Column Jasper van Kuijk

Menzis lijkt dezelfde frustratie te hebben bij ggz-organisaties als ik bij automonteurs

Zorgverzekeraar Menzis wil behandelingen voor niet-chronische depressie ‘resultaatgericht’ gaan vergoeden. Een deel van de vergoeding voor de behandelaar wordt dan afhankelijk van of de cliënt daadwerkelijk iets is opgeschoten met de behandeling.

Daar zit wat in. Als je therapeuten beloont voor het uitvoeren van een behandeling, zonder dat het ertoe doet of die behandeling daadwerkelijk resultaat heeft, dan is er een financiële prikkel om gewoon lekker door te behandelen. Menzis lijkt dezelfde frustratie te hebben bij ggz-organisaties als ik bij automonteurs. Ga met een rammeltje naar je garage en ze zeggen: ‘Nou, we kúnnen dit proberen.’ En dan blijkt dít het rammeltje niet op te lossen en dan moet je toch betalen en dan kunnen we dát proberen.

Menzis wil nu het resultaat van depressiebehandelingen gaan meten aan de hand van zogenaamde ROM-vragenlijsten (Routine Output Monitoring). Aan het begin van de behandeling geef je aan hoe ellendig je je voelt, aan het eind weer en dan meet je of er een verschil is. De lijsten zijn ooit bedacht voor behandelaars, om de vinger aan de pols te houden bij hun patiënten en de behandeling te kunnen sturen, maar geef verzekeraars één datavinger aan de pols en ze pakken gelijk je hele arm. Dus willen de verzekeraars dat ggz-behandelaars de ROM-scores van al hun patiënten aanleveren bij SBG, de Stichting Benchmark GGZ. Dat we het hier hebben over een instantie met een afkorting in de afkorting is veelzeggend over het niveau van de bureaucratie in de zorg.

Deze vragenlijsten wil Menzis nu dus gaan gebruiken voor het meten van hoe doelmatig behandelingen voor depressie zijn. Alleen maakte de Algemene Rekenkamer in een onderzoeksrapport gehakt van de toepasbaarheid van deze ROM-lijsten om de kwaliteit van zorginstellingen te vergelijken. Overigens heeft Menzis wel aangegeven te willen voorkomen dat behandelaars voortaan alleen ‘makkelijke’ cliënten aannemen, door voor cliënten met zwaardere klachten een hogere vergoeding te geven. Helaas blijkt volgens hetzelfde Rekenkamerrapport dat de hoeveelheid zorg die een cliënt nodig heeft, afhankelijk is van veel meer dan alleen de zwaarte van de klachten.

Maar natuurlijk krijgt Menzis de gewenste efficiencyverbetering – pardon, klantgerichte manier van werken. Want wie resultaat eist, die krijgt resultaat, linksom of rechtsom. Toen universiteiten en hogescholen voortaan pas geld ontvingen als een student afstudeerde, nam de studieduur af. En kregen we de affaire bij InHolland waar een kwart van de studenten onterecht een diploma bleek te hebben gekregen. De Kinderombudsman kwam, na de invoering van de wet Passend Onderwijs, rectoren tegen die kinderen buiten hun school probeerden te houden omdat ze bang waren dat die hun Cito-scores negatief zouden beïnvloeden.

En toch denkt Menzis dat het kan. ‘Wij starten hier nu mee, we geloven hier ook echt in’, aldus de woordvoerder. Ggz-behandelaars moeten van Menzis doelmatiger werken, maar als uit onderzoek blijkt dat deze strategie van Menzis in de ggz waarschijnlijk niet zo doelmatig is, dan gaat het ineens over ergens in geloven.

Ik geloof ook ergens in. Ik geloof dat als je een depressie hebt, je niet het gevoel moet hebben dat als jij niet hard genoeg je best doet, er financiële consequenties zijn voor je behandelaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.