Column Sander Donkers

Meeluisteren met een felle, zwierige tirade in de metro

In een metro vol mensen in alle huidskleuren van de regenboog zat een spierwit pubermeisje met een bedrukt gezicht naar haar rinkelende telefoon te staren. Ze aarzelde, zuchtte, nam toen toch op. Ik verwachtte een timide ‘hoi mam’ of zo, maar in plaats daarvan knalde er een felle, zwierige tirade uit haar mond, in een tongval die grondig gemarineerd was in de multiculturele samenleving.

‘Jason! Hónderd keer heb ik het je uitgelegd. Denk je dan niet bij jezelf van, weet je, laat me verstánd krijgen of zo?’ De halve wagon viel stil en luisterde mee hoe ze de kennelijke uitvluchten aan de andere kant van de lijn beantwoordde met langgerekte tjoeries - Surinaams voor zo’n misprijzend slis-geluid. ‘Je blíjft praten’, besloot ze uiteindelijk, ‘maar op geefe moment ga ik moe worden met je...’

Met rollende ogen drukte ze hem weg. Ze had zowaar weer kleur op de wangen. Jason was nog lang niet jarig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.