragen en in volle vaart vooruit kan gewoon samen. Eerst maar eens op naar de stembus!

Irene Smit, Haarlem         

Laat FvD je niet verleiden

Geen enkele FvD-stemmer die ik ken – allemaal leuke, slimme jongens die het echt wel goed bedoelen – wil een toekomst waarin klimaatverandering wordt ontkend, of een uitsluitend wit Europa waarin vrouwen (het ‘domme, zwakke geslacht’) niet het recht hebben om te werken en geen controle meer hebben over hun eigen leven doordat ze door mannen worden onderdrukt. Zo ziet Baudet de wereld het liefste.

Het zijn jongens en meiden die net zoals velen gewoon een politieke omwenteling wilden. ‘Ja ik ben het niet eens met alles wat hij zegt, maar ja, hij heeft wel gelijk over dat de democratie anders moet.’ Tegen die mensen wil ik zo graag zeggen: gebruik je stem beter. Laat je niet verleiden: FvD kan zoveel stuk maken, want als het aan Baudet ligt kunnen we controlerende democratie wel gedag zeggen.

L. Verheugen (21), student, Amsterdam

Baudet heeft een punt

Vooropgesteld: ik ben geen fan van de meeste van Baudets standpunten. Maar als je hem iets moet nageven, iets dat hij voor heeft op de meeste andere politici en opiniemakers, dan is dat dat hij wegblijft van kort-door-de-bocht oneliners om zijn punt te maken, en in plaats daarvan de tijd neemt om een geheel oeuvre te lezen en een uitgebreid essay te schrijven om terechte vragen te formuleren. Dit vind ik een verademing.

Dat een Pia Dijkstra en Lilian Marijnissen daar vervolgens een item uit pikken – vrouwenrechten, dat slechts als voorbeeld dient in het essay – om zo Baudet makkelijk weg te zetten, ontmaskert hen, zoals Baudet het zelf nog mild omschrijft, als ‘op zetels jagende politici’. Zijn interessantste punt is de vraag of het hanteren van individuele vrijheid als hoogste norm zaligmakend is. Hier zou ik politici weleens over willen horen debatteren, maar ik ben bang dat de meeste politici liever gewoon heel hard ‘verworvenheden’ roepen.

Niek van der Leer, Utrecht

Hou het democratisch

Wederom een mooie column van Erdal Balci, nu over Sophie in ’t Veld (O&D, 21 mei). Daarin staat dat het mooie van Europa ligt besloten in de ‘magische balans’ van samenwerking en zelfbeschikking. Maar zij wil een ‘sterkere unie, en snel ook’ .

Het is mij een raadsel waarom zij in het interview nergens de zorg uitspreekt over het democratisch tekort van de EU. Een hechtere EU impliceert immers niet alleen de versterking van een nieuwe bestuurslaag, maar ook een bestuurslaag die met ernstige legitimiteitsproblemen kampt. Want velen maken zich zorgen over de kloof tussen politiek en burgers. Een bijzondere stellingname dus, zeker van een D66-politicus, die oog zou moeten hebben voor de prijs die vanuit democratisch oogpunt moet worden betaald.

G. Scholten, Uithoorn

Vraag aan Mark Rutte

Langs deze weg wil ik premier Rutte in het landsbelang vragen om vanavond volmondig en zonder voorbehoud te pleiten voor Europese samenwerking. Ik wil hem vragen om zo mogelijk alleen dát te doen. En niet als mannetjesputter voor de camera te gaan staan, met een andere mannetjesputter en gebekvecht de ether in te sturen. Dat is niet om aan te zien en het is het beluisteren niet waard. En vooral is het een premier onwaardig. Hij heeft ervoor gekozen om als enige die avond een gesprek aan te gaan en daarmee heeft hij een grote verantwoordelijkheid genomen. Andere partijen komen immers niet aan bod.

Ik hoop dat Rutte een oproep doet om Europa te omhelzen, en zo alle Nederlanders te laten zien wat de geschiedenis van Europa ons over de toekomst leert.

Ed Bausch, Bergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden