Opinie 180 graden

Mels (8) en Jelle (11): ‘Het is leuker en beter om niet zo vaak te gamen’

Mels en Jelle van der Doelen veranderden van standpunt over gamen, nadat ze een ‘no game challenge’ hadden bedacht.

Mels en Jelle van der Doelen: ‘We zijn meer gaan buitenspelen en kunnen nu hutten bouwen, vuurtjes stoken en beter voetballen.’ Beeld Ivo van der Bent

Oude standpunt

‘Het leuke van gamen is dat je het altijd kunt doen, wanneer je maar wilt. Je hoeft je dus nooit te vervelen, want je hebt altijd iets om mee te spelen. Je kunt er lekker lang mee bezig zijn en de tijd gaat snel voorbij. Dan denk je: ik ben nog maar vijf minuten aan het gamen, maar dan is het ineens een half uur later. Je gaat er helemaal in op. Ongeveer vijf jaar geleden ontdekten we het. We speelden eerst spelletjes van tv-series, zoals Bumba. We mochten een uur per dag. Een jaar geleden wilden we meer gaan gamen. Het werd een rage op school. Vriendjes gingen het ook meer doen. We ontdekten spelletjes als Pokémon Go en Fortnite. In Fortnite moet je zien te overleven op een eiland door anderen dood te schieten. Als mama en papa zeiden dat we moesten stoppen omdat we al lang bezig waren, werden we boos, want we zaten dan net midden in een spannende scène.’

Het kantelpunt

‘Met Pasen gingen we een paar dagen naar een camping in Drenthe. Daar was geen wifi. Er waren ook geen kinderen om mee te spelen, alleen grote mensen met hondjes. Eerst schrokken we, maar we ontdekten dat we ons toch goed konden vermaken. We waren de hele dag buiten, op onze blote voeten. Aan het eind van de dag waren die zo zwart als verbrand vlees op de barbecue. We gingen frisbeeën, met de hondjes knuffelen, voetballen met papa, tennissen, skelteren. Een skelter was heel vies, die hebben we helemaal schoongemaakt. We vergaten onze iPad. We dachten steeds: wat zullen we nu gaan doen? En dan moesten we elke keer weer iets nieuws bedenken. Toen we terug naar huis reden, vroeg mama of we het thuis ook een tijdje zouden volhouden, zonder gamen. Ja natuurlijk, zeiden we. Ze daagde ons uit om twee weken lang, tijdens de meivakantie, niet te gamen. We bedachten de naam no game challenge. En het lukte ons. Thuis gingen we ook veel meer buitenspelen: kikkers vangen, hutten bouwen, voetballen. In een half uur kun je wel dertig kikkers vangen. Als het regende, was het moeilijker iets te verzinnen. Maar dat lukte ook, want we gingen bordspelletjes doen, knutselen, tekenen, met lego spelen, tv-kijken, muziek luisteren, ons verkleden. En soms hingen we op de bank omdat we ons verveelden. Dan was het moeilijk om de iPad niet te pakken. Mama zei dan dat het helemaal niet erg is om je te vervelen. Na die twee weken zonder gamen gingen we met papa en mama nieuwe regels maken. We mochten niet meer in de ochtend voor school gamen, wel na school een uur en in het weekend na 9 uur, ook een uur per dag.’

Nieuwe standpunt

‘Het is leuker en beter om niet te vaak te gamen. Het is niet gezond voor je, want je komt minder vaak buiten en kunt makkelijk verslaafd raken. Daarom zijn regels nodig. Een verslaving is een beetje jammer, want dan denk je alleen maar aan dat ene en je komt er moeilijk van af. Je hebt dan weinig tijd voor iets anders. Omdat veel spelletjes gewelddadig zijn, kan het gebeuren dat je dat normaal gaat vinden en ook zo gaat doen, zonder dat je dat misschien in de gaten hebt. Door onze no game challenge hebben we veel leuke nieuwe dingen ontdekt en geleerd. We kunnen nu goed hutten bouwen, vuurtjes stoken en weten veel meer van de natuur. We kennen veel beestjes. Het is leuk om buiten rond te lopen en om je heen te kijken: hé, wat is dat? Je leert beter na te denken, want je moet steeds iets nieuws verzinnen om te doen. Je gebruikt vaker je fantasie, bijvoorbeeld als je gaat knutselen. Ook kunnen we nu veel beter voetballen.’

Het effect

‘Toen het gelukt was in de meivakantie niet te gamen, hebben we het Jeugdjournaal een mail gestuurd. Het zou leuk zijn als meer kinderen hetzelfde gaan doen. Er kwam geen reactie, dus stuurden we de mail door naar het Brabants Dagblad. We kwamen in de krant en ook op de radio, en daarna toch nog in het Jeugdjournaal. Ook Jantje Beton belde. Die vroeg of we wilden helpen in de zomervakantie een no game challenge voor alle kinderen in Nederland te organiseren. Vier weken lang niet gamen. Er hebben 1.150 kinderen aan meegedaan. En wij deden ook weer mee. We hebben Jantje Beton geholpen spelletjes te bedenken die kinderen kunnen doen als ze zich vervelen. Zoals hoelahoepen en iemand anders een balletje door een ring laten gooien. Als het lukt, krijg je een punt. Nu de school weer is begonnen, willen we niet meteen gamen als we vrij zijn. We bedenken eerst iets anders om te doen. We hebben nog wel regels nodig voor het gamen, want het kan zomaar misgaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden