Column

Melania Trump getuigt van feministische moed

Melania Trump weigert vooralsnog te zwichten voor het traditionele verwachtingspatroon inzake presidentsvrouwen. En gelijk heeft ze, schrijft New York Times-columnist Maureen Dowd.

Melania Trump. Beeld reuters

Boven op de Trump Toren van beangstigende dingen waarover we ons zorgen moeten maken - oorlog met Iran, oorlog met Mexico, oorlog met de islam, oorlog met koalabeertjes - ligt nu nog een dreigende ramp. Terwijl onze overal aanwezige president onze realiteit kidnapte, is de 'first lady' verdwenen. Net zoals er een stortvloed van lekken is door het verzet vanuit de federale regering over president Trumps labiele en impulsieve gedrag, zo wordt ook gefluisterd over Melania's ontwijkende en sfinxachtige gedrag.

Julie Hirschfeld Davis van The New York Times schreef over anonieme bronnen in Washington die bang zijn dat de jaarlijkse Easter Egg Roll (een van oudsher door het Witte Huis voor kinderen georganiseerd spel tijdens Pasen, red.) en andere 'ingewikkelde evenementen rond het Witte Huis die tot de zwaarste taken van presidentsvrouwen behoren' in gevaar komen.

Terwijl Melania Raponsje speelt in haar toren aan Fifth Avenue, speelt Steve Bannon met genoegen zijn rol als trol onder de brug. The Beauty and the Beast. Dick Cheney, nog zo'n gekke wetenschapper die multilaterale betrekkingen haatte en hegemonie predikte, wachtte tenminste nog tot hij een oorlog was begonnen voor hij zich de bijnaam Darth Vader aanmat. Bannon noemt zichzelf nu al zo terwijl hij alleen maar in de pot roert en opmerkt dat 'duisternis goed is'.

Terwijl de elegante Melania de oostvleugel van het Witte Huis negeert, regeert Bannon in de westvleugel, waar hij tot diep in de nacht plannen smeedt voor handelsoorlogen, echte oorlogen en gevechten tegen het islamitische 'kalifaat'. Ik maak me meer zorgen over Trumps aanwezigheid in het Witte Huis dan over Melania's afwezigheid. Of ze het nu zo bedoelt of niet, maar de vrouw die zichzelf 'voltijds moeder' noemt, maakt een modern statement over de rol van de presidentsvrouw. Ze zegt: ik zal het doen op mijn eigen voorwaarden.

'Nooit sinds Abigail Adams heeft een First Lady, als ze gezond was van lijf en leden, niet in het Witte Huis gewoond', zei Kate Anderson Brower, auteur van First Women: The Grace and Power of America's Modern First Women.

Misschien geniet Melania van de rust in haar gouden arendsnest, zonder het afleidende licht van Donalds mobieltje als hij zijn nachtelijke tweets tikt die de wereld in vuur en vlam zetten.

Wat was het mooi geweest om Bill Clinton te hebben gezien in de rol van 'presidentsvrouw' omdat het zo prachtig zou hebben geïllustreerd hoe verouderd die witsatijnen muziekdoos is. Van de man die elk detail kende van de vredesprocessen in Ierland en het Midden-Oosten zou niet zijn verwacht dat hij tijdens buitenlandse reizen simpelweg boeken aan schoolkinderen zou voorlezen. Of zich zou bemoeien met de bloemenkeuze voor officiële staatsdiners.

'Bill Clinton zou de rol op zijn kop hebben gezet en hebben gebroken met alle genderstereotypen', aldus Brower. 'Melania gaat iets bijna net zo interessants doen met haar weigering te voldoen aan onze verwachtingen over wat een eerste vrouw zou moeten zijn. Oftewel: haar weigering te buigen voor de dorst van mensen naar de vervulling van de 'eerste vrouw'-rol door een ideale echtgenote en moeder die alles is voor iedereen - wat een oneerlijke verwachting is van om het even wie. We weten niet of Melania zichzelf feminist zou noemen, maar op een rare manier is dit een zeer feministische daad. Het getuigt van moed om niet naar het Witte Huis te verhuizen totdat ze er klaar voor is.'

Bill Clinton was een interessante First Lady geweest, puur voor het experiment. Beeld afp

Echtgenotes van politici spelen vaak een rol als karaktergetuige en kunnen zo het imago van hun man verzachten. Melania deed dit voor Donald na het Billy Bush-schandaal door Anderson Cooper te vertellen dat Bush haar man had 'aangemoedigd' en dat het gewoon 'kleedkamertaal' was. Ze zou dat de afgelopen week vaker hebben kunnen doen, maar deed dat niet. Haar ondoorzichtigheid heeft haar, vreemd genoeg, tot een soort volksheld gemaakt van links, dat fantaseert dat ze een gijzelaar is van haar genante man.

Presidentsvrouwen speelden soms een cruciale rol als ze dachten dat de adviseurs te veel op de voorgrond drongen. Nancy Reagan gaf chefstaf Donald Regan een duw en Laura Bush deed hetzelfde met Donald Rumsfeld. Melania heeft die rol nooit met Donald gespeeld. Het waren Ivanka en Jared die hielpen om Corey Lewandowski en Paul Manafort te lozen. Voor deze regering kan de lege oostvleugel beter bewoond worden door een eerste psycholoog.

© The New York Times

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden