Scherpste opinies

'Manslamming': strijd tussen seksen speelt zich af op de stoep

De stoep als strijdtoneel. Want wie gaat er aan de kant; de man of de vrouw? Een Amerikaanse journaliste deed een experiment en kwam tot de conclusie dat mannen minder snel opzij stappen. Het fenomeen wordt 'manslamming' genoemd. Wat zegt dit? De scherpste opinies op een rij.

Screenshot van de clip Bitter Sweet Symphony van The Verve.Beeld YouTube

Wat gebeurt er als een vrouw op een drukke stoep voor niemand aan de kant gaat? De 25-jarige Beth Breslaw voerde dit experiment gedurende twee maanden uit in New York City en kwam tot de volgende conclusie: mannen stappen niet opzij, vrouwen wel. Een hele rits botsingen was het resultaat. 'Ik herinner me elke man die aan de kant ging, omdat het er zo weinig waren', aldus Breslaw. Een klein lichtpuntje: 'De botsingen waren nooit zo hard dat ik op de grond viel.'

Dit fenomeen werd 'manslamming' gedoopt door journalist Jessica Roy in New York Magazine. Oftewel: 'De Modus operandi van mannen op het trottoir die zich blijkbaar niet bewust zijn van de persoonlijke ruimte van anderen. Mocht u ervoor kiezen hier niet aan toe te geven, dan zullen ze tegen je oplopen zonder dit te erkennen'.

Manslamming is een variant op de vorige jaar geïntroduceerde term 'Manspreading'; mannen die wijdbeens zitten in de metro enop die manier associaal veel ruimte innemen. De Metropolitan Transportation Authority (MTA), de vervoerder in New York, begon zelfs een campagne om dit gedrag tegen te gaan. Ook is er een Tumblr Men Taking Too Much Space on The Train, met als onderkop A classic among public assertions of privilege.

Campagneposter tegen ManspreadingBeeld New York Times

Strijd op de straat

Het experiment van Breslaw roept de vraag op: wordt de strijd tussen de seksen tegenwoordig uitgevochten (en vastgelegd!) op drukke straten en overvolle metrostations? Vorig jaar was het YouTube-filmpje van Amerikaanse actrice Shoshana al een enorme hit. Daarin liet ze door middel van een verborgen camera zien hoe vaak zij op straat werd lastiggevallen.

De constatering dat mannen en vrouwen zich anders gedragen in de openbare ruimte - met bijbehorende lichaamstaal - is niet nieuw. De Duitse kunstenares Marianne Wex maakte in de jaren '70 duizenden foto's van mannen en vrouwen op stations, waarop duidelijk te zien is hoe verschillend de lichaamshouding van beide groepen is. Mannen maken zich groot en zitten wijdbeens, vrouwen maken zich zo klein mogelijk en zitten met de lichaamsdelen dicht bij elkaar.

'Het herinnert ons eraan dat trottoirs, zoals alle plekken, politieke ruimtes zijn', schrijft Megan Garber op de site van The Atlantic.

Mannen de schuld?

Is het echt de schuld van geprivilegieerde mannen dat vrouwen zoveel moeite hebben hun plek te vinden op een drukke straat? vraagt Arwa Mahdawi op de site van The Guardian zich af. 'Of komt het doordat het gewoon druk is in de grote stad?' Ze merkt op dat dit experiment hoe dan ook iets zegt over privilege, namelijk: 'Als dit je grootste ergernis of zorgen is als vrouw, dan heb je het best goed voor elkaar.'

Zoals veel andere auteurs heeft ze kritiek op het experiment, logisch ook, want er is niets wetenschappelijks aan de persoonlijke ervaringen van Breslaw. Volgens Mahdwai is het een trend, deze nieuwe vorm van 'experimenteel feminisme' waar je ook de Catcalling-video van actrice Shoshana onder kan scharen. 'Zogenaamde wetenschap uitgevoerd via sociale media met als doel om zoveel mogelijk clicks te halen, niet om de positie van vrouwen te verbeteren', schrijft Mahdawi.

Beeld anp

Womanslamming

Katherine Timpf van The National Review herhaalde het experiment (zie de video hieronder) en kwam tot geheel een andere conclusie. 66 vrouwen botsten tegen haar op en maar 23 mannen. 'Noemen we dit dan womanslamming?' vraagt ze zich af. 'Nee, dan mis je het punt. Namelijk: dat dit niets te maken heeft met de seksen. Wanneer je op straat loopt zonder je zorgen te maken of je tegen iemand oploopt, dan loop je tegen mensen op. Zo simpel is het.'

Ook journalist Kelli Korducki van The Globe and Mail deed het experiment na in Toronto en botste even vaak op tegen mannen als tegen vrouwen. 'Misschien heeft het niets te makken met mannen en vrouwen en hoort het bij de grote stad', merkt ze op. Wat haar wel opviel: 'Vrouwen zijn eerder geneigd om sorry te zeggen.' In hetzelfde artikel komt etiquette-expert Karen Cleveland aan het woord die van mening is dat vrouwen meer op hun omgeving letten dan mannen, omdat ze geleerd hebben attent te zijn en omdat ze meer rekening houden met hun veiligheid in een menigte. 'Logisch', concludeert Korducki.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden