ColumnSheila Sitalsing

Mark Rutte is de Houdini van de Nederlandse politiek, maar hier kwam hij maar half uit

Hij zei ‘maskertjes’. Dan weet je: opletten, nu.

Het was dinsdagavond, de premier was zich in de Tweede Kamer aan het verdedigen tegen beschuldigingen dat hij dit voorjaar personeel in de verzorgingstehuizen bewust aan coronarisico’s heeft blootgesteld door te jokken dat de schaarse mond-neusmaskers ‘niet nodig’ zouden zijn in de verpleeghuiszorg. In de lucht hing de suggestie van bedrog. ‘Ik heb het gevoel dat de eerlijkheid er niet is, sterker dat erover wordt gelogen’, had Jesse Klaver eerder op de avond geponeerd.

Mark Rutte is de Houdini van de Nederlandse politiek, maar hier kwam hij maar half uit. In nood mag hij graag teruggrijpen op het verkleinwoordje, maar de toevlucht tot ‘maskertjes’, als waren het hele kleine dingetjes van weinig nut die de linkerneusvleugel amper bedekken, hielp hem dit keer niet. Daarvoor was het verhaal te incompleet, en waren ze te boos.

Ik zag het Kamerdebat terug via debatgemist.tweedekamer.nl – dat heeft voordelen, zo kun je de interventies van Wybren Kameraad van Haga doorspoelen, en de antwoorden van Hugo de Jonge halveren – maar ook bij versneld afspelen viel het op: wantrouwen. Over die mondmaskers. Zelfs Kees van der Staaij van de SGP, doorgaans een pijler onder de regering, sprak van ‘schimmigheid’.

Er was ook irritatie, kwaadheid zelfs. Over ‘de stroperigheid’ (wederom Van der Staaij) rond het testen. Over de continue verdachtmakingen door de regering: ‘Zingende Feyenoordsupporters, prettesters, jongeren en tante Sjaan: iedereen heeft het gedaan, behalve het kabinet’, beklaagde Lilian Marijnissen zich. Over de bluf van Hugo de Jonge. Lodewijk Asscher somde alle lege bezweringen op van HDJ: te bezweren: ‘Een app! Een dashboard! Testen voor iedereen! Sneltesten! Een vaccin!’ (Thuis heb ik iemand die elke keer als De Jonge iets nieuws aankondigt op tv, heel hard ‘Management via pure wilskracht!’ roept.)

Veelvuldig werd in de Tweede Kamer het verband gelegd. Tussen enerzijds de wankelmoedigheid van de regering, de dubbelzinnige boodschappen, de aansporingen om bij klachten een test te laten doen die er niet is, de verwarring over mondmaskers, of ‘maskertjes’. En anderzijds de mensen buiten op straat. De mensen die het wel geloven zo langzamerhand, hun eigen gang gaan, ‘het zat zijn’, met een loopneus naar de Jumbo gaan.

Het is niet zo gek dat te midden van zoveel chaos ‘de complotdenkers een voet tussen de deur hebben kunnen krijgen’, zei Rob Jetten. Daar zit wat in. Als onze parlementariërs het beleid al zo grondig wantrouwen, wat moeten wij, de kleine mensen, dan niet denken?

Op datzelfde moment bevestigde Famke Louise op televisie bij Eva Jinek dat ze dit voorjaar is betaald door het ministerie van Volksgezondheid om haar volgelingen over te halen hun handen te wassen. Ze wist het bedrag niet meer, ‘het was niet zoveel, een paar duizend euro’. Daarna heeft ze zich zelf laten influencen door Willem Engel om het tegenovergestelde te zeggen. Daar was dinsdag consternatie over, maar iedereen met bokkige pubers thuis weet dat die niet vooruit te influencen zijn, door Famke Louise niet en door niemand niet, behalve als er op Wet-Ass Pussy gedanst moet worden.

Ook Famke keek ik terug. Met als voordeel dat het beeld stil te zetten was op Diederik Gommers die tegenover haar zat. Veel naar Gommers kijken, het is de gouden tip voor wanneer de weemoedigheid komt en de behoefte aan zachtheid en redelijkheid zich met een doffe dreun aandient.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden