Opinie Media in Marokko

Marokko twittert: #JusticePourKhadija

Waarover schrijft de Marokkaanse pers? Over de ontvoering en mishandeling van een 17-jarig meisje, constateert onze correspondent Maartje Bakker.

Een fragment van Chouf TV.

Het verhaal van de 17-jarige Khadija joeg de afgelopen weken een rilling door Marokko. Het meisje, afkomstig uit een dorp in het binnenland, vertelde hoe ze gedurende twee maanden werd ontvoerd, verkracht, mishandeld, gedrogeerd en getatoeëerd door een groep jongens. Ze deed haar relaas voor de camera van Chouf TV, een groot Marokkaans online tv-kanaal. Haar gezicht was vaag gemaakt, maar de tatoeages die het bewijs vormden van de lijfeigenschap kwamen duidelijk in beeld: symbolen en letters, een vrouw in ondergoed, een hakenkruis.

‘Ik zat voor de deur van het huis van mijn tante toen een groep mannen mij kidnapte en meenam naar een leegstaand pand’, hoorde je Khadija zeggen. ‘Ik heb meerdere malen geprobeerd te ontsnappen, maar steeds lukte het hen me tegen te houden. Ze sloegen me dan.’ Volgens het meisje kreeg een van haar ontvoerders geld van de andere verkrachters. Na twee maanden ‘belde mijn vader naar één van hen en beloofde geen aangifte te zullen doen. Toen hebben ze me op een brommer thuis afgeleverd.’

Khadija deed wél aangifte, en ze besloot bovendien niet te zwijgen. Het leidde tot een golf van solidariteit in Marokko: druk werd er getwitterd onder de hashtag #JusticePourKhadija. Meer dan 80 duizend mensen ondertekenden een petitie gericht aan koning Mohammed VI, waarin ze vroegen om psychische en materiële steun voor Khadija, en om gerechtigheid. ‘Alles opdat Khadija haar leven kan oppakken!’ Laserklinieken boden aan de tatoeages gratis te verwijderen – uit medemenselijkheid of met het oog op de naamsbekendheid, wie zal het zeggen.

Maar de aandacht ging verder dan de vluchtige rituelen van het internettijdperk. Abdellah Taïa, schrijver en één van ‘s lands bekendste intellectuelen (en openlijke homoseksuelen), beschreef in een opiniestuk hoe Khadija’s belagers volgens hem hebben gedacht:

‘Kijkend naar hoe anderen hun weelde, hun trouwceremonies, hun feesten, hun vakantievilla’s, hun auto’s, hun somptueuze kaftans, hun juwelen, hun massagesessies vrijelijk etaleren op Youtube, op Facebook, op Instagram, zijn wij onszelf uiteindelijk ook te buiten gegaan. Begrijp dat dan. Wij willen ook leven. Ook plezier maken. […] We wilden proeven van het paradijs. Dat is alles. En over een paar maanden gaan we in verplichte militaire dienst om te leren dit land te verdedigen dat ons niets geeft. Snapt u de logica?’

Het is de logica van een wereld waarin het geloof in rechtvaardigheid is opgegeven. Hoe die rechtvaardigheid terug te brengen? Taïa riep politici op ‘hun angstaanjagende leegte te verlaten’ en ‘wetten uit te vaardigen die het Marokkaanse individu werkelijk beschermen’. De Marokkanen maande hij: ‘Een mens zijn, dat is een hart hebben.’

Taïa kreeg veel bijval – maar ook kritiek. Van Fahd Yata, bijvoorbeeld, hoofdredacteur van het staatsgezinde weekblad La Nouvelle Tribune. Hij betoogde dat het verhaal van Khadija niet waterdicht is. Waarom deed haar vader geen aangifte toen zijn dochter twee maanden lang verdween? En die tatoeages, zagen die er niet uit alsof ze al veel eerder waren aangebracht? Was het meisje niet uit op geld?

Yata verweet intellectuelen als Taïa ‘onmiddellijk een ‘religie’ stichten rond de kwestie’. Volgens hem moest het recht zijn loop hebben (inmiddels zitten twaalf mannen in voorarrest). De massale aandacht zou overdreven zijn. ‘Zedenzaken, verkrachtingen en seksuele agressie komen hier niet meer of minder voor dan in andere landen en zijn zeker niet het enige kenmerk van het Koninkrijk dat urbi et orbi media-aandacht verdient!’

Maartje Bakker is correspondent in Madrid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.