Marokko laat sekstoerisme goed gedijen

Marokko is in een prostitutie-oord aan het veranderen. Met dank aan de overheid.

Fadoua Bouali

Op uitnodiging van Mo verblijf ik tegenwoordig op een heerlijke wolk. Nee, niet de Mo van Ehsan Jami, maar mijn nog altijd manlief in spe Mo. Ja, die Mo.

Heerlijk vertoevend op die wolk met mijn lichtgewicht minilaptop, bladerde ik online door de Volkskrant. Na het lezen van een artikel over Marokko donderde ik van mijn wolk naar beneden en helaas was Mo niet in de buurt om mij op te vangen.

Het schokkende bericht dat Marokko hard op weg is om in de voetsporen van Thailand te treden als het gaat om betaalde seks, kwam hard aan, maar ergens wist ik het al.

Ik heb met mijn eigen ogen mogen aanschouwen dat Marokko in een prostitutie-oord aan het veranderen is.

Stranden

De stad Alhoceima in het Rifgebergte, waar ik oorspronkelijk vandaan kom, is een metamorfose aan het ondergaan. Het hele noordelijke kustgebied wordt momenteel flink onder handen genomen. In een mum van tijd zijn wegen aangelegd naar de mooiste stranden en baaien die vroeger alleen maar door de lokale dorpsbewoners werden bezocht.

Er worden flink wat hotels gebouwd. Een oom uit Alhoceima vertelde me dat het niet lang zal duren of de lokale bewoners zullen hier weg moeten trekken, omdat ze zelfs de sardientjes niet meer zullen kunnen betalen doordat de prijzen zullen stijgen met de komst van de toeristen.

Voor de lokale bevolking is er nauwelijks werk te vinden terwijl hun leefomgeving in een prachtig vakantieoord aan het veranderen is. Er worden mooie boulevards aangelegd aan de stranden. Daar zullen straks de lokale meisjes en vrouwen flaneren in de hoop een man te vinden. Waar het waarschijnlijk op zal uitdraaien is dat ze zichzelf verkopen aan sekstoeristen. Geluksvogels zullen met Marokkanen uit Europa trouwen in de hoop op een beter leven.

Sekstoerisme

Toen ik van de zomer de nieuwe aanbouw en infrastructuur rondom Alhoceima zag, wetende dat er helemaal geen werkgelegenheid wordt gecreëerd voor de lokale bewoners, bekroop me de onsmakelijke gedachte dat de Marokkaanse overheid bewust bouwt aan een plek waar het sekstoerisme goed kan gedijen.

De overheid lijkt de Marokkaanse vrouwen en meisjes aan het werk te willen zetten in de prostitutie. De overheid weet namelijk dat de meeste mannen uit het Noorden naar Europa zijn weggetrokken, omdat er geen werk voor ze is. In Marokko is het nog steeds zo dat mannen de eer van de vrouwen bewaken en ze beschermen tegen andere mannen.

Terug naar het artikel waarin ik lees dat er een uittocht is van Marokkaanse vrouwen richting het Midden-Oosten om daar als prostituee aan de slag te gaan.
In de zomer heb ik die vrouwen weer terug zien komen op het vliegveld in Casablanca. Ik herkende ze aan hun zwaar opgemaakte uiterlijk en dure merktassen en enorme volgepakte koffers, vol cadeautjes voor hun familieleden.

Het is makkelijk om deze vrouwen te veroordelen, maar de meesten onderhouden hun families met hun zuurverdiende geld.

Buikdanseressen

In een restaurant in Casablanca zag ik eens vier beeldschone buikdanseressen een prachtig optreden geven. Het was zowel kunst als topsport. Later op de avond toen ik naar het toilet ging, zag ik ze in een zijruimte met een gordijntje ervoor zitten. Ik gaf ze een compliment voor hun optreden en bleef een tijdje met ze praten en vroeg waarom ze dit deden. In Marokko wordt dansen namelijk als een vorm van prostitutie gezien.

Een van de dames vertelde dat ze geld wil verdienen om een eigen dansschool te kunnen openen.

Ik vroeg hoe lang ze dit werk zouden blijven doen. Allen zeiden dat als ze een leuke man vonden, ze ermee zouden stoppen. Hun wens is trouwen en een eigen gezin stichten.

Maar de mannen die ze tegenkomen, zijn niet serieus en willen alleen maar hun tijd met hen verdrijven. Ze beloofden van alles, maar als ze vroegen wanneer ze zich bij hun familie zouden vervoegen voor een huwelijksaanzoek, was het uiteindelijke antwoord dat hun moeders zo’n meisje nooit zouden accepteren als ze erachter zouden komen wat voor werk ze deed.

Alcohol

Een van de buikdanseressen vertelde verbitterd over die jongens uit Europa die hier de meiden gek maken met mooie beloftes, maar dan nooit meer iets van zich laten horen. Ze vertelde dat hun werk misschien door buitenstaanders als fout wordt gezien, maar eigenlijk was ze er blij mee. ‘Dit is toch beter dan dat andere werk’, zei ze tegen mij.

Toen ik afscheid had genomen voelde ik veel respect voor deze vrouwen die probeerden te overleven. Ondanks alles koesteren ze hun dromen, wat ze de kracht geeft om door te gaan in een harde samenleving waar de waardigheid van de vrouw wordt verkwanseld.

Later op de avond zag ik een van de danseressen aan tafel met een oudere dikke man die zich nogal opvallend gedroeg door een overduidelijk te veel aan weggewerkte alcohol. De danseres zat er bedeesd bij met een sigaret in haar hand en keek voor zich uit alsof ze zich op een andere planeet bevond.

Ze krijgt van de dikke man met waarschijnlijk ook een dikke portemonnee een etentje, een drankje, een cadeautje en misschien geld voor haar gezelschap.

Van Mo krijg ik ook cadeautjes en hij betaalt ook als we uit eten gaan. Maar om het in balans te brengen, geef ik hem ook cadeautjes en verrassingen die hij nooit zou kunnen overtreffen.

Het laatste onovertroffen cadeautje dat ik hem heb gegeven waren zelfgemaakte cakejes, van Dr. Oetker, met zijn naam erop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden