Seksrabbijn des Vaderlands Fantasie

Mensen willen helemaal niet rondneuken, ze willen hooguit fantaseren dat ze rondneuken

Beeld Colourbox

De Seksrabbijn des vaderlands

‘Verlang je nog naar mij?’, vroeg de vriendin van de Seksrabbijn op een avond toen hij weer eens achter zijn laptop zat.

Er bestaat het ongewenste verlangen waarmee vooral vrouwen worden lastiggevallen; dergelijk verlangen is vaak een belediging. Wie niet op andermans verlangen zit te wachten, wil er doorgaans niet mee worden geconfronteerd. Sommige mannen dringen aan omdat zij menen dat aandringen bij mannelijkheid hoort of omdat zij geloven dat zij recht hebben op seks. Net zo’n misvatting als de opvatting dat je recht hebt op geluk.

Het verdwijnen van verlangen, ook al is het tijdelijk, kan eveneens worden opgevat als een belediging. Er werd naar mij verlangd en nu niet meer. Dat is de diepe krenking van de scheiding.

De grote, vrome leugen is dat het seksuele verlangen er altijd is. De man zou altijd willen. Na het emancipatieproces weten we dat het libido van vrouwen niet kleiner is dan dat van mannen.

Maar het menselijk verlangen is een waakvlam, met wat heibrandjes tussendoor. Het beschavingsproces is immers het leren onderdrukken en sublimeren van ongewenste verlangens, seks is veelal een ongewenst verlangen. Ja, af en toe mag het, moet het, maar het blijft gereguleerd, wel naar echtgenoot Pieter verlangen, niet naar buurman Jaap.

Mensen willen helemaal niet rondneuken, ze willen hooguit fantaseren dat ze rondneuken. Zij die dat werkelijk doen, betalen er een hoge prijs voor, in de literatuur (Madame Bovary, Don Juan) maar ook in wat wordt genoemd, werkelijkheid. Monogamie, al dan niet serieel, blijft de norm en vermoedelijk is dat een betrekkelijk rationele keuze. Het voorkomen van pijn op middellange termijn is voor velen belangrijker dan het beleven van kortstondig genot in het nu.

Hoe moeten wij onder zulke omstandigheden verlangen? Plato schreef in Het symposium dat je alleen kunt verlangen naar iets wat je (nog) niet hebt. Ik zou zeggen dat je alleen kunt verlangen naar iets wat niet mag. Dat heeft wat kinderlijks, maar de volwassene is een kind dat betrekkelijk vakkundig speelt dat niet meer te zijn.

Huiswerk voor volgende week: schrijf drie dingen op die niet mogen en waarnaar u verlangt. Laat dit briefje aan uw partner, uw min of meer volwassen kind of een collega zien.

Bedenk dat de fantasie vrij is van moraal. Verkrachting, dieren, kinderen, buitenaardse wezens, vernedering; in de fantasie mag alles.

Alleen in uw fantasie bent u echt vrij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden