Max Pam: 'Rechtszaak tegen Saleh A. is een droevige vertoning'

Wat zijn wij in Nederland toch lief voor elkaar! Normaal gesproken zou iemand met een tijdelijke verblijfsvergunning, die bij een Joods restaurant de ramen inknuppelt, onmiddellijk naar zijn land van herkomst worden teruggestuurd, maar niet in Nederland. De Syriër Saleh A., die voor het bovengeschetste delict terechtstaat, hoeft voorlopig niet terug naar Damascus. Hij hoeft zelfs de gevangenis niet in en mag vrij rondlopen, zolang hij zich maar houdt aan een paar voorwaarden.

Rechtbanktekening van Saleh A. die recent de ruiten van het Israelische restaurant HaCarmel insloeg. Beeld anp

Dat was de even verbazingwekkende als naargeestige uitkomst van een zaak die woensdag diende bij de Amsterdamse rechtbank. De rechters bepaalden op instigatie van de reclassering dat Saleh A. eerst naar de psycholoog en de psychiater moet. Pas dan zal er voor hem een passende straf worden bedacht. Daar kunnen zo weer maanden overheen gaan. Het vertrouwen dat Nederlandse rechters stellen in het oordeel van hooggeleerde zielknijpers is altijd weer aandoenlijk.

Over de feiten kan nauwelijks verschil van mening bestaan: een man ramt bij een Joods restaurant de boel in elkaar en roept 'Allahoe akbar!'. Maar toch, als de overburen de gebeurtenis niet hadden gefilmd, zou er vermoedelijk nooit zo'n ophef over zijn ontstaan. Om elke vorm van paniek te voorkomen, probeerde het Openbaar Ministerie (OM) de zaak onmiddellijk te downplayen. Het ging slechts om vernieling en om het stelen van een Israëlische vlag. Van een antisemitische daad met een terroristisch oogmerk zou geen sprake zijn geweest.

Maar al spoedig bleek dat wat het OM ons als een mug had willen voorschotelen, was uitgegroeid tot een olifant. Daarom moesten onlangs twee ministers opdraven bij een Chanoeka-viering, niet zo zeer om de Joodse gemeenschap een hart onder de riem te steken, maar veel meer ter bescherming van het eigen OM. Ja, men hield zich echt serieus met de zaak bezig. Ineens viel het heilige woord 'samenleving' in elke zin.

Aanvankelijk was het nog de bedoeling dat deze zaak van vernieling en diefstal binnen een half uurtje door één politierechter zou worden afgehandeld, maar toen pers en publiek in groten getale de tribune hadden bevolkt, stapten niet één maar drie rechters binnen. Snel werd duidelijk dat dat halve uurtje weleens zou kunnen uitgroeien tot een proces dat zo een half jaartje kan gaan duren. Die tijd zal het legertje van psychologen en psychiaters goed gebruiken om uit te zoeken of Saleh A. misschien toch vanuit een terroristisch motief heeft gehandeld.

De verdachte zelf zat erbij in zijn soldatenjack alsof hij zo weer aan de slag wilde. Wel zwoer hij op de Koran dat hij het nooit meer zal doen. Wat hij nooit meer zal doen, werd niet helemaal duidelijk. Aan de reclassering had hij verteld dat zijn daad alleen nog maar fase 1 is. Waaruit fase 2 bestaat, wilde hij echter niet zeggen. De officier van justitie hoorde het gelaten aan en verklaarde, om een en ander nog inzichtelijker te maken voor het publiek, dat hij altijd in hoger beroep zal gaan, hoe de uitspraak tenslotte ook moge zijn. Een droevige vertoning.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.