Column

Maps en ik: vertrouwen en een spraakgebrek

'In tweehonderd meter. En u arriveert op uw bestemming.' Die stem. Ik wil niet zeggen dat ik haar liever hoor dan mijn eigen vriendin, maar ze is wel echt fantastisch: het meisje van Google Maps. Of de mevrouw. Of eigenlijk: de computer, want ze is niet echt. Zelfs voor het kleinste autoritje schakel ik haar tegenwoordig in, want je weet nooit of er opeens ergens file is. Natuurlijk, als ik wilde zou ik nog wel 'oldskool' kunnen rijden. Op de bonnefooi. Raampje open, kan mij het schelen. Maar dan kom ik misschien volstrekt onnodig vast te staan, terwijl die lieve Maps hoofdschuddend in mijn broekzak zit. Dat wil ik niet, en dus rijd ik nooit meer weg zonder de geruststellende woorden uit haar digitale mondje: 'Ondanks de normale verkeersdrukte, is dit de snelste route.'

'Al moet ik een stukje afsnijden over een schoolplein; als dat het snelst is, wil ik het weten.'Beeld afp

En ja, we hebben ook weleens problemen. Nou ja, ergernisjes. Zo zegt Maps 'in tweehonderd meter', in plaats van 'over tweehonderd meter' of 'na tweehonderd meter'. Dat is een lelijk anglicisme waaraan ik niet kan wennen. Van klemtonen heeft ze ook geen flauw benul, waardoor de Diepenbrockstraat bijvoorbeeld de Diepe Brokstraat wordt. Bovendien noemt ze knooppunt Coenplein consequent 'knooppunt Knooppunt Coenplein', maar dat is vooral om mij te stangen.

Nu kun je zeggen: hallo, er zijn dus satellieten de ruimte in geschoten die continu met onzichtbare stralen hun positie doorgeven, waardoor jouw telefoon exact weet waar je bent en vervolgens via een gratis app aan jou vertelt hoe je moet rijden, en dan ga jij lopen zeiken over het piepkleine spraakgebrek van die computerstem? Nou inderdaad, dat is precies wat hier gebeurt. Ik begrijp niet dat de mensheid zo'n krankzinnig staaltje technologie kan ontwikkelen, en dan het allerlaatste stapje verneukt en denkt: och, je snapt toch wat ze zegt?

Een ander heikel puntje is vertrouwen. Want ik vaar inmiddels blind op haar adviezen, maar soms weet ik niet of dat wel terecht is. Laatst was bijvoorbeeld de tunnel afgesloten, waardoor de brug dagenlang muurvast stond. Volgens Maps zou het zeker een half uur duren om de overkant te bereiken, maar mijn vriendin reed gewoon een stukje langs de dijk, naar de volgende tunnel. Dat bleek ook nog te kunnen.

Ik kan mij niet voorstellen dat Maps die mogelijkheid niet kende, en sindsdien verdenk ik haar ervan dat ze onder een hoedje speelt met de autoriteiten. Om sluipverkeer tegen te gaan. En dat wil ik niet: de gemeente mag lekker proberen om het verkeer buiten de woonwijken te houden, maar voor Maps moet ik altijd op de eerste plek komen. Al moet ik een stukje afsnijden over een schoolplein; als dat het snelst is, wil ik het weten.

Misschien ben ik paranoïde. Maar een hechte samenwerking tussen de overheid en Google Maps zou best wel eng zijn. Waarom zou je bijvoorbeeld nog flitspalen gebruiken, als je van iedereen al precies weet hoe hard ze rijden? De gemeente en Google hebben nog niet gereageerd op mijn vragen, en tot het zover is, heb ik besloten om weer zelf te navigeren. Volgens mijn vriendin is dat sowieso wel even goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden