Laat het stoppenCécile Narinx

Mensen die ‘iets met fesjun’ willen doen vertrouw ik voor geen cent

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen kunnen, nee móéten verzetten. Deze week: kom niet bij Cécile Narinx aanzetten met de wens ‘iets met fesjun’ te doen.

Allereerst een hartelijk dankwoord richting de vaste laat-het-stoppers van deze pagina, dat ze even wilden stoppen met laten stoppen om mij hier een gastoptredentje te laten verzorgen. 

Waar ik het graag over zou willen hebben zijn mensen die knetterstuitergek zijn op mode. Of in elk geval op kleren, en schoenen en tassen en oorbellen en hoedjes. En mutsjes, die ook. Mensen die graag kleren kijken en kopen en dat ‘shoppen’ noemen, vaak voorafgegaan door het woord ‘lekker’. Het zijn mensen met een hobby. Mensen met een hobby vind ik doorgaans sympathiek, omdat het iets zoets suggereert: braaf bezig zijn in je knollentuin, zonder dat je anderen lastigvalt. Tot zover niets om van te hopen dat het stopt.

Waar ik moeite mee heb is als de betreffende hobbyisten hun liefhebberij gaan benoemen door te zeggen dat ze gek zijn op fesjun. En, als ze nog studeren of schoolgaan, mijmeren over hoe ze in de toekomst van hun hobby hun beroep willen maken. Dan zeggen ze, let er maar eens op: ik wil later ‘iets met fesjun’ gaan doen. 

Dat is het punt waarop ik rode vlekken krijg. Niet zozeer als mensen de ambitie uitspreken om in de mode te gaan werken, wel als ze om die ambitie enig gewicht te geven het Engelse woord voor mode gebruiken. Het misbruiken als een soort vergaarbak van textiele nijverheid en aanverwante tralala. Want wat bedoelen ze nou met fesjun? De prêt-à-porter van Prada? De onderbroeken van Zeeman? De couture van Chanel? De sportkleding van Adidas? De confectie van Zara? Alles van Gucci? Kijk, dat is al een raadsel. 

Dan wordt het grote vage fesjun ook nog voorafgegaan door het mistige ‘iets met’. Wát willen ze gaan doen? De rechterhand van Demna Gvasalia worden? Veters strikken voor Kanye West? Influencen of unboxvloggen? Vilt verven met uienschillen? Als personal shopper aan de slag? Of een stinkend rijke partner scoren en diens creditcard compleet kaalgrazen bij Balenciaga?

Ik ben geen achterdochtig  persoon, maar mensen die ‘iets met fesjun’ willen doen vertrouw ik voor geen cent. Ik vermoed dat ze geen idéé hebben wat ze willen met hun leven, en dat is helemaal niet erg. Ik heb de indruk dat ze graag ijdeltuiten. Ook niet erg. Maar, lieve twijfelkonten: gebruik mode niet als een stoplap voor je gebrek aan concrete ideeën. Denk niet dat de fesjun één groot rozegefilterd pretpark is vol snoezige tasjes en schoentjes (die verkleinwoorden, dat moet óók stoppen trouwens), waar de fonteinen champagne spuiten. Denk niet dat daar een yellow brick road ligt die je als vanzelf naar je stressloze topbaan zal voeren, met gratis kleren en eindeloos veel cocktailparty’s. Mode, confectie, couture en al die andere subcategorieën zijn serieuze bedrijfstakken waarin mensen serieuze banen hebben. Trouwens, de woorden couture en couturier worden óók te pas en te onpas gebruikt als het dure mode betreft. Nota bene: couturiers maken unieke stuks op maat, doorgaans voor vrouwen – denk Maxima’s trouwjurk. Alle andere kleding met merknamen erop IS GEEN COUTURE maar prêt-à-porter. Of confectie. Of nep. Verdiep je daar eerst eens in voordat je in je cv zet dat je altijd al een passion for fashion hebt gehad omdat je dolgraag Sex and the City en Holland’s Next Topmokkel kijkt.

In mijn vorige leven kreeg ik vaak sollicitanten over de vloer die zeiden dat ze superrrrrgraag iets met fesjun wilden doen, en daar dan heel lief bij zaten te glimmen. Als ik ze dan vroeg wie de hoofdontwerper van Loewe is, of wat de voornaam was van meneer Balenciaga, bleef het doodstil.

Dat is iets met vals, ik weet het, maar iemand moet het zeggen. Anders stopt het nooit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden